Mosaico decorativo

1. kai eprofhteusen aggaioV o profhthV kai zacariaV o tou addw profhteian epi touV ioudaiouV touV en iouda kai ierousalhm en onomati qeou israhl ep' autouV

1. Houve forte lamentação do povo e suas mulheres contra os judeus, seus irmãos.

2. tote anesthsan zorobabel o tou salaqihl kai ihsouV o uioV iwsedek kai hrxanto oikodomhsai ton oikon tou qeou ton en ierousalhm kai met' autwn oi profhtai tou qeou bohqounteV autoiV

2. Havia alguns que diziam: “Nós, nossos filhos e filhas somos numerosos; precisamos de trigo para que possamos comer e viver”.

3. en autw tw kairw hlqen ep' autouV qanqanai eparcoV peran tou potamou kai saqarbouzana kai oi sundouloi autwn kai toia eipan autoiV tiV eqhken umin gnwmhn tou oikodomhsai ton oikon touton kai thn corhgian tauthn katartisasqai

3. Havia outros que diziam: “Somos obrigados a empenhar nossas terras, nossas vinhas e nossas casas para termos trigo durante a fome”.

4. tote tauta eiposan autoiV tina estin ta onomata twn andrwn twn oikodomountwn thn polin tauthn

4. Outros ainda diziam: “Tivemos de tomar dinheiro emprestado para pagar o tributo ao rei, empenhando nossas vinhas e nossos campos.

5. kai oi ofqalmoi tou qeou epi thn aicmalwsian iouda kai ou kathrghsan autouV ewV gnwmh tw dareiw aphnecqh kai tote apestalh tw forologw uper toutou

5. E, no entanto, somos da mesma raça que nossos irmãos; nossos filhos não são diferentes dos deles; e eis que foi preciso escravizar nossos filhos e filhas; mesmo agora, entre nossas filhas, há algumas que já são escravas. E nada podemos fazer, porque nossos campos e nossas vinhas passaram já à mão de outros”.*

6. diasafhsiV epistolhV hV apesteilen qanqanai o eparcoV tou peran tou potamou kai saqarbouzana kai oi sundouloi autwn afarsacaioi oi en tw peran tou potamou dareiw tw basilei

6. Esses lamentos e reclamações irritaram-me profundamente.

7. rhsin apesteilan proV auton kai tade gegraptai en autw dareiw tw basilei eirhnh pasa

7. Depois de ter refletido, censurei as pessoas importantes e os magistrados, dizendo-lhes: “Por que cobrais usuras de vossos irmãos?”. Convoquei então por causa deles uma grande assembleia

8. gnwston estw tw basilei oti eporeuqhmen eiV thn ioudaian cwran eiV oikon tou qeou tou megalou kai autoV oikodomeitai liqoiV eklektoiV kai xula entiqetai en toiV toicoiV kai to ergon ekeino epidexion ginetai kai euodoutai en taiV cersin autwn

8. e disse-lhes: “Nossos irmãos judeus, que tinham sido vendidos às nações, nós os resgatamos segundo nossa posse. E vós vendeis vossos irmãos? É a nós que eles seriam vendidos!”. Calaram-se, não encontrando o que responder.

9. tote hrwthsamen touV presbuterouV ekeinouV kai outwV eipamen autoiV tiV eqhken umin gnwmhn ton oikon touton oikodomhsai kai thn corhgian tauthn katartisasqai

9. Eu continuei: “O que estais fazendo não é correto! Não devíeis caminhar no temor de nosso Deus, para evitar o insulto das nações que são nossas inimigas?

10. kai ta onomata autwn hrwthsamen autouV gnwrisai soi wste grayai soi ta onomata twn andrwn twn arcontwn autwn

10. Eu mesmo, com meus irmãos e servos, nós emprestamos prata e trigo. Pois bem! Abandonemos o que nos devem.

11. kai toiouto rhma apekriqhsan hmin legonteV hmeiV esmen douloi tou qeou tou ouranou kai thV ghV kai oikodomoumen ton oikon oV hn wkodomhmenoV pro toutou eth polla kai basileuV tou israhl megaV wkodomhsen auton kai kathrtisato auton

11. Devolvei-lhes desde já seus campos, suas vinhas, suas oliveiras e suas casas, bem como a porcentagem de prata, de trigo, de vinho e de azeite que exigistes deles como juros”.

12. autoiV af' ote de parwrgisan oi patereV hmwn ton qeon tou ouranou edwken autouV eiV ceiraV naboucodonosor basilewV babulwnoV tou caldaiou kai ton oikon touton katelusen kai ton laon apwkisen eiV babulwna

12. Responderam eles: “Devolveremos tudo e nada mais lhes pediremos; faremos tudo o que dizes”. Chamei então os sacerdotes e os fiz jurar que procederiam assim.

13. all' en etei prwtw kurou tou basilewV kuroV o basileuV eqeto gnwmhn ton oikon tou qeou touton oikodomhqhnai

13. E sacudi o pó de meu manto, dizendo: “Que Deus assim sacuda de sua casa e de seus bens todo aquele que não cumprir com a sua palavra; que assim, expulso, fique também tal homem despojado!”. Ao que toda a assembleia respondeu: “Amém” – louvando o Senhor. E o povo nada mais disse.

14. kai ta skeuh tou oikou tou qeou ta crusa kai ta argura a naboucodonosor exhnegken apo oikou tou en ierousalhm kai aphnegken auta eiV naon tou basilewV exhnegken auta kuroV o basileuV apo naou tou basilewV kai edwken tw sasabasar tw qhsaurofulaki tw epi tou qhsaurou

14. Depois do dia em que o rei me estabeleceu como governador da região de Judá, isto é, depois do vigésimo até o trigésimo segundo ano do reinado do rei Artaxerxes, durante doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos o pão do governador.*

15. kai eipen autw panta ta skeuh labe kai poreuou qeV auta en tw oikw tw en ierousalhm eiV ton eautwn topon

15. Os antigos governadores, meus predecessores, cobrando o pão e o vinho à razão de quarenta siclos por dia, tinham sido uma carga pesada para o povo, que também sofria as cobranças de seus servos. Mas, quanto a mim, o temor de Deus preservou-me de proceder assim.

16. tote sasabasar ekeinoV hlqen kai edwken qemeliouV tou oikou tou qeou tou en ierousalhm kai apo tote ewV tou nun wkodomhqh kai ouk etelesqh

16. Eu mesmo colaborei no trabalho de reparação das muralhas. Não compramos campo algum e meus servos puseram-se todos a trabalhar.

17. kai nun ei epi ton basilea agaqon episkephtw en oikw thV gazhV tou basilewV babulwnoV opwV gnwV oti apo basilewV kurou eteqh gnwmh oikodomhsai ton oikon tou qeou ekeinon ton en ierousalhm kai gnouV o basileuV peri toutou pemyatw proV hmaV

17. Tinha eu ao meu encargo a alimentação de cento e cinquenta homens, judeus e magistrados, além de outras pessoas que nos vinham procurar das regiões vizinhas.

18.

18. Preparávamos todos os dias um boi, seis carneiros escolhidos e aves, tudo à minha custa; e a cada dez dias se servia o vinho necessário em abundância. Entretanto, não reclamei a pensão do governador porque os trabalhos pesavam muito sobre o povo.

19.

19. Lembrai-vos, ó meu Deus, de tudo o que eu fiz por esse povo e recompensai-me.



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.