1. ἀναβόησον ἐν ἰσχύι καὶ μὴ φείσῃ ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου καὶ ἀνάγγειλον τῷ λαῷ μου τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν καὶ τῷ οἴκῳ Ιακωβ τὰς ἀνομίας αὐτῶν
2. ἐμὲ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ζητοῦσιν καὶ γνῶναί μου τὰς ὁδοὺς ἐπιθυμοῦσιν ὡς λαὸς δικαιοσύνην πεποιηκὼς καὶ κρίσιν θεοῦ αὐτοῦ μὴ ἐγκαταλελοιπὼς αἰτοῦσίν με νῦν κρίσιν δικαίαν καὶ ἐγγίζειν θεῷ ἐπιθυμοῦσιν
3. λέγοντες τί ὅτι ἐνηστεύσαμεν καὶ οὐκ εἶδες ἐταπεινώσαμεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔγνως ἐν γὰρ ταῖς ἡμέραις τῶν νηστειῶν ὑμῶν εὑρίσκετε τὰ θελήματα ὑμῶν καὶ πάντας τοὺς ὑποχειρίους ὑμῶν ὑπονύσσετε
4. εἰ εἰς κρίσεις καὶ μάχας νηστεύετε καὶ τύπτετε πυγμαῖς ταπεινόν ἵνα τί μοι νηστεύετε ὡς σήμερον ἀκουσθῆναι ἐν κραυγῇ τὴν φωνὴν ὑμῶν
5. οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐξελεξάμην καὶ ἡμέραν ταπεινοῦν ἄνθρωπον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ οὐδ’ ἂν κάμψῃς ὡς κρίκον τὸν τράχηλόν σου καὶ σάκκον καὶ σποδὸν ὑποστρώσῃ οὐδ’ οὕτως καλέσετε νηστείαν δεκτήν
6. οὐχὶ τοιαύτην νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην λέγει κύριος ἀλλὰ λῦε πάντα σύνδεσμον ἀδικίας διάλυε στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάτων ἀπόστελλε τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει καὶ πᾶσαν συγγραφὴν ἄδικον διάσπα
7. διάθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου καὶ πτωχοὺς ἀστέγους εἴσαγε εἰς τὸν οἶκόν σου ἐὰν ἴδῃς γυμνόν περίβαλε καὶ ἀπὸ τῶν οἰκείων τοῦ σπέρματός σου οὐχ ὑπερόψῃ
8. τότε ῥαγήσεται πρόιμον τὸ φῶς σου καὶ τὰ ἰάματά σου ταχὺ ἀνατελεῖ καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου ἡ δικαιοσύνη σου καὶ ἡ δόξα τοῦ θεοῦ περιστελεῖ σε
9. τότε βοήσῃ καὶ ὁ θεὸς εἰσακούσεταί σου ἔτι λαλοῦντός σου ἐρεῖ ἰδοὺ πάρειμι ἐὰν ἀφέλῃς ἀπὸ σοῦ σύνδεσμον καὶ χειροτονίαν καὶ ῥῆμα γογγυσμοῦ
10. καὶ δῷς πεινῶντι τὸν ἄρτον ἐκ ψυχῆς σου καὶ ψυχὴν τεταπεινωμένην ἐμπλήσῃς τότε ἀνατελεῖ ἐν τῷ σκότει τὸ φῶς σου καὶ τὸ σκότος σου ὡς μεσημβρία
11. καὶ ἔσται ὁ θεός σου μετὰ σοῦ διὰ παντός καὶ ἐμπλησθήσῃ καθάπερ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου καὶ τὰ ὀστᾶ σου πιανθήσεται καὶ ἔσῃ ὡς κῆπος μεθύων καὶ ὡς πηγὴ ἣν μὴ ἐξέλιπεν ὕδωρ καὶ τὰ ὀστᾶ σου ὡς βοτάνη ἀνατελεῖ καὶ πιανθήσεται καὶ κληρονομήσουσι γενεὰς γενεῶν
12. καὶ οἰκοδομηθήσονταί σου αἱ ἔρημοι αἰώνιοι καὶ ἔσται σου τὰ θεμέλια αἰώνια γενεῶν γενεαῖς καὶ κληθήσῃ οἰκοδόμος φραγμῶν καὶ τοὺς τρίβους τοὺς ἀνὰ μέσον παύσεις
13. ἐὰν ἀποστρέψῃς τὸν πόδα σου ἀπὸ τῶν σαββάτων τοῦ μὴ ποιεῖν τὰ θελήματά σου ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἁγίᾳ καὶ καλέσεις τὰ σάββατα τρυφερά ἅγια τῷ θεῷ σου οὐκ ἀρεῖς τὸν πόδα σου ἐπ’ ἔργῳ οὐδὲ λαλήσεις λόγον ἐν ὀργῇ ἐκ τοῦ στόματός σου
14. καὶ ἔσῃ πεποιθὼς ἐπὶ κύριον καὶ ἀναβιβάσει σε ἐπὶ τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς καὶ ψωμιεῖ σε τὴν κληρονομίαν Ιακωβ τοῦ πατρός σου τὸ γὰρ στόμα κυρίου ἐλάλησεν ταῦτα
Przypisy:
58:1-5 - Bóg potępia obłudne posty ludzi, którzy praktykują zewnętrzne rytuały bez prawdziwej skruchy. Prawdziwy post wymaga przemiany serca i prawego postępowania (zob. także Mt 6,16-18 i Amos 5,21-24).
