Isaías, 24
1. idou kurioV katafqeirei thn oikoumenhn kai erhmwsei authn kai anakaluyei to proswpon authV kai diasperei touV enoikountaV en auth
1. He aquí que Yahveh estraga la tierra, la despuebla, trastorna su superficie y dispersa a los habitantes de ella:
2. kai estai o laoV wV o iereuV kai o paiV wV o kurioV kai h qerapaina wV h kuria estai o agorazwn wV o pwlwn kai o daneizwn wV o daneizomenoV kai o ofeilwn wV w ofeilei
2. al pueblo como al sacerdote; al siervo como al señor; a la criada como a su señora; al que compra como al que vende; al que presta como al prestatario; al acreedor como a su deudor.
3. fqora fqarhsetai h gh kai pronomh pronomeuqhsetai h gh to gar stoma kuriou elalhsen tauta
3. Devastada será la tierra y del todo saqueada, porque así ha hablado Yahveh.
4. epenqhsen h gh kai efqarh h oikoumenh epenqhsan oi uyhloi thV ghV
4. En duelo se marchitó la tierra, se amustia, se marchita el orbe, el cielo con la tierra se marchita.
5. h de gh hnomhsen dia touV katoikountaV authn dioti parebhsan ton nomon kai hllaxan ta prostagmata diaqhkhn aiwnion
5. La tierra ha sido profanada bajo sus habitantes, pues traspasaron las leyes, violaron el precepto, rompieron la alianza eterna.
6. dia touto ara edetai thn ghn oti hmartosan oi katoikounteV authn dia touto ptwcoi esontai oi enoikounteV en th gh kai kataleifqhsontai anqrwpoi oligoi
6. Por eso una maldición ha devorado la tierra, y tienen la culpa los que habitan en ella. Por eso han sido consumidos los habitantes de la tierra, y quedan pocos del linaje humano.
7. penqhsei oinoV penqhsei ampeloV stenaxousin panteV oi eufrainomenoi thn yuchn
7. El mosto estaba triste, la viña mustia: se trocaron en suspiros todas las alegrías del corazón.
8. pepautai eufrosunh tumpanwn pepautai auqadeia kai ploutoV asebwn pepautai fwnh kiqaraV
8. Cesó el alborozo de los tímpanos, suspendióse el estrépito de los alegres, cesó el alborozo del arpa.
9. hscunqhsan ouk epion oinon pikron egeneto to sikera toiV pinousin
9. No beben vino cantando: amarga el licor a sus bebedores.
10. hrhmwqh pasa poliV kleisei oikian tou mh eiselqein
10. Ha quedado la villa vacía, ha sido cerrada toda casa, y no se puede entrar.
11. ololuzete peri tou oinou pantach pepautai pasa eufrosunh thV ghV
11. Se lamentan en las calles por el vino. Desapareció toda alegría, emigró el alborozo de la tierra.
12. kai kataleifqhsontai poleiV erhmoi kai oikoi egkataleleimmenoi apolountai
12. Ha quedado en la ciudad soledad, y de desolación está herida la puerta.
13. tauta panta estai en th gh en mesw twn eqnwn on tropon ean tiV kalamhshtai elaian outwV kalamhsontai autouV kai ean paushtai o trughtoV
13. Porque en medio de la tierra, en mitad de los pueblos, pasa como en el vareo del olivo, como en los rebuscos cuando acaba la vendimia.
14. outoi fwnh bohsontai oi de kataleifqenteV epi thV ghV eufranqhsontai ama th doxh kuriou taracqhsetai to udwr thV qalasshV
14. Ellos levantan su voz y lanzan hurras; la majestad de Yahveh aclaman desde el mar.
15. dia touto h doxa kuriou en taiV nhsoiV estai thV qalasshV to onoma kuriou endoxon estai kurie o qeoV israhl
15. Por eso, en Oriente glorificad a Yahveh, en las islas del mar el nombre de Yahveh, Dios de Israel.
16. apo twn pterugwn thV ghV terata hkousamen elpiV tw eusebei kai erousin ouai toiV aqetousin oi aqetounteV ton nomon
16. Desde el confín de la tierra cánticos hemos oído: «¡Gloria al justo!» Y digo: «¡Menguado de mí, menguado de mí! ¡Ay de mí, y de estos malvados que hacen maldad, los maldados que han consumado la maldad!»
17. foboV kai boqunoV kai pagiV ef' umaV touV enoikountaV epi thV ghV
17. ¡Pánico, hoya y trampa contra ti, morador de la tierra!
18. kai estai o feugwn ton fobon empeseitai eiV ton boqunon o de ekbainwn ek tou boqunou alwsetai upo thV pagidoV oti qurideV ek tou ouranou hnewcqhsan kai seisqhsetai ta qemelia thV ghV
18. Sucederá que el que escape del pánico, caerá en la hoya, y el que suba de la hoya, será preso en la trampa. Porque las esclusas de lo alto han sido abiertas, y se estremecen los cimientos de la tierra,
19. tarach taracqhsetai h gh kai aporia aporhqhsetai h gh
19. Estalla, estalla la tierra, se hace pedazos la tierra, sacudida se bambolea la tierra,
20. eklinen kai seisqhsetai wV opwrofulakion h gh wV o mequwn kai kraipalwn kai peseitai kai ou mh dunhtai anasthnai katiscusen gar ep' authV h anomia
20. vacila, vacila la tierra como un beodo, se balancea como una cabaña; pesa sobre ella su rebeldía, cae, y no volverá a levantarse.
21. kai epaxei o qeoV epi ton kosmon tou ouranou thn ceira kai epi touV basileiV thV ghV
21. Aquel día castigará Yahveh al ejército de lo alto en lo alto y a los reyes de la tierra en la tierra;
22. kai sunaxousin kai apokleisousin eiV ocurwma kai eiV desmwthrion dia pollwn genewn episkoph estai autwn
22. serán amontonados en montón los prisioneros en el pozo, serán encerrados en la cárcel y al cabo de muchos días serán visitados.
23. kai takhsetai h plinqoV kai peseitai to teicoV oti basileusei kurioV en siwn kai en ierousalhm kai enwpion twn presbuterwn doxasqhsetai
23. Se afrentará la luna llena, se avergonzará el pleno sol, cuando reine Yahveh Sebaot en el monte Sión y en Jerusalén, y esté la Gloria en presencia de sus ancianos.