Mosaico decorativo

1. hkousen de iakwb ta rhmata twn uiwn laban legontwn eilhfen iakwb panta ta tou patroV hmwn kai ek twn tou patroV hmwn pepoihken pasan thn doxan tauthn

1. Oyó Jacob que los hijos de Labán decían: «Jacob se ha apoderado de todo lo de nuestro padre, y con lo de nuestro padre ha hecho toda esa fortuna.»

2. kai eiden iakwb to proswpon tou laban kai idou ouk hn proV auton wV ecqeV kai trithn hmeran

2. Jacob observó el rostro de Labán y vio que ya no era para con él como hasta entonces.

3. eipen de kurioV proV iakwb apostrefou eiV thn ghn tou patroV sou kai eiV thn genean sou kai esomai meta sou

3. Entonces Yahveh dijo a Jacob: «Vuélvete a la tierra de tus padres, a tu patria, y yo estaré contigo.»

4. aposteilaV de iakwb ekalesen rachl kai leian eiV to pedion ou ta poimnia

4. Jacob envió a llamar a Raquel y a Lía al campo, donde estaba su rebaño,

5. kai eipen autaiV orw egw to proswpon tou patroV umwn oti ouk estin proV emou wV ecqeV kai trithn hmeran o de qeoV tou patroV mou hn met' emou

5. y les dijo: «Vengo observando que vuestro padre ya no me mira como antes; pero el Dios de mi padre ha estado conmigo.

6. kai autai de oidate oti en pash th iscui mou dedouleuka tw patri umwn

6. Vosotras sabéis que he servido a vuestro padre con todas mis fuerzas;

7. o de pathr umwn parekrousato me kai hllaxen ton misqon mou twn deka amnwn kai ouk edwken autw o qeoV kakopoihsai me

7. pero vuestro padre ha trapaceado conmigo y ha cambiado mi retribución una docena de veces, si bien Dios no le ha dejado perjudicarme.

8. ean outwV eiph ta poikila estai sou misqoV kai texetai panta ta probata poikila ean de eiph ta leuka estai sou misqoV kai texetai panta ta probata leuka

8. Si él decía: Tu paga serán las reses pintas, entonces todas las ovejas parían pintas. Y si decía: Tu paga será lo listado, entonces todas las ovejas parían listado.

9. kai afeilato o qeoV panta ta kthnh tou patroV umwn kai edwken moi auta

9. De esta suerte Dios ha quitado el ganado a vuestro padre y me lo ha dado a mí.

10. kai egeneto hnika enekisswn ta probata kai eidon toiV ofqalmoiV auta en tw upnw kai idou oi tragoi kai oi krioi anabainonteV hsan epi ta probata kai taV aigaV dialeukoi kai poikiloi kai spodoeideiV rantoi

10. Pues bien: en la época de calentarse el rebaño, alcé los ojos y vi en un sueño cómo los machos que montaban al rebaño eran listados, pintos y salpicados.

11. kai eipen moi o aggeloV tou qeou kaq' upnon iakwb egw de eipa ti estin

11. Y me dijo el Angel de Dios en aquel sueño: "¡Jacob!" Yo respondí: "Aquí estoy."

12. kai eipen anableyon toiV ofqalmoiV sou kai ide touV tragouV kai touV kriouV anabainontaV epi ta probata kai taV aigaV dialeukouV kai poikilouV kai spodoeideiV rantouV ewraka gar osa soi laban poiei

12. Y dijo: Alza los ojos, y verás que todos los machos que montan al rebaño son listados, pintos y salpicados. Es que he visto todo lo que Labán te ha hecho.

13. egw eimi o qeoV o ofqeiV soi en topw qeou ou hleiyaV moi ekei sthlhn kai huxw moi ekei euchn nun oun anasthqi kai exelqe ek thV ghV tauthV kai apelqe eiV thn ghn thV genesewV sou kai esomai meta sou

13. Yo soy el Dios que se te apareció en Betel, donde ungiste una estela y donde me hiciste aquel voto. Ahora, levántate, sal de esta tierra y vuelve a tu país natal.»

