Mosaico decorativo

1. in finem Idithun canticum David

1. Ao mestre de canto, a Iditun. Salmo de Davi.*

2. dixi custodiam vias meas ut non delinquam in lingua mea posui ori meo custodiam cum consisteret peccator adversum me

2. Disse comigo mesmo: “Velarei sobre os meus atos, para não mais pecar com a língua. Porei um freio em meus lábios, enquanto o ímpio estiver diante de mim”.

3. obmutui et humiliatus sum et silui a bonis et dolor meus renovatus est

3. Fiquei mudo, mas sem resultado, porque minha dor recrudesceu.

4. concaluit cor meum intra me et in meditatione mea exardescet ignis

4. Meu coração se abrasava dentro de mim, meu pensamento se acendia como um fogo. Então, eu me pus a falar:

5. locutus sum in lingua mea notum fac mihi Domine finem meum et numerum dierum meorum quis est ut sciam quid desit mihi

5. “Fazei-me conhecer, Senhor, o meu fim, e o número de meus dias, para que eu veja como sou efêmero.

6. ecce mensurabiles posuisti dies meos et substantia mea tamquam nihilum ante te verumtamen universa vanitas omnis homo vivens diapsalma

6. A largura da mão: eis a medida de meus dias, diante de vós minha vida é como um nada; todo homem não é mais que um sopro”.

7. verumtamen in imagine pertransit homo sed et frustra conturbatur thesaurizat et ignorat cui congregabit ea

7. De fato, o homem passa como uma sombra, é em vão que ele se agita; amontoa, sem saber quem recolherá.

8. et nunc quæ est expectatio mea nonne Dominus et substantia mea apud te est

8. E agora, Senhor, que posso esperar? Minha confiança está em vós.

9. ab omnibus iniquitatibus meis erue me obprobrium insipienti dedisti me

9. Livrai-me de todas as faltas, não me abandoneis ao riso dos insensatos.

10. obmutui et non aperui os meum quoniam tu fecisti

10. Calei-me, já não abro a boca, porque sois vós que operais.

11. amove a me plagas tuas

11. Afastai de mim esse flagelo, pois sucumbo ao rigor de vossa mão.

12. a fortitudine manus tuæ ego defeci in increpationibus propter iniquitatem corripuisti hominem et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus verumtamen vane conturbatur omnis homo diapsalma

12. Quando punis o homem, fazendo-lhe sentir a sua culpa, consumis, como o faria a traça, o que ele tem de mais caro. Verdadeiramente, apenas um sopro é o homem.

13. exaudi orationem meam Domine et deprecationem meam auribus percipe lacrimas meas ne sileas quoniam advena sum apud te et peregrinus sicut omnes patres mei

13. Ouvi, Senhor, a minha oração, escutai os meus clamores, não fiqueis insensível às minhas lágrimas. Diante de vós não sou mais que um viajor, um peregrino, como foram os meus pais.

14. remitte mihi ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero

14. Afastai de mim a vossa ira para que eu tome alento, antes que me vá para não mais voltar.*



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.