Księga Psalmów, 22
1. Kierownikowi chóru. Na modłę pieśni: Łania o świcie. Psalm. Dawidowy.
1. psalmus David Dominus reget me et nihil mihi deerit
2. Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Daleko od mego Wybawcy słowa mego jęku.
2. in loco pascuæ ibi me conlocavit super aquam refectionis educavit me
3. Boże mój, wołam przez dzień, a nie odpowiadasz, wołam i nocą, a nie zaznaję pokoju.
3. animam meam convertit deduxit me super semitas justitiæ propter nomen suum
4. A przecież Ty mieszkasz w świątyni, Chwało Izraela!
4. nam et si ambulavero in medio umbræ mortis non timebo mala quoniam tu mecum es virga tua et baculus tuus ipsa me consolata sunt
5. Tobie zaufali nasi przodkowie, zaufali, a Tyś ich uwolnił;
5. parasti in conspectu meo mensam adversus eos qui tribulant me inpinguasti in oleo caput meum et calix meus inebrians quam præclarus est
6. do Ciebie wołali i zostali zbawieni, Tobie ufali i nie doznali wstydu.
6. et misericordia tua subsequitur me omnibus diebus vitæ meæ et ut inhabitem in domo Domini in longitudinem dierum
7. Ja zaś jestem robak, a nie człowiek, pośmiewisko ludzkie i wzgardzony u ludu.
7.
8. Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą, rozwierają wargi, potrząsają głową:
8.
9. Zaufał Panu, niechże go wyzwoli, niechże go wyrwie, jeśli go miłuje.
9.
10. Ty mnie zaiste wydobyłeś z matczynego łona; Ty mnie czyniłeś bezpiecznym u piersi mej matki.
10.
11. Tobie mnie poruczono przed urodzeniem, Ty jesteś moim Bogiem od łona mojej matki,
11.
12. Nie stój z dala ode mnie, bo klęska jest blisko, a nie ma wspomożyciela.
12.
13. Otacza mnie mnóstwo cielców, osaczają mnie byki Baszanu.
13.
14. Rozwierają przeciwko mnie swoje paszcze, jak lew drapieżny i ryczący.
14.
15. Rozlany jestem jak woda i rozłączają się wszystkie moje kości; jak wosk się staje moje serce, we wnętrzu moim topnieje.
15.
16. Moje gardło suche jak skorupa, język mój przywiera do podniebienia, kładziesz mnie w prochu śmierci.
16.
17. Bo sfora psów mnie opada, osacza mnie zgraja złoczyńców. Przebodli ręce i nogi moje,
17.
18. policzyć mogę wszystkie moje kości. A oni się wpatrują, sycą mym widokiem;
18.
19. moje szaty dzielą między siebie i los rzucają o moją suknię.
19.
20. Ty zaś, o Panie, nie stój z daleka; Pomocy moja, spiesz mi na ratunek!
20.
21. Ocal od miecza moje życie, z psich pazurów wyrwij moje jedyne dobro,
21.
22. wybaw mnie od lwiej paszczęki i od rogów bawolich - wysłuchaj mnie!
22.
23. Będę głosił imię Twoje swym braciom i chwalić Cię będę pośród zgromadzenia:
23.
24. Chwalcie Pana wy, co się Go boicie, sławcie Go, całe potomstwo Jakuba; bójcie się Go, całe potomstwo Izraela!
24.
25. Bo On nie wzgardził ani się nie brzydził nędzą biedaka, ani nie ukrył przed nim swojego oblicza i wysłuchał go, kiedy ten zawołał do Niego.
25.
26. Dzięki Tobie moja pieśń pochwalna płynie w wielkim zgromadzeniu. Śluby me wypełnię wobec bojących się Jego.
26.
27. Ubodzy będą jedli i nasycą się, chwalić będą Pana ci, którzy Go szukają. Niech serca ich żyją na wieki.
27.
28. Przypomną sobie i wrócą do Pana wszystkie krańce ziemi; i oddadzą Mu pokłon wszystkie szczepy pogańskie,
28.
29. bo władza królewska należy do Pana i On panuje nad narodami.
29.
30. Tylko Jemu oddadzą pokłon wszyscy, co śpią w ziemi, przed Nim zegną się wszyscy, którzy w proch zstępują. A moja dusza będzie żyła do Niego,
30.
31. potomstwo moje Jemu będzie służyć, opowie o Panu pokoleniu
31.
32. przyszłemu, a sprawiedliwość Jego ogłoszą ludowi, który się narodzi: Pan to uczynił.
32.
