Księga Psalmów, 147

1. Alleluja. Dobrze jest grać naszemu Bogu, wdzięcznie jest nucić pieśń pochwalną.

1. alleluja lauda Hierusalem Dominum lauda Deum tuum Sion

2. Pan buduje Jeruzalem, gromadzi rozproszonych z Izraela;

2. quoniam confortavit seras portarum tuarum benedixit filiis tuis in te

3. On leczy złamanych na duchu i przewiązuje ich rany.

3. qui posuit fines tuos pacem et adipe frumenti satiat te

4. On liczbę gwiazd oznacza, wszystkie je woła po imieniu.

4. qui emittit eloquium suum terræ velociter currit sermo ejus

5. Pan nasz jest wielki i zasobny w siły, mądrość Jego jest niewypowiedziana.

5. qui dat nivem sicut lanam nebulam sicut cinerem spargit

6. Pan dźwiga pokornych, a poniża występnych aż do ziemi.

6. mittit cristallum suum sicut buccellas ante faciem frigoris ejus quis sustinebit

7. Śpiewajcie pieśń dziękczynną Panu, grajcie Bogu naszemu na harfie.

7. emittet verbum suum et liquefaciet ea flabit spiritus ejus et fluent aquæ

8. On niebo okrywa chmurami, deszcz przygotowuje dla ziemi; sprawia, że góry wypuszczają trawę i zioła, by ludziom służyły;

8. qui adnuntiat verbum suum Jacob justitias et judicia sua Israël

9. On daje pokarm bydłu, pisklętom kruka to, o co wołają.

9. non fecit taliter omni nationi et judicia sua non manifestavit eis

10. Nie kocha się w sile rumaka; nie ma też upodobania w goleniach męża.

10.

11. Podobają się Panu ci, którzy się Go boją, którzy wyczekują Jego łaski.

11.

12. Chwal, Jerozolimo, Pana, chwal Boga twego, Syjonie!

12.

13. Umacnia bowiem zawory bram twoich i błogosławi synom twoim w tobie.

13.

14. Zapewnia pokój twoim granicom, nasyca ciebie najlepszą pszenicą.

14.

15. Na ziemię zsyła swoje orędzie, mknie chyżo Jego słowo.

15.

16. On daje śnieg niby wełnę, a szron jak popiół rozsiewa.

16.

17. Ciska swój grad jak okruchy chleba; od Jego mrozu ścinają się wody.

17.

18. Posyła słowo swoje i każe im tajać; każe wiać swemu wiatrowi, a spływają wody.

18.

19. Obwieścił swoje słowa Jakubowi, Izraelowi ustawy swe i wyroki.

19.

20. Żadnemu narodowi tak nie uczynił: o swoich wyrokach ich nie pouczył. Alleluja.

20.