1. octo annorum erat Josias cum regnare cœpisset et triginta uno anno regnavit in Hierusalem nomen matris ejus Idida filia Phadaja de Besecath
2. fecitque quod placitum erat coram Domino et ambulavit per omnes vias David patris sui non declinavit ad dextram sive ad sinistram
3. anno autem octavodecimo regis Josiæ misit rex Saphan filium Aslia filii Mesullam scribam templi Domini dicens ei
4. vade ad Helciam sacerdotem magnum ut confletur pecunia quæ inlata est in templum Domini quam collegerunt janitores a populo
5. deturque fabris per præpositos in domo Domini qui et distribuent eam his qui operantur in templo Domini ad instauranda sarta tecta templi
6. tignariis videlicet et cementariis et his qui interrupta conponunt et ut emantur ligna et lapides de lapidicinis ad instaurandum templum
7. verumtamen non supputetur eis argentum quod accipiunt sed in potestate habeant et in fide
8. dixit autem Helcias pontifex ad Saphan scribam librum legis repperi in domo Domini deditque Helcias volumen Saphan qui et legit illud
9. venit quoque Saphan scriba ad regem et renuntiavit ei quod præceperat et ait conflaverunt servi tui pecuniam quæ repperta est in domo Domini et dederunt ut distribueretur fabris a præfectis operum templi Domini
10. narravitque Saphan scriba regi dicens librum dedit mihi Helcias sacerdos quem cum legisset Saphan coram rege
11. et audisset rex verba libri legis Domini scidit vestimenta sua
12. et præcepit Helciæ sacerdoti et Ahicham filio Saphan et Achobor filio Micha et Saphan scribæ et Asajæ servo regis dicens
13. ite et consulite Dominum super me et super populo et super omni Juda de verbis voluminis istius quod inventum est magna enim ira Domini succensa est contra nos quia non audierunt patres nostri verba libri hujus ut facerent omne quod scriptum est nobis
14. jerunt itaque Helcias sacerdos et Ahicham et Achobor et Saphan et Asaja ad Oldam propheten uxorem Sellum filii Thecue filii Araas custodis vestium quæ habitabat in Hierusalem in secunda locutique sunt ad eam
15. et illa respondit eis hæc dicit Dominus Deus Israël dicite viro qui misit vos ad me
16. hæc dicit Dominus ecce ego adducam mala super locum hunc et super habitatores ejus omnia verba legis quæ legit rex Juda
17. quia dereliquerunt me et sacrificaverunt diis alienis inritantes me in cunctis operibus manuum suarum et succendetur indignatio mea in loco hoc et non extinguetur
18. regi autem Juda qui misit vos ut consuleretis Dominum sic dicetis hæc dicit Dominus Deus Israël pro eo quod audisti verba voluminis
19. et perterritum est cor tuum et humiliatus es coram Domino auditis sermonibus contra locum istum et habitatores ejus quo videlicet fierent in stuporem et in maledictum et scidisti vestimenta tua et flevisti coram me et ego audivi ait Dominus
20. idcirco colligam te ad patres tuos et colligeris ad sepulchrum tuum in pace ut non videant oculi tui omnia mala quæ inducturus sum super locum istum
Przypisy:
22:1-2 - Jozjasz, syn Amona, czyni to, co słuszne w oczach Pana. Jego panowanie charakteryzuje się duchową odnową i pragnieniem przywrócenia Judzie prawdziwego kultu (zob. także 2 Kronik 34:1-2 i Jeremiasza 22:15-16).
22:3-7 - Jozjasz nakazuje odnowę świątyni, demonstrując swoją gorliwość w oddawaniu czci Bogu i oddawaniu Mu czci w sposób czysty. Odbudowa świątyni symbolizuje pragnienie przywrócenia przymierza z Panem (zob. także 2 Kronik 34:8-13 i Ezdrasza 6:14-15).
22:8-10 - Księga Prawa zostaje odnaleziona podczas renowacji świątyni, a kapłan Chilkiasz przekazuje ją Jozjaszowi. Ponowne odkrycie Słowa Bożego oznacza początek wielkiego duchowego odrodzenia w Judzie (zob. także Nehemiasza 8:1-3 i Powtórzonego Prawa 31:24-26).
22:11-13 - Usłyszawszy odczyt z Księgi Prawa, Jozjasz rozdarł swoje szaty w geście skruchy, przyznając, że Juda poważnie złamała przymierze z Bogiem. Jego pokorna odpowiedź stanowi przykład tego, jak Słowo Boże powinno oddziaływać na serca (zob. także Jl 2,12-13 i Jk 1,23-25).
22:14-20 - Prorokini Chulda potwierdza, że sąd Boży spadnie na Judę z powodu bałwochwalstwa. Jednak ze względu na skruchę Jozjasza, nie doświadczy on tej kary za swojego życia, co dowodzi, że Bóg reaguje na prawdziwą skruchę (zob. także 2 Kronik 34:22-28 i Jeremiasza 26:18-19).
