Gênesis, 31

1. hkousen de iakwb ta rhmata twn uiwn laban legontwn eilhfen iakwb panta ta tou patroV hmwn kai ek twn tou patroV hmwn pepoihken pasan thn doxan tauthn

1. postquam autem audivit verba filiorum Laban dicentium tulit Jacob omnia quæ fuerunt patris nostri et de illius facultate ditatus factus est inclitus

2. kai eiden iakwb to proswpon tou laban kai idou ouk hn proV auton wV ecqeV kai trithn hmeran

2. animadvertit quoque faciem Laban quod non esset erga se sicut heri et nudius tertius

3. eipen de kurioV proV iakwb apostrefou eiV thn ghn tou patroV sou kai eiV thn genean sou kai esomai meta sou

3. maxime dicente sibi Domino revertere in terram patrum tuorum et ad generationem tuam eroque tecum

4. aposteilaV de iakwb ekalesen rachl kai leian eiV to pedion ou ta poimnia

4. misit et vocavit Raël et Liam in agrum ubi pascebat greges

5. kai eipen autaiV orw egw to proswpon tou patroV umwn oti ouk estin proV emou wV ecqeV kai trithn hmeran o de qeoV tou patroV mou hn met' emou

5. dixitque eis video faciem patris vestri quod non sit erga me sicut heri et nudius tertius Deus autem patris mei fuit mecum

6. kai autai de oidate oti en pash th iscui mou dedouleuka tw patri umwn

6. et ipsæ nostis quod totis viribus meis servierim patri vestro

7. o de pathr umwn parekrousato me kai hllaxen ton misqon mou twn deka amnwn kai ouk edwken autw o qeoV kakopoihsai me

7. sed pater vester circumvenit me et mutavit mercedem meam decem vicibus et tamen non dimisit eum Deus ut noceret mihi

8. ean outwV eiph ta poikila estai sou misqoV kai texetai panta ta probata poikila ean de eiph ta leuka estai sou misqoV kai texetai panta ta probata leuka

8. si quando dixit variæ erunt mercedes tuæ pariebant omnes oves varios fetus quando vero e contrario ait alba quæque accipies pro mercede omnes greges alba pepererunt

9. kai afeilato o qeoV panta ta kthnh tou patroV umwn kai edwken moi auta

9. tulitque Deus substantiam patris vestri et dedit mihi

10. kai egeneto hnika enekisswn ta probata kai eidon toiV ofqalmoiV auta en tw upnw kai idou oi tragoi kai oi krioi anabainonteV hsan epi ta probata kai taV aigaV dialeukoi kai poikiloi kai spodoeideiV rantoi

10. postquam enim conceptus ovium tempus advenerat levavi oculos meos et vidi in somnis ascendentes mares super feminas varios et maculosos et diversorum colorum

11. kai eipen moi o aggeloV tou qeou kaq' upnon iakwb egw de eipa ti estin

11. dixitque angelus Dei ad me in somnis Jacob et ego respondi adsum

12. kai eipen anableyon toiV ofqalmoiV sou kai ide touV tragouV kai touV kriouV anabainontaV epi ta probata kai taV aigaV dialeukouV kai poikilouV kai spodoeideiV rantouV ewraka gar osa soi laban poiei

12. qui ait leva oculos tuos et vide universos masculos ascendentes super feminas varios respersos atque maculosos vidi enim omnia quæ fecit tibi Laban

13. egw eimi o qeoV o ofqeiV soi en topw qeou ou hleiyaV moi ekei sthlhn kai huxw moi ekei euchn nun oun anasthqi kai exelqe ek thV ghV tauthV kai apelqe eiV thn ghn thV genesewV sou kai esomai meta sou

13. ego sum Deus Bethel ubi unxisti lapidem et votum vovisti mihi nunc ergo surge et egredere de terra hac revertens in terram nativitatis tuæ

14. kai apokriqeisa rachl kai leia eipan autw mh estin hmin eti meriV h klhronomia en tw oikw tou patroV hmwn