14. kai apokriqeisa rachl kai leia eipan autw mh estin hmin eti meriV h klhronomia en tw oikw tou patroV hmwn

14. Respondieron Raquel y Lía y le dijeron: «¿Es que tenemos aún parte o herencia en la casa de nuestro padre?

15. ouc wV ai allotriai lelogismeqa autw pepraken gar hmaV kai katefagen katabrwsei to argurion hmwn

15. ¿No hemos sido consideradas como extrañas para él, puesto que nos vendió y, por comerse, incluso se comió nuestra plata?

16. panta ton plouton kai thn doxan hn afeilato o qeoV tou patroV hmwn hmin estai kai toiV teknoiV hmwn nun oun osa eirhken soi o qeoV poiei

16. Así que toda la riqueza que ha quitado Dios a nuestro padre nuestra es y de nuestros hijos. Con que todo lo que te ha dicho Dios, hazlo.»

17. anastaV de iakwb elaben taV gunaikaV autou kai ta paidia autou epi taV kamhlouV

17. Levantóse Jacob, montó a sus hijos y a sus mujeres en los camellos,

18. kai aphgagen panta ta uparconta autou kai pasan thn aposkeuhn autou hn periepoihsato en th mesopotamia kai panta ta autou apelqein proV isaak ton patera autou eiV ghn canaan

18. y se llevó todo su ganado y toda la hacienda que había adquirido, el ganado de su propiedad, que había adquirido en Paddán Aram, para irse a donde su padre Isaac a Canaán.

19. laban de wceto keirai ta probata autou ekleyen de rachl ta eidwla tou patroV authV

19. Como Labán había ido a esquilar sus ovejas, Raquel robó los ídolos familiares que tenía su padre,

20. ekruyen de iakwb laban ton suron tou mh anaggeilai autw oti apodidraskei

20. y Jacob actuó a hurtadillas de Labán el arameo, no dándole ningún indicio de que se fugaba.

21. kai apedra autoV kai panta ta autou kai diebh ton potamon kai wrmhsen eiV to oroV galaad

21. En effecto, se fugó con todo lo suyo; se levantó, pasó el Río y enderezó hacia la montaña de Galaad.

22. anhggelh de laban tw surw th trith hmera oti apedra iakwb

22. Al tercer día recibió Labán la noticia de que Jacob se había fugado.

23. kai paralabwn pantaV touV adelfouV autou meq' eautou ediwxen opisw autou odon hmerwn epta kai katelaben auton en tw orei tw galaad

23. Entonces tomó a sus hermanos consigo y tras siete jornadas de persecución a su zaga le dio alcance en la montaña de Galaad.

24. hlqen de o qeoV proV laban ton suron kaq' upnon thn nukta kai eipen autw fulaxai seauton mhpote lalhshV meta iakwb ponhra

24. Pero aquella noche vino Dios en sueños a Labán el arameo y le dijo: «Guárdate de hablar nada con Jacob, ni bueno ni malo.»

25. kai katelaben laban ton iakwb iakwb de ephxen thn skhnhn autou en tw orei laban de esthsen touV adelfouV autou en tw orei galaad

25. Alcanzó, pues, Labán a Jacob. Este había plantado su tienda en la montaña y Labán plantó la suya con sus hermanos en la misma montaña de Galaad.

26. eipen de laban tw iakwb ti epoihsaV ina ti krufh apedraV kai eklopoforhsaV me kai aphgageV taV qugateraV mou wV aicmalwtidaV macaira

26. Y dijo Labán a Jacob: «¿Qué has hecho? Has actuado a hurtadillas de mí y te has llevado a mis hijas cual cautivas de guerra.

27. kai ei anhggeilaV moi exapesteila an se met' eufrosunhV kai meta mousikwn tumpanwn kai kiqaraV

27. ¿Por qué te has fugado con disimulo y a hurtadillas de mí, en vez de advertírmelo? Yo te habría despedido con alegría y con cantares, con adufes y arpas.

28. ouk hxiwqhn katafilhsai ta paidia mou kai taV qugateraV mou nun de afronwV epraxaV

28. Ni siquiera me has permitido besar a mis hijos e hijas. O sea, que has obrado como un necio.

29. kai nun iscuei h ceir mou kakopoihsai se o de qeoV tou patroV sou ecqeV eipen proV me legwn fulaxai seauton mhpote lalhshV meta iakwb ponhra

29. Hay poder en mi mano para hacerte mal: pero el Dios de tu padre me dijo ayer noche: "Guárdate de hablar a Jacob absolutamente nada, ni bueno ni malo."

