Mosaico decorativo

1. kai egeneto logoV kuriou proV iwnan ton tou amaqi legwn

1. La palabra de Yahveh fue dirigida a Jonás, hijo de Amittay, en estos términos:

2. anasthqi kai poreuqhti eiV nineuh thn polin thn megalhn kai khruxon en auth oti anebh h kraugh thV kakiaV authV proV me

2. «Levántate, vete a Nínive, la gran ciudad, y proclama contra ella que su maldad ha subido hasta mí.»

3. kai anesth iwnaV tou fugein eiV qarsiV ek proswpou kuriou kai katebh eiV iopphn kai euren ploion badizon eiV qarsiV kai edwken to naulon autou kai enebh eiV auto tou pleusai met' autwn eiV qarsiV ek proswpou kuriou

3. Jonás se levantó para huir a Tarsis, lejos de Yahveh, y bajó a Joppe, donde encontró un barco que salía para Tarsis: pagó su pasaje y se embarcó para ir con ellos a Tarsis, lejos de Yahveh.

4. kai kurioV exhgeiren pneuma eiV thn qalassan kai egeneto kludwn megaV en th qalassh kai to ploion ekinduneuen suntribhnai

4. Pero Yahveh desencadenó un gran viento sobre el mar, y hubo en el mar una borrasca tan violenta que el barco amenazaba romperse.

5. kai efobhqhsan oi nautikoi kai anebown ekastoV proV ton qeon autwn kai ekbolhn epoihsanto twn skeuwn twn en tw ploiw eiV thn qalassan tou koufisqhnai ap' autwn iwnaV de katebh eiV thn koilhn tou ploiou kai ekaqeuden kai erregcen

5. Los marineros tuvieron miedo y se pusieron a invocar cada uno a su dios; luego echaron al mar la carga del barco para aligerarlo. Jonás, mientras tanto, había bajado al fondo del barco, se había acostado y dormía profundamente.

6. kai proshlqen proV auton o prwreuV kai eipen autw ti su regceiV anasta kai epikalou ton qeon sou opwV diaswsh o qeoV hmaV kai mh apolwmeqa

6. El jefe de la tripulación se acercó a él y le dijo: «¿Qué haces aquí dormido? ¡Levántate e invoca a tu Dios! Quizás Dios se preocupe de nosotros y no perezcamos.»

7. kai eipen ekastoV proV ton plhsion autou deute balwmen klhrouV kai epignwmen tinoV eneken h kakia auth estin en hmin kai ebalon klhrouV kai epesen o klhroV epi iwnan

7. Luego se dijeron unos a otros: «Ea, echemos a suertes para saber por culpa de quién nos ha venido este mal.» Echaron a suertes, y la suerte cayó en Jonás.

8. kai eipon proV auton apaggeilon hmin tinoV eneken h kakia auth estin en hmin tiV sou h ergasia estin kai poqen erch kai ek poiaV cwraV kai ek poiou laou ei su

8. Entonces le dijeron: «Anda, indícanos tú, por quien nos ha venido este mal, cuál es tu oficio y de dónde vienes, cuál es tu país y de qué pueblo eres.»

9. kai eipen proV autouV douloV kuriou egw eimi kai ton kurion qeon tou ouranou egw sebomai oV epoihsen thn qalassan kai thn xhran

9. Les respondió: «Soy hebreo y temo a Yahveh, Dios del cielo, que hizo el mar y la tierra.»

10. kai efobhqhsan oi andreV fobon megan kai eipan proV auton ti touto epoihsaV dioti egnwsan oi andreV oti ek proswpou kuriou hn feugwn oti aphggeilen autoiV

10. Aquellos hombres temieron mucho y le dijeron: «¿Por qué has hecho esto?» Pues supieron los hombres que iba huyendo lejos de Yahveh por lo que él había manifestado.

11. kai eipan proV auton ti soi poihswmen kai kopasei h qalassa af' hmwn oti h qalassa eporeueto kai exhgeiren mallon kludwna

11. Y le preguntaron: «¿Qué hemos de hacer contigo para que el mar se nos calme?» Pues el mar seguía encrespándose.

12. kai eipen iwnaV proV autouV arate me kai embalete me eiV thn qalassan kai kopasei h qalassa af' umwn dioti egnwka egw oti di' eme o kludwn o megaV outoV ef' umaV estin

12. Les respondió: «Agarradme y tiradme al mar, y el mar se os calmará, pues sé que es por mi culpa por lo que os ha sobrevenido esta gran borrasca.»

13. kai parebiazonto oi andreV tou epistreyai proV thn ghn kai ouk hdunanto oti h qalassa eporeueto kai exhgeireto mallon ep' autouV

13. Los hombres se pusieron a remar con ánimo de alcanzar la costa, pero no pudieron, porque el mar seguía encrespándose en torno a ellos.

14. kai anebohsan proV kurion kai eipan mhdamwV kurie mh apolwmeqa eneken thV yuchV tou anqrwpou toutou kai mh dwV ef' hmaV aima dikaion oti su kurie on tropon eboulou pepoihkaV

14. Entonces clamaron a Yahveh, diciendo: «¡Ah, Yahveh, no nos hagas perecer a causa de este hombre, ni pongas sobre nosotros sangre inocente, ya que tú, Yahveh, has obrado conforme a tu beneplácito!»

15. kai elabon ton iwnan kai exebalon auton eiV thn qalassan kai esth h qalassa ek tou salou authV

15. Y, agarrando a Jonás, le tiraron al mar; y el mar calmó su furia.

16. kai efobhqhsan oi andreV fobw megalw ton kurion kai equsan qusian tw kuriw kai euxanto eucaV

16. Y aquellos hombres temieron mucho a Yahveh; ofrecieron un sacrificio a Yahveh y le hicieron votos.



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.