Salmos, 103

1. Bendize, ó minha alma, o Senhor! Senhor, meu Deus, vós sois imensamente grande! De majestade e esplendor vos revestis,*

1. Dawidowy. Błogosław, duszo moja, Pana, i całe moje wnętrze - święte imię Jego!

2. envolvido de luz como de um manto. Vós estendestes o céu qual pavilhão,

2. Błogosław, duszo moja, Pana, i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach!

3. acima das águas fixastes vossa morada. De nuvens fazeis vosso carro, andais nas asas do vento;

3. On odpuszcza wszystkie twoje winy, On leczy wszystkie twe niemoce,

4. fazeis dos ventos os vossos mensageiros, e dos flamejantes relâmpagos vossos ministros.*

4. On życie twoje wybawia od zguby, On wieńczy cię łaską i zmiłowaniem,

5. Fundastes a terra em bases sólidas que são eternamente inabaláveis.

5. On twoje dni nasyca dobrami: odnawia się młodość twoja jak orła.

6. Vós a tínheis coberto com o manto do oceano, as águas ultrapassavam as montanhas.

6. Pan czyni dzieła sprawiedliwe, bierze w opiekę wszystkich uciśnionych.

7. Mas à vossa ameaça elas se afastaram, ao estrondo de vosso trovão estremeceram.

7. Drogi swoje objawił Mojżeszowi, dzieła swoje synom Izraela.

8. Elevaram-se as montanhas, sulcaram-se os vales nos lugares que vós lhes destinastes.

8. Miłosierny jest Pan i łaskawy, nieskory do gniewu i bardzo łagodny.

9. Estabelecestes os limites, que elas não hão de ultrapassar, para que não mais tornem a cobrir a terra.*

9. Nie wiedzie sporu do końca i nie płonie gniewem na wieki.

10. Mandastes as fontes correr em riachos, que serpeiam por entre os montes.

10. Nie postępuje z nami według naszych grzechów ani według win naszych nam nie odpłaca.

11. Ali vão beber os animais dos campos, neles matam a sede os asnos selvagens.

11. Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, tak można jest Jego łaskawość dla tych, co się Go boją.

12. Os pássaros do céu vêm aninhar em suas margens, e cantam entre as folhagens.

12. Jak jest odległy wschód od zachodu, tak daleko odsuwa od nas nasze występki.

13. Do alto de vossas moradas derramais a chuva nas montanhas, do fruto de vossas obras se farta a terra.

13. Jak się lituje ojciec nad synami, tak Pan się lituje nad tymi, co się Go boją.

14. Fazeis brotar a relva para o gado, e plantas úteis ao homem, para que da terra possa extrair o pão

14. Wie On, z czego jesteśmy utworzeni, pamięta, że jesteśmy prochem.

15. e o vinho que alegra o coração do homem, o óleo que lhe faz brilhar o rosto e o pão que lhe sustenta as forças.

15. Dni człowieka są jak trawa; kwitnie jak kwiat na polu:

16. As árvores do Senhor são cheias de seiva, assim como os cedros do Líbano que ele plantou.

16. ledwie muśnie go wiatr, a już go nie ma, i miejsce, gdzie był, już go nie poznaje.

17. Lá constroem as aves os seus ninhos, nos ciprestes a cegonha tem sua casa.

17. A łaskawość Pańska na wieki wobec Jego czcicieli, a Jego sprawiedliwość nad synami synów,

18. Os altos montes dão abrigo às cabras, e os rochedos aos arganazes.

18. nad tymi, którzy strzegą Jego przymierza i pamiętają, by pełnić Jego przykazania.

19. Fizestes a lua para indicar os tempos; o sol conhece a hora de se pôr.

19. Pan w niebie tron swój ustawił, a swoim panowaniem obejmuje wszechświat.

20. Mal estendeis as trevas e já se faz noite, entram a rondar os animais das selvas.

20. Błogosławcie Pana, wszyscy Jego aniołowie, pełni mocy bohaterowie, wykonujący Jego rozkazy, "by słuchać głosu Jego słowa".

21. Rugem os leõezinhos por sua presa, e pedem a Deus o seu sustento.

21. Błogosławcie Pana, wszystkie Jego zastępy, słudzy Jego, pełniący Jego wolę!

22. Mas se retiram ao raiar do sol, e vão se deitar em seus covis.

22. Błogosławcie Pana, wszystkie Jego dzieła, na każdym miejscu Jego panowania: błogosław, duszo moja, Pana!

23. É então que o homem sai para o trabalho, e trabalha sem descanso até o entardecer.

23.

24. Ó Senhor, quão variadas são as vossas obras! Feitas, todas, com sabedoria, a terra está cheia das coisas que criastes.

24.

25. Eis o mar, imenso e vasto, onde, sem conta, se agitam animais grandes e pequenos.

25.

26. Nele navegam as naus e o Leviatã que criastes para brincar nas ondas.*

26.

27. Todos esses seres esperam de vós que lhes deis de comer em seu tempo.

27.

28. Vós lhes dais e eles o recolhem; abris a mão, e se fartam de bens.

28.

29. Se desviais o rosto, eles se perturbam; se lhes retirais o sopro, expiram e voltam ao pó donde saíram.

29.

30. Se enviais, porém, o vosso sopro, eles revivem e renovais a face da terra.

30.

31. Ao Senhor, glória eterna; alegre-se o Senhor em suas obras!

31.

32. Ele, cujo olhar basta para fazer tremer a terra, e cujo contato inflama as montanhas.*

32.

33. Enquanto viver, cantarei à glória do Senhor, salmodiarei o meu Deus enquanto existir.

33.

34. Possam minhas palavras lhe ser agradáveis! Minha única alegria se encontra no Senhor.

34.

35. Sejam tirados da terra os pecadores e doravante desapareçam os ímpios. Bendize, ó minha alma, o Senhor! Aleluia.

35.