30. nun oun peporeusai epiqumia gar epequmhsaV apelqein eiV ton oikon tou patroV sou ina ti ekleyaV touV qeouV mou

30. Así pues, tú te has marchado porque añorabas la casa paterna, pero ¿por qué robaste mis dioses?»

31. apokriqeiV de iakwb eipen tw laban eipa gar mhpote afelhV taV qugateraV sou ap' emou kai panta ta ema

31. Respondió Jacob a Labán: «Es que tuve miedo, pensando que acaso ibas a quitarme a tus hijas.

32. epignwqi ti estin twn swn par' emoi kai labe kai ouk epegnw par' autw ouqen kai eipen autw iakwb par' w ean eurhV touV qeouV sou ou zhsetai enantion twn adelfwn hmwn ouk hdei de iakwb oti rachl h gunh autou ekleyen autouV

32. Pero eso sí, que aquel a quien le encuentres tus dioses no quede con vida. Delante de nuestros hermanos reconoce lo tuyo que yo tenga y tómatelo.» En efecto, Jacob ignoraba que Raquel los había robado.

33. eiselqwn de laban hreunhsen eiV ton oikon leiaV kai ouc euren kai exelqwn ek tou oikou leiaV hreunhsen ton oikon iakwb kai en tw oikw twn duo paidiskwn kai ouc euren eishlqen de kai eiV ton oikon rachl

33. Entró Labán en la tienda de Jacob, en la de Lía y en la de las dos criadas, y no halló nada. Salió de la tienda de Lía, y entró en la de Raquel.

34. rachl de elaben ta eidwla kai enebalen auta eiV ta sagmata thV kamhlou kai epekaqisen autoiV

34. Pero Raquel había tomada los ídolos familiares y, poniéndolos en la albarda del camello, se había sentado encima. Labán registró toda la tienda sin hallar nada.

35. kai eipen tw patri authV mh barewV fere kurie ou dunamai anasthnai enwpion sou oti to kat' eqismon twn gunaikwn moi estin hreunhsen de laban en olw tw oikw kai ouc euren ta eidwla

35. Ella dijo a su padre: «No le dé enojo a mi señor de que no pueda levantarme en tu presencia, porque estoy con las reglas.» El siguió rebuscando por toda la tienda sin dar con los ídolos.

36. wrgisqh de iakwb kai emacesato tw laban apokriqeiV de iakwb eipen tw laban ti to adikhma mou kai ti to amarthma mou oti katediwxaV opisw mou

36. Entonces Jacob, montando en cólera recriminó a Labán, y encarándose con él le dijo: «¿Cual es mi delito? ¿Cuál mi pecado, que me persigues con saña?

37. kai oti hreunhsaV panta ta skeuh mou ti eureV apo pantwn twn skeuwn tou oikou sou qeV wde enantion twn adelfwn mou kai twn adelfwn sou kai elegxatwsan ana meson twn duo hmwn

37. Al registrar todos mis enseres, ¿qué has hallado de todos los enseres de tu casa? Ponlo aquí, ante mis hermanos y los tuyos, y juzguen ellos entre nosotros dos.

38. tauta moi eikosi eth egw eimi meta sou ta probata sou kai ai aigeV sou ouk hteknwqhsan kriouV twn probatwn sou ou katefagon

38. En veinte años que llevo contigo, tus ovejas y tus cabras nunca han malparido, y los machos de tu rebaño nunca me los he comido.

39. qhrialwton ouk anenhnoca soi egw apetinnuon par' emautou klemmata hmeraV kai klemmata nuktoV

39. Ganado destrozado por fieras nunca te llevé: yo pagaba el daño, de lo mío te cobrabas tanto si era yo robado de día como si lo era de noche.

40. eginomhn thV hmeraV sugkaiomenoV tw kaumati kai pagetw thV nuktoV kai afistato o upnoV apo twn ofqalmwn mou

40. Estaba yo que de día me devoraba el resistero, y de noche la helada, mientras huía el sueño de mis ojos.

41. tauta moi eikosi eth egw eimi en th oikia sou edouleusa soi deka tessara eth anti twn duo qugaterwn sou kai ex eth en toiV probatoiV sou kai parelogisw ton misqon mou deka amnasin

41. Estos fueron mis veinte años en tu casa. Catorce años te serví por tus dos hijas, y seis por tus ovejas, y tú has cambiado mi paga diez veces.