14. responderunt Raël et Lia numquid habemus residui quicquam in facultatibus et hereditate domus patris nostri

15. ouc wV ai allotriai lelogismeqa autw pepraken gar hmaV kai katefagen katabrwsei to argurion hmwn

15. nonne quasi alienas reputavit nos et vendidit comeditque pretium nostrum

16. panta ton plouton kai thn doxan hn afeilato o qeoV tou patroV hmwn hmin estai kai toiV teknoiV hmwn nun oun osa eirhken soi o qeoV poiei

16. sed Deus tulit opes patris nostri et nobis eas tradidit ac filiis nostris unde omnia quæ præcepit fac

17. anastaV de iakwb elaben taV gunaikaV autou kai ta paidia autou epi taV kamhlouV

17. surrexit itaque Jacob et inpositis liberis et coniugibus suis super camelos abiit

18. kai aphgagen panta ta uparconta autou kai pasan thn aposkeuhn autou hn periepoihsato en th mesopotamia kai panta ta autou apelqein proV isaak ton patera autou eiV ghn canaan

18. tulitque omnem substantiam et greges et quicquid in Mesopotamiam quæsierat pergens ad Isaac patrem suum in terram Chanaan

19. laban de wceto keirai ta probata autou ekleyen de rachl ta eidwla tou patroV authV

19. eo tempore Laban jerat ad tondendas oves et Raël furata est idola patris sui

20. ekruyen de iakwb laban ton suron tou mh anaggeilai autw oti apodidraskei

20. noluitque Jacob confiteri socero quod fugeret

21. kai apedra autoV kai panta ta autou kai diebh ton potamon kai wrmhsen eiV to oroV galaad

21. cumque abisset tam ipse quam omnia quæ juris ejus erant et amne transmisso pergeret contra montem Galaad

22. anhggelh de laban tw surw th trith hmera oti apedra iakwb

22. nuntiatum est Laban die tertio quod fugeret Jacob

23. kai paralabwn pantaV touV adelfouV autou meq' eautou ediwxen opisw autou odon hmerwn epta kai katelaben auton en tw orei tw galaad

23. qui adsumptis fratribus suis persecutus est eum diebus septem et conprehendit in monte Galaad

24. hlqen de o qeoV proV laban ton suron kaq' upnon thn nukta kai eipen autw fulaxai seauton mhpote lalhshV meta iakwb ponhra

24. viditque in somnis dicentem sibi Dominum cave ne quicquam aspere loquaris contra Jacob

25. kai katelaben laban ton iakwb iakwb de ephxen thn skhnhn autou en tw orei laban de esthsen touV adelfouV autou en tw orei galaad

25. jamque Jacob extenderat in monte tabernaculum cum ille consecutus eum cum fratribus suis in eodem monte Galaad fixit tentorium

26. eipen de laban tw iakwb ti epoihsaV ina ti krufh apedraV kai eklopoforhsaV me kai aphgageV taV qugateraV mou wV aicmalwtidaV macaira

26. et dixit ad Jacob quare ita egisti ut clam me abigeres filias meas quasi captivas gladio

27. kai ei anhggeilaV moi exapesteila an se met' eufrosunhV kai meta mousikwn tumpanwn kai kiqaraV

27. cur ignorante me fugere voluisti nec indicare mihi ut prosequerer te cum gaudio et canticis et tympanis et cithara

28. ouk hxiwqhn katafilhsai ta paidia mou kai taV qugateraV mou nun de afronwV epraxaV

28. non es passus ut oscularer filios meos ac filias stulte operatus es et nunc

29. kai nun iscuei h ceir mou kakopoihsai se o de qeoV tou patroV sou ecqeV eipen proV me legwn fulaxai seauton mhpote lalhshV meta iakwb ponhra

29. valet quidem manus mea reddere tibi malum sed Deus patris vestri heri dixit mihi cave ne loquaris cum Jacob quicquam durius

