Mosaico decorativo

1. dixerunt enim apud se cogitantes non recte exiguum et cum tædio est tempus vitæ nostræ et non est refrigerium in fine hominis et non est qui agnitus sit reversus ab inferis

1. Dicono fra loro sragionando: "La nostra vita è breve e triste; non c'è rimedio quando l'uomo muore, e non si conosce nessuno che liberi dal regno dei morti.

2. quia ex nihilo nati sumus et post hoc erimus tamquam non fuerimus quoniam fumus afflatus est in naribus nostris et sermo scintillæ ad commovendum cor nostrum

2. Siamo nati per caso e dopo saremo come se non fossimo stati: è un fumo il soffio delle nostre narici, il pensiero è una scintilla nel palpito del nostro cuore,

3. quia extincta cinis erit corpus et spiritus diffundetur tamquam mollis ær et transiet vita nostra tamquam vestigium nubis et sicut nebula dissolvetur quæ fugata est a radiis solis et a calore illius adgravata

3. spenta la quale, il corpo diventerà cenere e lo spirito svanirà come aria sottile.

4. et nomen nostrum oblivionem accipiet per tempus et nemo memoriam habebit operum nostrorum

4. Il nostro nome cadrà, con il tempo, nell'oblio e nessuno ricorderà le nostre opere. La nostra vita passerà come traccia di nuvola, si dissolverà come nebbia messa in fuga dai raggi del sole e abbattuta dal suo calore.

5. umbræ enim transitus est tempus nostrum et non est reversio finis nostri quoniam consignata est et nemo revertetur

5. Passaggio di un'ombra è infatti la nostra esistenza e non c'è ritorno quando viene la nostra fine, poiché il sigillo è posto e nessuno torna indietro.

6. venite ergo et fruamur bonis quæ sunt et utamur creaturam tamquam in juventute celeriter

6. Venite dunque e godiamo dei beni presenti, gustiamo delle creature come nel tempo della giovinezza!

7. vino pretioso et unguentis nos impleamus et non prætereat nos flos temporis

7. Saziamoci di vino pregiato e di profumi, non ci sfugga alcun fiore di primavera,

8. coronemus nos rosis antequam marcescant nullum pratum sit quod non pertranseat luxuria nostra

8. coroniamoci di boccioli di rosa prima che avvizziscano;

9. ubique relinquamus signa lætitiæ quoniam hæc est pars nostra et hæc est sors

9. nessuno di noi sia escluso dalle nostre dissolutezze. Lasciamo dappertutto i segni del nostro piacere, perché questo ci spetta, questa è la nostra parte.

10. opprimamus pauperem justum et non parcamus viduæ nec veterani revereamur canos multi temporis

10. Spadroneggiamo sul giusto, che è povero, non risparmiamo le vedove, né abbiamo rispetto per la canizie di un vecchio attempato.

11. sit autem fortitudo nostra lex iniustitiæ quod infirmum est enim inutile invenitur

11. La nostra forza sia legge della giustizia, perché la debolezza risulta inutile.

12. circumveniamus ergo justum quoniam inutilis est nobis et contrarius est operibus nostris et inproperat nobis peccata legis et diffamat in nos peccata disciplinæ nostræ

12. Tendiamo insidie al giusto, che per noi è d'incomodo e si oppone alle nostre azioni; ci rimprovera le colpe contro la legge e ci rinfaccia le trasgressioni contro l'educazione ricevuta.

13. promittit scientiam Dei se habere et filium Dei se nominat

13. Proclama di possedere la conoscenza di Dio e chiama se stesso figlio del Signore.

14. factus est nobis in traductionem cogitationum nostrarum

14. È diventato per noi una condanna dei nostri pensieri; ci è insopportabile solo al vederlo,

15. gravis est nobis etiam ad videndum quoniam dissimilis est aliis vita illius et inmutatæ sunt viæ ejus

15. perché la sua vita non è come quella degli altri, e del tutto diverse sono le sue strade.

16. tamquam nugaces æstimati sumus ab illo et abstinet se a viis nostris tamquam ab inmunditiis et præfert novissima justorum et gloriatur patrem Deum se habere

16. Siamo stati considerati da lui moneta falsa, e si tiene lontano dalle nostre vie come da cose impure. Proclama beata la sorte finale dei giusti e si vanta di avere Dio per padre.

17. videamus ergo si sermones illius veri sunt et temptemus quæ ventura sunt illi et sciemus quæ erunt novissima illius

17. Vediamo se le sue parole sono vere, consideriamo ciò che gli accadrà alla fine.

18. si enim est verus filius Dei suscipiet illum et liberabit eum de manu contrariorum

18. Se infatti il giusto è figlio di Dio, egli verrà in suo aiuto e lo libererà dalle mani dei suoi avversari.

19. contumelia et tormento interrogemus eum ut sciamus reverentiam illius et probemus patientiam ipsius

19. Mettiamolo alla prova con violenze e tormenti, per conoscere la sua mitezza e saggiare il suo spirito di sopportazione.

20. morte turpissima condemnemus illum erit enim ei respectus ex sermonibus illius

20. Condanniamolo a una morte infamante, perché, secondo le sue parole, il soccorso gli verrà".

21. hæc cogitaverunt et erraverunt excæcavit enim illos malitia eorum

21. Hanno pensato così, ma si sono sbagliati; la loro malizia li ha accecati.

22. et nescierunt sacramenta Dei neque mercedem speraverunt justitiæ nec judicaverunt honorem animarum sanctarum

22. Non conoscono i misteriosi segreti di Dio, non sperano ricompensa per la rettitudine né credono a un premio per una vita irreprensibile.

23. quoniam Deus creavit hominem inexterminabilem et ad imaginem suæ similitudinis fecit illum

23. Sì, Dio ha creato l'uomo per l'incorruttibilità, lo ha fatto immagine della propria natura.

24. invidia autem diaboli mors introivit in orbem terrarum

24. Ma per l'invidia del diavolo la morte è entrata nel mondo e ne fanno esperienza coloro che le appartengono.

25. imitantur autem illum qui sunt ex parte illius

25.



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.