58:6-7 - Prawdziwy post, według Boga, polega na wyzwoleniu uciśnionych, nakarmieniu głodnych i zapewnieniu schronienia bezdomnym. To powołanie kładzie nacisk na praktykowanie sprawiedliwości i miłość bliźniego (zob. także Jk 1,27 i Mt 25,35-36).
58:8-9 - Bóg obiecuje uzdrowienie, ochronę i wysłuchane modlitwy tym, którzy praktykują prawdziwy post. Jego błogosławieństwa towarzyszą sprawiedliwości i miłości (zobacz także Księgę Przysłów 19:17 i Ewangelię Łukasza 6:38).
58:10-11 - Hojność i troska o potrzebujących owocują ciągłym prowadzeniem przez Boga, zadowoleniem w trudnych chwilach i duchowym odrodzeniem (zobacz także Psalm 23:1-3 i 2 Koryntian 9:8).
58:13-14 - Bóg podkreśla wagę szanowania szabatu jako dnia świętego. Ci, którzy rozkoszują się Panem, doświadczą Jego radości i błogosławieństw (zob. także Wj 20,8-11 i Mt 12,8).
Wersety związane z Isaías, 58:
Rozdział 58 Izajasza na nowo definiuje prawdziwą duchowość. Jak Bóg zapatruje się na autentyczny post i oddawanie czci Bogu? Ten wymagający tekst krytykuje pusty rytualizm i wzywa do wiary, która wyraża się w sprawiedliwości społecznej. W tym rozdziale obiecuje się błogosławieństwa tym, którzy praktykują prawdziwe współczucie. Księga Izajasza 58 porusza takie tematy, jak szczere wielbienie Boga, troska o potrzebujących i odnowa duchowa. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odnoszą się do podstawowych zasad tego prowokującego rozdziału.
Mateusza 6:16-18: "Kiedy pościcie, nie bądźcie smutni jak obłudnicy, którzy zmieniają wygląd swoich twarzy, aby inni widzieli, że poszczą. Zaprawdę powiadam wam, że otrzymali już pełną nagrodę. Kiedy pościsz, nałóż oliwę na głowę i umyj twarz, aby inni nie widzieli, że pościsz, lecz tylko twój Ojciec, który widzi w ukryciu. A twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci nagrodę." - Jezus rozwija naukę z Izajasza 58:3-7 na temat prawdziwego postu, podkreślając szczerość i skupienie się na Bogu.
Jakuba 2:15-16: "Jeśli brat lub siostra potrzebują odzieży i codziennego pożywienia, a ktoś z was powie mu: „Idź w pokoju, ogrzej się i nakarm się, aż będziesz syty”, ale nie dając mu niczego, jaki jest sens?" - Jakub powtarza wezwanie z Izajasza 58:7, by w praktyczny sposób opiekować się potrzebującymi.
1 Jana 3:17: "Jeśli ktoś ma środki materialne, a widząc brata w potrzebie, nie okazuje mu współczucia, jak może w nim pozostać miłość Boża?" - Werset ten odzwierciedla wezwanie z Izajasza 58:7-10, aby pomagać potrzebującym, co jest wyrazem miłości do Boga.
Dzieje Apostolskie 13:2-3: "Kiedy oddawali cześć Panu i pościli, Duch Święty powiedział: «Odłączcie mi Barnabę i Saula do dzieła, do którego ich powołałem». Po poście i modlitwie włożyli na nich ręce i odesłali." - Ten fragment ukazuje post jako część oddawania czci i szukania woli Bożej, odzwierciedlając tematykę Izajasza 58.
Marka 2:27-28: "I wtedy rzekł do nich: „To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu”. Tak więc Syn Człowieczy jest Panem nawet szabatu." - Jezus na nowo interpretuje znaczenie sabatu, powtarzając nacisk z Izajasza 58:13-14 na prawdziwe przestrzeganie sabatu.
FAQ:
Czego Bóg oczekuje od postu, zgodnie z Księgą Izajasza 58?
Bóg nie jest zadowolony z powierzchownego postu, lecz wymaga postu, który prowadzi do prawości, pomagania potrzebującym i skruszonego serca. (Izajasz 58:6-7)
W jaki sposób Bóg obiecuje błogosławić tym, którzy praktykują prawdziwy post?
Bóg obiecuje przywrócić i wzmocnić tych, którzy praktykują prawdziwy post, przynosząc uzdrowienie, światło i sprawiedliwość. (Izajasz 58:8-9)
Co oznacza „odpoczynek szabatowy” w Księdze Izajasza 58?
Szabat jest postrzegany jako znak przymierza z Bogiem, a przestrzeganie świętego odpoczynku szabatowego przynosi boskie błogosławieństwa. (Izajasz 58:13-14)
Co obiecuje się tym, którzy służą potrzebującym?
Bóg obiecuje troszczyć się o tych, którzy pomagają biednym i potrzebującym, obiecując swoją obecność i odnowę. (Izajasz 58:10-11)
Jak Bóg opisuje prawdziwe wielbienie w Księdze Izajasza 58?
Bóg opisuje prawdziwe wielbienie jako praktykę wykraczającą poza rytuały, odzwierciedlającą sprawiedliwość i miłosierdzie wobec innych. (Izajasz 58:6-7)
