Katolicka Biblia
Mosaico decorativo

Liber Leviticus, 2

1. anima cum obtulerit oblationem sacrificii Domino simila erit ejus oblatio fundetque super eam oleum et ponet tus

1. Anima cum obtulerit oblationem sacrificii farinae Domino, simila erit eius oblatio, fundetque super eam oleum et ponet tus

2. ac deferet ad filios Aaron sacerdotes quorum unus tollet pugillum plenum similæ et olei ac totum tus et ponet memoriale super altare in odorem suavissimum Domino

2. ac deferet ad filios Aaron sacerdotes, tolletque ex eo pugillum plenum similae et olei ac totum tus, et sacerdos adolebit memoriale super altare, incensum odoris suavissimi Domino.

3. quod autem reliquum fuerit de sacrificio erit Aaron et filiorum ejus sanctum sanctorum de oblationibus Domini

3. Quod autem reliquum fuerit de sacrificio, erit Aaron et filiorum eius: sanctum sanctorum de incensis Domini.

4. cum autem obtuleris sacrificium coctum in clibano de simila panes scilicet absque fermento conspersos oleo et lagana azyma oleo lita

4. Cum autem obtuleris sacrificium similae coctum in clibano: de simila erunt panes, scilicet absque fermento conspersi oleo et lagana azyma oleo lita;

5. si oblatio tua fuerit de sartagine similæ conspersæ oleo et absque fermento

5. si oblatio tua fuerit de sartagine, simila erit, conspersa oleo et absque fermento;

6. divides eam minutatim et fundes supra oleum

6. divides eam minutatim et fundes super eam oleum: oblatio similae est.

7. sin autem de craticula sacrificium æque simila oleo conspergetur

7. Sin autem de frixorio fuerit sacrificium, aeque simila oleo conspergetur.

8. quam offeres Domino tradens manibus sacerdotis

8. Et deferes oblationem ex his Domino factam tradens manibus sacerdotis,

9. qui cum obtulerit eam tollet memoriale de sacrificio et adolebit super altare in odorem suavitatis Domino

9. qui afferet eam ad altare, tollet memoriale de sacrificio et adolebit super altare: incensum odoris suavissimi Domino.

10. quicquid autem reliquum est erit Aaron et filiorum ejus sanctum sanctorum de oblationibus Domini

10. Quidquid autem reliquum est, erit Aaron et filiorum eius: sanctum sanctorum de incensis Domini.

11. omnis oblatio quæ offertur Domino absque fermento fiet nec quicquam fermenti ac mellis adolebitur in sacrificio Domini

11. Omnis oblatio similae, quam offeretis Domino, absque fermento fiet, quia nihil fermenti ac mellis adolebitis incensum Domino.

12. primitias tantum eorum offeretis et munera super altare vero non ponentur in odorem suavitatis

12. Primitias tantum eorum offeretis tamquam munera Domino; super altare vero non ponentur in odorem suavitatis.

13. quicquid obtuleris sacrificii sale condies nec auferes sal fœderis Dei tui de sacrificio tuo in omni oblatione offeres sal

13. Quidquid obtuleris sacrificii, similae sale condies nec auferes sal foederis Dei tui de sacrificio tuo: in omni oblatione tua offeres sal.

14. sin autem obtuleris munus primarum frugum tuarum Domino de spicis adhuc virentibus torres eas igni et confringes in morem farris et sic offeres primitias tuas Domino

14. Sin autem obtuleris munus primarum frugum tuarum Domino, spicas tostas igni et grana fracta farris recentis offeres in sacrificium primarum frugum tuarum

15. fundens supra oleum et tus inponens quia oblatio Domini est

15. fundens supra oleum et tus imponens: similae oblatio est.

16. de qua adolebit sacerdos in memoriam muneris partem farris fracti et olei ac totum tus

16. De qua adolebit sacerdos tamquam memoriale partem farris fracti et olei ac totum tus.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.

Dołącz do programu Pobierz plan PDF

Przypisy:

2:1-3 - Ofiara zbożowa była ofiarą dziękczynną, symbolizującą pożywienie zapewniane przez Boga. Ofiarowując owoce ziemi, Izraelici uznawali Boga za źródło wszelkiego zaopatrzenia (zob. także Pwt 26,1-2 i Mt 6,11).

2:4-7 - Ofiary zbożowe mogły być składane w różnych formach: pieczone, smażone lub gotowane. Odzwierciedla to elastyczność kultu, ceniącego serce ofiary, a nie sam rytuał (zob. także Kolosan 3:17 i Hebrajczyków 13:15).