Wersety związane z Liber II Regum, 22:
22 rozdział Księgi Królewskiej rozpoczyna panowanie Jozjasza i ponowne odkrycie Prawa. W jaki sposób powrót do Słowa Bożego może przemienić społeczeństwo? Ten pełen nadziei tekst jest kroniką wczesnych reform Jozjasza, odkrycia Księgi Prawa w świątyni i reakcji króla na czytanie Pisma Świętego. Rozdział ten podkreśla takie tematy, jak pokuta narodowa, odnowa duchowa i centralne znaczenie Słowa Bożego. 2 Król. 22 przedstawia także prorokini Chuldę. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają odkupieńcze tematy tego inspirującego rozdziału.
2 Kronik 34:14-18: "Kiedy wyjmowali pieniądze zabrane do świątyni Pańskiej, kapłan Chilkiasz znalazł Księgę Prawa Pańskiego, przekazaną przez Mojżesza. Chilkiasz powiedział do sekretarza Szafana: „Znalazłem Księgę Prawa w świątyni Pańskiej”. I dał go Szafanowi. Wtedy Szafan zaniósł księgę do króla i oznajmił mu: „Twoi słudzy robią wszystko, co im powiedziano. Zebrali pieniądze znalezione w świątyni Pańskiej i rozdali je przełożonym i pracownikom. Wtedy sekretarz Szafan powiedział do króla: „Kapłan Chilkiasz dał mi księgę”. I Szafan przeczytał królowi fragmenty księgi." - Ten fragment Księgi Kronik dostarcza dodatkowych szczegółów na temat odkrycia Księgi Prawa za panowania Jozjasza, jak opisano w 2 Królów 22.
Jeremiasza 1:1-2: "Słowa Jeremiasza, syna Chilkiasza, jednego z kapłanów Anatota w Beniaminie. Słowo Pańskie doszło do niego za panowania Jozjasza, syna Ammona, króla judzkiego, w trzynastym roku jego panowania." - Werset ten umieszcza początek służby proroka Jeremiasza za panowania Jozjasza, króla wspomnianego w 2 Królów 22.
Sofoniasza 1:1: "Słowo Pańskie, które doszło do Sofoniasza, syna Kusziego, wnuka Gedaliasza, prawnuka Amariasza i prawnuka Ezechiasza, gdy Jozjasz, syn Ammona, był królem Judy:" - Werset ten przedstawia proroctwo Sofoniasza, które miało miejsce za panowania Jozjasza, króla centralnego, opisane w 2 Król. 22.
Przysłów 25:1: "Oto inne przysłowia Salomona, ułożone przez sługi Ezechiasza, króla judzkiego:" - Chociaż werset ten nie jest bezpośrednio powiązany z Jozjaszem, stanowi precedens dla królewskiego zainteresowania zachowaniem literatury sakralnej, co widać w reakcji Jozjasza na odkrycie Księgi Prawa w 2 Królów 22.
Psalmy 119:105: "Twoje Słowo jest lampą oświetlającą moje kroki i światłem oświetlającym moją ścieżkę." - Werset ten odzwierciedla postawę Jozjasza wobec Prawa Bożego odkrytą w 2 Król. 22 i podkreśla wagę Słowa Bożego jako przewodnika.
FAQ:
Kim był król Jozjasz i jakie ważne czyny popełnił?
Jozjasz rozpoczął swoje panowanie w wieku 8 lat i wyróżnił się dążeniem do duchowej odnowy i odbudową świątyni, przestrzegając przykazań Bożych. (2 Królów 22:1-2)
Co się wydarzyło, gdy Księga Prawa została znaleziona w świątyni?
Kiedy podczas renowacji świątyni odnaleziono Księgę Prawa, Jozjasz rozdarł swoje szaty w geście skruchy i prosił Pana o wskazówki. (2 Królów 22:8-13)
Co objawiła Jozjaszowi prorokini Chulda?
Prorokini Chulda zapowiedziała, że Pan sprowadzi nieszczęścia na Judę z powodu grzechu ludu, ale zanim to nastąpi, Jozjasz umrze w pokoju (2 Królów 22:14-20).
Jak zareagował Jozjasz, gdy usłyszał proroctwo Chuldy?
Jozjasz zwołał cały lud Judy, aby wysłuchać czytania z Księgi Prawa i odnowił swoje przymierze z Bogiem, zobowiązując się do przestrzegania przykazań Pana. (2 Król. 23:1-3)
Jak zakończyło się panowanie Jozjasza?
Jozjasz zginął w bitwie z faraonem Necho w Dolinie Megiddo i cały lud opłakiwał jego śmierć. (2 Królów 23:28-30)