30. nun oun peporeusai epiqumia gar epequmhsaV apelqein eiV ton oikon tou patroV sou ina ti ekleyaV touV qeouV mou

30. esto ad tuos ire cupiebas et desiderio tibi erat domus patris tui cur furatus es deos meos

31. apokriqeiV de iakwb eipen tw laban eipa gar mhpote afelhV taV qugateraV sou ap' emou kai panta ta ema

31. respondit Jacob quod inscio te profectus sum timui ne violenter auferres filias tuas

32. epignwqi ti estin twn swn par' emoi kai labe kai ouk epegnw par' autw ouqen kai eipen autw iakwb par' w ean eurhV touV qeouV sou ou zhsetai enantion twn adelfwn hmwn ouk hdei de iakwb oti rachl h gunh autou ekleyen autouV

32. quod autem furti arguis apud quemcumque inveneris deos tuos necetur coram fratribus nostris scrutare quicquid tuorum apud me inveneris et aufer hæc dicens ignorabat quod Raël furata esset idola

33. eiselqwn de laban hreunhsen eiV ton oikon leiaV kai ouc euren kai exelqwn ek tou oikou leiaV hreunhsen ton oikon iakwb kai en tw oikw twn duo paidiskwn kai ouc euren eishlqen de kai eiV ton oikon rachl

33. ingressus itaque Laban tabernaculum Jacob et Liæ et utriusque famulæ non invenit cumque intrasset tentorium Rahelis

34. rachl de elaben ta eidwla kai enebalen auta eiV ta sagmata thV kamhlou kai epekaqisen autoiV

34. illa festinans abscondit idola subter stramen cameli et sedit desuper scrutantique omne tentorium et nihil invenienti

35. kai eipen tw patri authV mh barewV fere kurie ou dunamai anasthnai enwpion sou oti to kat' eqismon twn gunaikwn moi estin hreunhsen de laban en olw tw oikw kai ouc euren ta eidwla

35. ait ne irascatur dominus meus quod coram te adsurgere nequeo quia juxta consuetudinem feminarum nunc accidit mihi sic delusa sollicitudo quærentis est

36. wrgisqh de iakwb kai emacesato tw laban apokriqeiV de iakwb eipen tw laban ti to adikhma mou kai ti to amarthma mou oti katediwxaV opisw mou

36. tumensque Jacob cum jurgio ait quam ob culpam meam et ob quod peccatum sic exarsisti post me

37. kai oti hreunhsaV panta ta skeuh mou ti eureV apo pantwn twn skeuwn tou oikou sou qeV wde enantion twn adelfwn mou kai twn adelfwn sou kai elegxatwsan ana meson twn duo hmwn

37. et scrutatus es omnem supellectilem meam quid invenisti de cuncta substantia domus tuæ pone hic coram fratribus meis et fratribus tuis et judicent inter me et te

38. tauta moi eikosi eth egw eimi meta sou ta probata sou kai ai aigeV sou ouk hteknwqhsan kriouV twn probatwn sou ou katefagon

38. idcirco viginti annis fui tecum oves tuæ et capræ steriles non fuerunt arietes gregis tui non comedi

39. qhrialwton ouk anenhnoca soi egw apetinnuon par' emautou klemmata hmeraV kai klemmata nuktoV

39. nec captum a bestia ostendi tibi ego damnum omne reddebam quicquid furto perierat a me exigebas

40. eginomhn thV hmeraV sugkaiomenoV tw kaumati kai pagetw thV nuktoV kai afistato o upnoV apo twn ofqalmwn mou

40. die noctuque æstu urebar et gelu fugiebat somnus ab oculis meis

41. tauta moi eikosi eth egw eimi en th oikia sou edouleusa soi deka tessara eth anti twn duo qugaterwn sou kai ex eth en toiV probatoiV sou kai parelogisw ton misqon mou deka amnasin

41. sic per viginti annos in domo tua servivi tibi quattuordecim pro filiabus et sex pro gregibus tuis inmutasti quoque mercedem meam decem vicibus