2:8-10 - Część ofiary zbożowej spalano na ołtarzu, a resztę dawano kapłanom. Symbolizowało to utrzymanie tych, którzy służyli w świątyni, i wspierało dzieło Boże (zob. także 1 Koryntian 9:13-14 i Lb 18:9-10).

2:11-13 - Żadna ofiara zbożowa nie powinna zawierać zakwasu, lecz powinna być doprawiona solą. Zakwas symbolizuje zepsucie grzechu, podczas gdy sól symbolizuje czystość i zachowanie przymierza z Bogiem (zob. także Ew. Mateusza 5:13 i Ew. Marka 9:49-50).

2:14-16 - Pierwociny nowego ziarna miały być ofiarowane Panu, symbolizując priorytet Boga we wszystkim. Zasada pierwocin uczy nas, aby oddawać Bogu to, co pierwsze i najlepsze ze wszystkiego, co mamy (zob. także Księga Przysłów 3:9 i List do Rzymian 11:16).

Wersety związane z Liber Leviticus, 2:

Rozdział 2 Księgi Kapłańskiej szczegółowo opisuje ofiarę zbożową. Jakie duchowe lekcje możemy wyciągnąć z tego rodzaju ofiar? W tym tekście instruktażowym opisano różne rodzaje ofiar zbożowych, w tym mąkę, chleb i zboża. Rozdział ten kładzie nacisk na włączenie oliwy z oliwek, kadzidła i soli, a także zakaz stosowania drożdży i miodu. Księga Kapłańska 2 przedstawia ofiarę zbożową jako akt wdzięczności i oddania Bogu. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na symbolikę i znaczenie tych ofiar w życiu wiary.

Mateusza 5:13: "Jesteście solą ziemi. Ale jeśli sól straci swój smak, jak możesz go przywrócić? Nie będzie z niego żadnego pożytku, chyba że zostanie wyrzucony i podeptany przez ludzi." - Jezus nawiązuje do ofiary zbożowej z Księgi Kapłańskiej 2:13, która zawsze powinna być słona, aby opisać rolę uczniów w świecie.

1 Koryntian 5:7: "Pozbądźcie się starego zakwasu, abyście stali się nowym i przaśnym ciastem, takim, jakim naprawdę jesteście. Gdyż Chrystus, nasz Baranek Paschalny, został złożony w ofierze." - Paweł wspomina o zakazie stosowania drożdży w ofiarach zbożowych w Księdze Kapłańskiej 2:11, odnosząc go do duchowej czystości.

Kolosan 4:6: "Twoja mowa powinna być zawsze przyjemna i doprawiona solą, abyś wiedział, jak odpowiedzieć każdej osobie." - Paweł używa metafory soli, wspomnianej w Księdze Kapłańskiej 2:13, aby pouczyć mowę wierzących.

Marka 9:49: "Każdy będzie posolony ogniem." - Jezus czyni tajemniczą aluzję do soli ofiar zbożowych w Księdze Kapłańskiej 2:13, prawdopodobnie odnosząc się do oczyszczenia wierzących.

1 Piotra 2:5: "I wy, niczym żywe kamienie, jesteście budowani w dom duchowy, aby być świętym kapłaństwem, składającymi duchowe ofiary, przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa." - Piotr używa języka ofiar z Księgi Kapłańskiej 2, aby opisać duchową służbę wierzących.

FAQ:

Jakie ofiary zbożowe zostały wspomniane w Księdze Kapłańskiej 2?

Ofiary zbożowe składały się z drobno zmielonego ziarna, oliwy i kadzidła. Składano je jako ofiarę dziękczynną i częściowo spalano na ołtarzu. (Kpł 2:1-2)

Jakie były zasady dotyczące ofiar zbożowych?

Ofiary zbożowe nie mogły zawierać drożdży ani miodu, ale miały być przyprawione solą, co symbolizowało czystość i wieczne przymierze z Bogiem. (Księga Kapłańska 2:11-13)

Jakie znaczenie miały ofiary zbożowe?

Ofiary zbożowe wyrażały wdzięczność za Boże zaopatrzenie i były symbolem wspólnoty między Bogiem a Jego ludem. (Księga Kapłańska 2:4-7)

Dlaczego zakazano używania drożdży w ofiarach zbożowych?

Zakwas, często kojarzony z zepsuciem i grzechem, był zakazany, aby zapewnić, że ofiara będzie czysta i bez skazy przed Bogiem (Księga Kapłańska 2:11).

W jaki sposób ofiary zbożowe są wyrazem czci Boga?

Ofiary ze zboża symbolizowały szczerą cześć i wdzięczność Bogu za Jego zaopatrzenie, a składanie najlepszych plonów było wyrazem wiary. (Księga Kapłańska 2:1-2)


Biblie

Stary Testament

Nowy Testament

Śledź nas