Mosaico decorativo

1. de filiis qui diligit filium suum adsiduat illi flagella ut lætetur in novissimo suo

1. Aquele que ama o seu filho, castiga-o com frequência, para que se alegre com isso mais tarde, e não ande a bater às portas dos outros.

2. qui docet filium suum laudabitur in illo et in medio domesticorum in illo gloriabitur

2. Aquele que instruí o seu filho será louvado nele, e nele mesmo se gloriará entre os seus conhecidos.

3. qui docet filium suum in zelum mittit inimicum et in medio amicorum gloriabitur in illo

3. Aquele que instruí o seu filho causa inveja ao seu inimigo, e entre os seus amigos se gloriará dele.

4. mortuus est pater illius et quasi non est mortuus similem enim reliquit sibi post se

4. Morreu o seu pai, e foi como se não morresse, porque deixou depois de si um seu semelhante.

5. in vita ipsius vidit et lætatus est in illo in obitu illius non est contristatus nec confusus est coram inimicis

5. Em sua vida viu (o seu filho) e nele se alegrou; em sua morte não se entristeceu, nem se envergonhou diante dos seus adversários,

6. reliquit enim defensorem domus et amicis reddentem gratiam

6. porque deixou um defensor da sua casa contra os inimigos, e alguém que será agradecido aos amigos.

7. pro animabus filiorum conligabit vulnera sua et super omnem vocem turbabuntur viscera ejus

7. Aquele que amimalha os seus filhos, terá que lhes pensar as feridas, e a qualquer palavra se turbarão as suas entranhas.

8. equus indomitus evadit durus et filius remissus evadit præceps

8. Um cavalo indomado torna-se intratável, e um filho deixado à sua vontade torna-se insolente.

9. lacta filium et paventem te faciet lude cum eo et contristabit te

9. Lisonjeia teu filho, e ele te causará terror; brinca com ele, e ele te entristecerá.

10. non conrideas illi ne doleas et in novissimo obstupescent dentes tui

10. Não te ponhas a rir com ele, para que não venhas a sofrer por isso, para que, no fim, não tenhas de ranger os dentes. (ver nota)

11. non des illi potestatem in juventute et ne despicias cogitatus illius

11. Não lhe dês largas na sua mocidade, e não feches os olhos ao que ele se lembrar de fazer.

12. curva cervicem ejus in juventute et tunde latera illius dum infans est ne forte induret et non credat tibi et erit tibi dolor animæ

12. Encurva-lhe a cerviz na mocidade, fustiga-o nos flancos enquanto é menino, para que não suceda endurecer-se e não te obedeça, e venha a ser a dor da tua alma.

13. doce filium tuum et operare in illum ne in turpitudinem illius offendas

13. Instrui o teu filho, e trabalha por formá-lo, para que te não desonre com a sua vida vergonhosa.

14. melior est pauper sanus et fortis viribus quam dives inbecillis et flagellatus malitia

14. Um pobre são e cheio de força vale mais do que um rico fraco e atormentado de doenças.

15. salus animæ in sanctitate justitiæ et melior omni auro et argento et corpus validum quam census inmensus

15. A saúde da alma, na santidade da justiça, vale mais do que todo o ouro e prata; um corpo robusto vale mais do que imensos bens.

16. non est census super censum salutis corporis et non est oblectatio super cordis gaudium

16. Não há riqueza maior do que a saúde do corpo, nem contentamento igual à alegria do coração. (ver nota)

17. melior est mors quam vita amara et requies æterna quam languor perseverans

17. Melhor é a morte que uma vida amargurada, e o descanso eterno que um achaque perseverante.

18. bona absconsa in ore cluso quasi adpositiones epularum circumpositæ sepulchro

18. Os bens escondidos numa boca cerrada são como manjares esquisitos postos num sepulcro.

19. quid proderit libatio idolo nec enim manducat nec odorabitur

19. De que servirá ao ídolo a oblação? Ele não a comerá, nem lhe tomará o cheiro.

20. sic qui effugatur a Domino et portans mercedes iniquitatis

20. Assim acontece ao que é repelido pelo Senhor e que leva o pago da sua iniquidade,

21. videns oculis et ingemescens sicut spado conplectens virginem et suspirans

21. o qual vê (o alimento) com os seus olhos e geme, como um eunuco que abraça uma donzela e suspira. Não abandones a tua alma à tristeza, e não te aflijas a ti mesmo nos teus pensamentos. O júbilo do coração é a vida do homem e um tesouro inexaurível de santidade; a alegria do homem prolonga a sua vida.

22. tristitiam non des animæ tuæ et non adfligas temet ipsum in consilio tuo

22.

23. jucunditas cordis hæc est vita hominis et thesaurus sine defectione sanctitatis et exultatio viri est longevitas

23.

24. miserere animæ tuæ placens Deo et contine et congrega cor tuum in sanctitate ejus et tristitiam longe expelle a te

24. Tem piedade da tua alma, procurando agradar a Deus, e aguenta-te; recolhe o teu coração na santidade do mesmo Deus e afugenta para longe de ti a tristeza. Com efeito, a tristeza tem matado a muitos, e não há utilidade nela. (ver nota)

25. multos enim occidit tristitia et non est utilitas in illa

25.

26. zelus et iracundia minuit dies et ante tempus senectam adducit cogitatus

26. A inveja e a ira abreviam os dias, e os afans fazem chegar a velhice antes do tempo. Um coração generoso e bom está num contínuo festim, porque lhe preparam com diligência o seu alimento.

27. splendidum cor bonum in epulis epulæ enim illius diligenter fiunt

27.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.