Mosaico decorativo

1. elegen de kai proV touV maqhtaV autou anqrwpoV tiV hn plousioV oV eicen oikonomon kai outoV dieblhqh autw wV diaskorpizwn ta uparconta autou

1. Jesus disse também a seus discípulos: “Havia um homem rico que tinha um admi­nistrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.

2. kai fwnhsaV auton eipen autw ti touto akouw peri sou apodoV ton logon thV oikonomiaV sou ou gar dunhsh eti oikonomein

2. Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.

3. eipen de en eautw o oikonomoV ti poihsw oti o kurioV mou afaireitai thn oikonomian ap emou skaptein ouk iscuw epaitein aiscunomai

3. O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.

4. egnwn ti poihsw ina otan metastaqw thV oikonomiaV dexwntai me eiV touV oikouV autwn

4. Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.

5. kai proskalesamenoV ena ekaston twn crewfeiletwn tou kuriou eautou elegen tw prwtw poson ofeileiV tw kuriw mou

5. Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?

6. o de eipen ekaton batouV elaiou kai eipen autw dexai sou to gramma kai kaqisaV tacewV grayon penthkonta

6. Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinquenta.

7. epeita eterw eipen su de poson ofeileiV o de eipen ekaton korouV sitou kai legei autw dexai sou to gramma kai grayon ogdohkonta

7. Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.

8. kai ephnesen o kurioV ton oikonomon thV adikiaV oti fronimwV epoihsen oti oi uioi tou aiwnoV toutou fronimwteroi uper touV uiouV tou fwtoV eiV thn genean thn eautwn eisin

8. E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.*

9. kagw umin legw poihsate eautoiV filouV ek tou mamwna thV adikiaV ina otan ekliphte dexwntai umaV eiV taV aiwniouV skhnaV

9. Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.*

10. o pistoV en elacistw kai en pollw pistoV estin kai o en elacistw adikoV kai en pollw adikoV estin

10. Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas o será também nas grandes.

11. ei oun en tw adikw mamwna pistoi ouk egenesqe to alhqinon tiV umin pisteusei

11. Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?*

12. kai ei en tw allotriw pistoi ouk egenesqe to umeteron tiV umin dwsei

12. E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?

13. oudeiV oikethV dunatai dusi kurioiV douleuein h gar ton ena mishsei kai ton eteron agaphsei h enoV anqexetai kai tou eterou katafronhsei ou dunasqe qew douleuein kai mamwna

13. Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro”.*

14. hkouon de tauta panta kai oi farisaioi filarguroi uparconteV kai exemukthrizon auton

14. Ora, ouviam tudo isso os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.

15. kai eipen autoiV umeiV este oi dikaiounteV eautouV enwpion twn anqrwpwn o de qeoV ginwskei taV kardiaV umwn oti to en anqrwpoiV uyhlon bdelugma enwpion tou qeou estin

15. Jesus disse-lhes: “Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.

16. o nomoV kai oi profhtai ewV iwannou apo tote h basileia tou qeou euaggelizetai kai paV eiV authn biazetai

16. A Lei e os Profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.*

17. eukopwteron de estin ton ouranon kai thn ghn parelqein h tou nomou mian keraian pesein

17. Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da Lei.

18. paV o apoluwn thn gunaika autou kai gamwn eteran moiceuei kai paV o apolelumenhn apo androV gamwn moiceuei

18. Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também”.

19. anqrwpoV de tiV hn plousioV kai enedidusketo porfuran kai busson eufrainomenoV kaq hmeran lamprwV

19. “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.

20. ptwcoV de tiV hn onomati lazaroV oV ebeblhto proV ton pulwna autou hlkwmenoV

20. Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.

21. kai epiqumwn cortasqhnai apo twn yiciwn twn piptontwn apo thV trapezhV tou plousiou alla kai oi kuneV ercomenoi apeleicon ta elkh autou

21. Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.

22. egeneto de apoqanein ton ptwcon kai apenecqhnai auton upo twn aggelwn eiV ton kolpon tou abraam apeqanen de kai o plousioV kai etafh

22. Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.

23. kai en tw adh eparaV touV ofqalmouV autou uparcwn en basanoiV ora ton abraam apo makroqen kai lazaron en toiV kolpoiV autou

23. E, estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.

24. kai autoV fwnhsaV eipen pater abraam elehson me kai pemyon lazaron ina bayh to akron tou daktulou autou udatoV kai katayuxh thn glwssan mou oti odunwmai en th flogi tauth

24. Gritou, então: Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.

25. eipen de abraam teknon mnhsqhti oti apelabeV su ta agaqa sou en th zwh sou kai lazaroV omoiwV ta kaka nun de ode parakaleitai su de odunasai

25. Abraão, porém, replicou: Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso, ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.

26. kai epi pasin toutoiV metaxu hmwn kai umwn casma mega esthriktai opwV oi qelonteV diabhnai enteuqen proV umaV mh dunwntai mhde oi ekeiqen proV hmaV diaperwsin

26. Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que os que querem passar daqui para vós não o podem, nem os de lá passar para cá.

27. eipen de erwtw oun se pater ina pemyhV auton eiV ton oikon tou patroV mou

27. O rico disse: Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,

28. ecw gar pente adelfouV opwV diamarturhtai autoiV ina mh kai autoi elqwsin eiV ton topon touton thV basanou

28. para lhes testemunhar que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.

29. legei autw abraam ecousin mwsea kai touV profhtaV akousatwsan autwn

29. Abraão respondeu: Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!

30. o de eipen ouci pater abraam all ean tiV apo nekrwn poreuqh proV autouV metanohsousin

30. O rico replicou: Não, pai Abraão; mas, se for a eles algum dos mortos, se arrependerão.

31. eipen de autw ei mwsewV kai twn profhtwn ouk akouousin oude ean tiV ek nekrwn anasth peisqhsontai

31. Abraão respondeu-lhe: Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.”



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.