Mosaico decorativo

1. parhsan de tineV en autw tw kairw apaggellonteV autw peri twn galilaiwn wn to aima pilatoV emixen meta twn qusiwn autwn

1. Neste mesmo tempo, contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.*

2. kai apokriqeiV o ihsouV eipen autoiV dokeite oti oi galilaioi outoi amartwloi para pantaV touV galilaiouV egenonto oti toiauta peponqasin

2. Jesus toma a palavra e lhes pergunta: “Pensais vós que esses galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?

3. ouci legw umin all ean mh metanohte panteV wsautwV apoleisqe

3. Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.

4. h ekeinoi oi deka kai oktw ef ouV epesen o purgoV en tw silwam kai apekteinen autouV dokeite oti outoi ofeiletai egenonto para pantaV anqrwpouV touV katoikountaV en ierousalhm

4. Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?

5. ouci legw umin all ean mh metanohte panteV omoiwV apoleisqe

5. Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo”.

6. elegen de tauthn thn parabolhn sukhn eicen tiV en tw ampelwni autou pefuteumenhn kai hlqen karpon zhtwn en auth kai ouc euren

6. Disse-lhes também esta comparação: “Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.

7. eipen de proV ton ampelourgon idou tria eth ercomai zhtwn karpon en th sukh tauth kai ouc euriskw ekkoyon authn inati kai thn ghn katargei

7. Disse ao viticultor: Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?”.

8. o de apokriqeiV legei autw kurie afeV authn kai touto to etoV ewV otou skayw peri authn kai balw koprian

8. Mas o viticultor respondeu: “Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.

9. kan men poihsh karpon ei de mhge eiV to mellon ekkoyeiV authn

9. Talvez depois disso dê frutos. Caso contrário, mandarás cortá-la.”

10. hn de didaskwn en mia twn sunagwgwn en toiV sabbasin

10. Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.

11. kai idou gunh hn pneuma ecousa asqeneiaV eth deka kai oktw kai hn sugkuptousa kai mh dunamenh anakuyai eiV to panteleV

11. Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.

12. idwn de authn o ihsouV prosefwnhsen kai eipen auth gunai apolelusai thV asqeneiaV sou

12. Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: “Estás livre da tua doença”.

13. kai epeqhken auth taV ceiraV kai paracrhma anwrqwqh kai edoxazen ton qeon

13. Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.

14. apokriqeiV de o arcisunagwgoV aganaktwn oti tw sabbatw eqerapeusen o ihsouV elegen tw oclw ex hmerai eisin en aiV dei ergazesqai en tautaiV oun ercomenoi qerapeuesqe kai mh th hmera tou sabbatou

14. Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: “São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para vos curar, mas não em dia de sábado”.*

15. apekriqh oun autw o kurioV kai eipen upokrita ekastoV umwn tw sabbatw ou luei ton boun autou h ton onon apo thV fatnhV kai apagagwn potizei

15. “Hipócritas!” – disse-lhes o Senhor. “Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?

16. tauthn de qugatera abraam ousan hn edhsen o satanaV idou deka kai oktw eth ouk edei luqhnai apo tou desmou toutou th hmera tou sabbatou

16. Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre dessa prisão, em dia de sábado?”

17. kai tauta legontoV autou kathscunonto panteV oi antikeimenoi autw kai paV o ocloV ecairen epi pasin toiV endoxoiV toiV ginomenoiV up autou

17. Ao proferir essas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava. (= Mt 13,31ss = Mc 4,30ss)

18. elegen de tini omoia estin h basileia tou qeou kai tini omoiwsw authn

18. Jesus dizia ainda: “A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?

19. omoia estin kokkw sinapewV on labwn anqrwpoV ebalen eiV khpon eautou kai huxhsen kai egeneto eiV dendron mega kai ta peteina tou ouranou kateskhnwsen en toiV kladoiV autou

19. É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vie­ram fazer ninhos nos seus ramos.”

20. kai palin eipen tini omoiwsw thn basileian tou qeou

20. Disse ainda: “A que direi que é semelhante o Reino de Deus?

21. omoia estin zumh hn labousa gunh enekruyen eiV aleurou sata tria ewV ou ezumwqh olon

21. É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada”. (= Mt 7,13s.22s; 8,11s)

22. kai dieporeueto kata poleiV kai kwmaV didaskwn kai poreian poioumenoV eiV ierousalhm

22. Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.

23. eipen de tiV autw kurie ei oligoi oi swzomenoi o de eipen proV autouV

23. Alguém lhe perguntou: “Se­nhor, são poucos os homens que se salvam?” Ele respondeu:

24. agwnizesqe eiselqein dia thV stenhV pulhV oti polloi legw umin zhthsousin eiselqein kai ouk iscusousin

24. “Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.

25. af ou an egerqh o oikodespothV kai apokleish thn quran kai arxhsqe exw estanai kai krouein thn quran legonteV kurie kurie anoixon hmin kai apokriqeiV erei umin ouk oida umaV poqen este

25. Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei donde sois.

26. tote arxesqe legein efagomen enwpion sou kai epiomen kai en taiV plateiaiV hmwn edidaxaV

26. Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.

27. kai erei legw umin ouk oida umaV poqen este aposthte ap emou panteV oi ergatai thV adikiaV

27. Ele, porém, vos dirá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.

28. ekei estai o klauqmoV kai o brugmoV twn odontwn otan oyhsqe abraam kai isaak kai iakwb kai pantaV touV profhtaV en th basileia tou qeou umaV de ekballomenouV exw

28. Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.

29. kai hxousin apo anatolwn kai dusmwn kai apo borra kai notou kai anakliqhsontai en th basileia tou qeou

29. Virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul, e se sentarão à mesa no Reino de Deus.*

30. kai idou eisin escatoi oi esontai prwtoi kai eisin prwtoi oi esontai escatoi

30. Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos”. (= Mt 23,37ss)

31. en auth th hmera proshlqon tineV farisaioi legonteV autw exelqe kai poreuou enteuqen oti hrwdhV qelei se apokteinai

31. No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: “Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar”.

32. kai eipen autoiV poreuqenteV eipate th alwpeki tauth idou ekballw daimonia kai iaseiV epitelw shmeron kai aurion kai th trith teleioumai

32. Disse-lhes ele: “Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.*

33. plhn dei me shmeron kai aurion kai th ecomenh poreuesqai oti ouk endecetai profhthn apolesqai exw ierousalhm

33. É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.*

34. ierousalhm ierousalhm h apokteinousa touV profhtaV kai liqobolousa touV apestalmenouV proV authn posakiV hqelhsa episunaxai ta tekna sou on tropon orniV thn eauthV nossian upo taV pterugaV kai ouk hqelhsate

34. Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!

35. idou afietai umin o oikoV umwn erhmoV amhn de legw umin oti ou mh me idhte ewV an hxh ote eiphte euloghmenoV o ercomenoV en onomati kuriou

35. Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!”.*



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.