42. ei mh o qeoV tou patroV mou abraam kai o foboV isaak hn moi nun an kenon me exapesteilaV thn tapeinwsin mou kai ton kopon twn ceirwn mou eiden o qeoV kai hlegxen se ecqeV

42. nisi Deus patris mei Abraham et Timor Isaac adfuisset mihi forsitan modo nudum me dimisisses adflictionem meam et laborem manuum mearum respexit Deus et arguit te heri

43. apokriqeiV de laban eipen tw iakwb ai qugatereV qugatereV mou kai oi uioi uioi mou kai ta kthnh kthnh mou kai panta osa su oraV ema estin kai twn qugaterwn mou ti poihsw tautaiV shmeron h toiV teknoiV autwn oiV etekon

43. respondit ei Laban filiæ et filii et greges tui et omnia quæ cernis mea sunt quid possum facere filiis et nepotibus meis

44. nun oun deuro diaqwmeqa diaqhkhn egw kai su kai estai eiV marturion ana meson emou kai sou eipen de autw idou ouqeiV meq' hmwn estin ide o qeoV martuV ana meson emou kai sou

44. veni ergo et ineamus fœdus ut sit testimonium inter me et te

45. labwn de iakwb liqon esthsen auton sthlhn

45. tulit itaque Jacob lapidem et erexit illum in titulum

46. eipen de iakwb toiV adelfoiV autou sullegete liqouV kai sunelexan liqouV kai epoihsan bounon kai efagon kai epion ekei epi tou bounou kai eipen autw laban o bounoV outoV marturei ana meson emou kai sou shmeron

46. dixitque fratribus suis adferte lapides qui congregantes fecerunt tumulum comederuntque super eum

47. kai ekalesen auton laban bounoV thV marturiaV iakwb de ekalesen auton bounoV martuV

47. quem vocavit Laban tumulus Testis et Jacob acervum Testimonii uterque juxta proprietatem linguæ suæ

48. eipen de laban tw iakwb idou o bounoV outoV kai h sthlh auth hn esthsa ana meson emou kai sou marturei o bounoV outoV kai marturei h sthlh auth dia touto eklhqh to onoma autou bounoV marturei

48. dixitque Laban tumulus iste testis erit inter me et te hodie et idcirco appellatum est nomen ejus Galaad id est tumulus Testis

49. kai h orasiV hn eipen epidoi o qeoV ana meson emou kai sou oti aposthsomeqa eteroV apo tou eterou

49. intueatur Dominus et judicet inter nos quando recesserimus a nobis

50. ei tapeinwseiV taV qugateraV mou ei lhmyh gunaikaV epi taiV qugatrasin mou ora ouqeiV meq' hmwn estin

50. si adflixeris filias meas et si introduxeris uxores alias super eas nullus sermonis nostri testis est absque Deo qui præsens respicit

51.

51. dixitque rursus ad Jacob en tumulus hic et lapis quem erexi inter me et te

52. ean te gar egw mh diabw proV se mhde su diabhV proV me ton bounon touton kai thn sthlhn tauthn epi kakia

52. testis erit tumulus inquam iste et lapis sint in testimonio si aut ego transiero illum pergens ad te aut tu præterieris malum mihi cogitans

53. o qeoV abraam kai o qeoV nacwr krinei ana meson hmwn kai wmosen iakwb kata tou fobou tou patroV autou isaak

53. Deus Abraham et Deus Nahor judicet inter nos Deus patris eorum juravit Jacob per Timorem patris sui Isaac

54. kai equsen iakwb qusian en tw orei kai ekalesen touV adelfouV autou kai efagon kai epion kai ekoimhqhsan en tw orei

54. immolatisque victimis in monte vocavit fratres suos ut ederent panem qui cum comedissent manserunt ibi

55.

55. Laban vero de nocte consurgens osculatus est filios et filias suas et benedixit illis reversus in locum suum