42. ei mh o qeoV tou patroV mou abraam kai o foboV isaak hn moi nun an kenon me exapesteilaV thn tapeinwsin mou kai ton kopon twn ceirwn mou eiden o qeoV kai hlegxen se ecqeV

42. Si el Dios de mi Padre, el Dios de Abraham y el Padrino de Isaac no hubiese estado por mí, a fe que ahora me despacharas de vacío. Mi cuita y la fatiga de mis manos las ha visto Dios y ha dado su fallo ayer noche.»

43. apokriqeiV de laban eipen tw iakwb ai qugatereV qugatereV mou kai oi uioi uioi mou kai ta kthnh kthnh mou kai panta osa su oraV ema estin kai twn qugaterwn mou ti poihsw tautaiV shmeron h toiV teknoiV autwn oiV etekon

43. Respondió Labán y dijo a Jacob: «Estas hijas son mías, estos hijos son mis hijos, y estas ovejas mis ovejas, todo cuanto ves, mío es. Y, ¿qué voy a hacerles hoy a estas mis hijas?, ¿o a los hijos que me dieron?

44. nun oun deuro diaqwmeqa diaqhkhn egw kai su kai estai eiV marturion ana meson emou kai sou eipen de autw idou ouqeiV meq' hmwn estin ide o qeoV martuV ana meson emou kai sou

44. Ea, pues, ven y hagamos un pacto entre los dos..., y sirva de testigo entre nosotros dos.»

45. labwn de iakwb liqon esthsen auton sthlhn

45. Jacob tomó una piedra y la erigió como estela.

46. eipen de iakwb toiV adelfoiV autou sullegete liqouV kai sunelexan liqouV kai epoihsan bounon kai efagon kai epion ekei epi tou bounou kai eipen autw laban o bounoV outoV marturei ana meson emou kai sou shmeron

46. Y dijo Jacob a sus hermanos: «Recoged piedras.» Tomaron piedras, hicieron un majano y comieron allí sobre el majano.

47. kai ekalesen auton laban bounoV thV marturiaV iakwb de ekalesen auton bounoV martuV

47. Labán lo llamó Yegar Sahdutá, y Jacob lo llamó Galed.

48. eipen de laban tw iakwb idou o bounoV outoV kai h sthlh auth hn esthsa ana meson emou kai sou marturei o bounoV outoV kai marturei h sthlh auth dia touto eklhqh to onoma autou bounoV marturei

48. Labán dijo: «Este majano es hoy testigo entre nosotros dos.» Por eso le llamó Galed,

49. kai h orasiV hn eipen epidoi o qeoV ana meson emou kai sou oti aposthsomeqa eteroV apo tou eterou

49. y también Mispá, pues dijo: «Que Yahveh nos vigile a los dos, cuando nos alejemos el uno del otro.

50. ei tapeinwseiV taV qugateraV mou ei lhmyh gunaikaV epi taiV qugatrasin mou ora ouqeiV meq' hmwn estin

50. Si tú humillas a mis hijas, si tomas otras mujeres, además de mis hijas, bien que nadie esté con nosotros que nos vea, sea Dios testigo entre los dos.»

51.

51. Dijo Labán a Jacob: «Aquí está este majano, y aquí esta estela que he erigido entre nosotros dos.

52. ean te gar egw mh diabw proV se mhde su diabhV proV me ton bounon touton kai thn sthlhn tauthn epi kakia

52. Testigo sea este majano, y testigo sea esta estela de que yo no he de traspasar este majano hacia ti, ni tú has de traspasar este majano y esta estela hacia mí para nada malo.

53. o qeoV abraam kai o qeoV nacwr krinei ana meson hmwn kai wmosen iakwb kata tou fobou tou patroV autou isaak

53. El Dios de Abraham y el Dios de Najor juzguen entre nosotros.» Y Jacob juró por el Padrino de su padre Isaac.

54. kai equsen iakwb qusian en tw orei kai ekalesen touV adelfouV autou kai efagon kai epion kai ekoimhqhsan en tw orei

54. Jacob hizo un sacrificio en el monte e invitó a sus hermanos a tomar parte. Ellos tomaron parte, e hicieron noche en el monte.



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.