Liber Psalmorum, 54
1. in finem in carminibus intellectus David
1. Ao mestre de canto. Com instrumentos de corda. Hino de Davi.*
2. exaudi Deus orationem meam et ne despexeris deprecationem meam
2. Prestai ouvidos, ó Deus, à minha oração, não vos furteis à minha súplica;
3. intende mihi et exaudi me contristatus sum in exercitatione mea et conturbatus sum
3. escutai-me e atendei-me. Na minha angústia agito-me num vaivém, perturbo-me
4. a voce inimici et a tribulatione peccatoris quoniam declinaverunt in me iniquitatem et in ira molesti erant mihi
4. à voz do inimigo, sob os gritos do pecador. Eles lançam o mal contra mim, e me perseguem com furor.
5. cor meum conturbatum est in me et formido mortis cecidit super me
5. Palpita-me no peito o coração, invade-me um pavor de morte.
6. timor et tremor venit super me et contexit me tenebra
6. Apoderam-se de mim o terror e o medo, e o pavor me assalta.
7. et dixi quis dabit mihi pinnas sicut columbæ et volabo et requiescam
7. Digo-me, então: tivesse eu asas como a pomba, voaria para um lugar de repouso;
8. ecce elongavi fugiens et mansi in solitudine diapsalma
8. iria bem longe morar no deserto.
9. expectabam eum qui salvum me fecit a pusillanimitate spiritus et a tempestate
9. Apressado buscaria um abrigo contra o vendaval e a tempestade.
10. præcipita Domine divide linguas eorum quoniam vidi iniquitatem et contradictionem in civitate
10. Destruí-os, Senhor, confundi-lhes as línguas, porque só vejo violência e discórdia na cidade.
11. die et nocte circumdabit eam super muros ejus et iniquitas et labor in medio ejus
11. Dia e noite percorrem suas muralhas, no seu interior só há injustiça e opressão.
12. et iniustitia et non defecit de plateis ejus usura et dolus
12. Grassa a astúcia no seu meio, a iniquidade e a fraude não deixam suas praças.
13. quoniam si inimicus maledixisset mihi sustinuissem utique et si is qui oderat me super me magna locutus fuisset abscondissem me forsitan ab eo
13. Se o ultraje viesse de um inimigo, eu o teria suportado; se a agressão partisse de quem me odeia, dele me esconderia.
14. tu vero homo unianimis dux meus et notus meus
14. Mas eras tu, meu companheiro, meu íntimo amigo,
15. qui simul mecum dulces capiebas cibos in domo Dei ambulavimus cum consensu
15. com quem me entretinha em doces colóquios; com quem, por entre a multidão, íamos à casa de Deus.
16. veniat mors super illos et descendant in infernum viventes quoniam nequitiæ in habitaculis eorum in medio eorum
16. Que a morte os colha de improviso, que eles desçam vivos à mansão dos mortos. Porque entre eles, em suas moradas, só há perversidade.
17. ego autem ad Deum clamavi et Dominus salvabit me
17. Eu, porém, bradarei a Deus, e o Senhor me livrará.
18. vespere et mane et meridie narrabo et adnuntiabo et exaudiet vocem meam
18. Pela tarde, de manhã e ao meio-dia lamentarei e gemerei; e ele ouvirá minha voz.
19. redimet in pace animam meam ab his qui adpropinquant mihi quoniam inter multos erant mecum
19. Ele me dará a paz, livrando minha alma dos que me acossam, pois numerosos são meus inimigos.
20. exaudiet Deus et humiliabit illos qui est ante sæcula diapsalma non enim est illis commutatio et non timuerunt Deum
20. O Senhor me ouvirá e os humilhará, ele que reina eternamente, porque não se emendem nem temem a Deus.
21. extendit manum suam in retribuendo contaminaverunt testamentum ejus
21. Cada um deles levanta a mão contra seus amigos. Todos violam suas alianças.
22. divisi sunt ab ira vultus ejus et adpropinquavit cor illius molliti sunt sermones ejus super oleum et ipsi sunt jacula
22. De semblante mais brando do que o creme, trazem, contudo, no coração a hostilidade; suas palavras são mais untuosas do que o óleo, porém, na verdade, espadas afiadas.
23. jacta super Dominum curam tuam et ipse te enutriet non dabit in æternum fluctuationem justo
23. Depõe no Senhor os teus cuidados, porque ele será teu sustentáculo; não permitirá jamais que vacile o justo.
24. tu vero Deus deduces eos in puteum interitus viri sanguinum et doli non dimidiabunt dies suos ego autem sperabo in te Domine
24. E vós, ó meu Deus, vós os precipitareis no fundo do abismo da morte. Os homens sanguinários e ardilosos não alcançarão a metade de seus dias! Quanto a mim, é em vós, Senhor, que ponho minha esperança.