Mosaico decorativo

1. kai apesteilen ihsouV uioV nauh ek sattin duo neaniskouV kataskopeusai legwn anabhte kai idete thn ghn kai thn iericw kai poreuqenteV eishlqosan oi duo neaniskoi eiV iericw kai eishlqosan eiV oikian gunaikoV pornhV h onoma raab kai katelusan ekei

1. Josué, filho de Nun, despachou de Setim secretamente dois espiões: “Ide –, disse-lhes ele – e examinai a terra e a cidade de Jericó”. Foram e entraram na casa de uma prostituta, chamada Raab, onde se alojaram.

2. kai aphggelh tw basilei iericw legonteV eispeporeuntai wde andreV twn uiwn israhl kataskopeusai thn ghn

2. E foi avisado ao rei de Jericó: “Entraram aqui de noite alguns israelitas para explorar a terra”.

3. kai apesteilen o basileuV iericw kai eipen proV raab legwn exagage touV andraV touV eispeporeumenouV eiV thn oikian sou thn nukta kataskopeusai gar thn ghn hkasin

3. O rei mandou dizer a Raab: “Faze sair esses homens que foram ter contigo e entraram em tua casa; porque vieram espionar a terra”.

4. kai labousa h gunh touV andraV ekruyen autouV kai eipen autoiV legousa eiselhluqasin proV me oi andreV

4. Mas a mulher ocultou os dois homens e respondeu: “Vieram real­mente uns homens à minha casa, mas eu não sabia de onde eram.

5. wV de h pulh ekleieto en tw skotei kai oi andreV exhlqon ouk epistamai pou peporeuntai katadiwxate opisw autwn ei katalhmyesqe autouV

5. Pela tarde, quando se iam fechar as portas da cidade, eles partiram. Ignoro para onde foram. Persegui-os vós depressa e os alcança­reis”.

6. auth de anebibasen autouV epi to dwma kai ekruyen autouV en th linokalamh th estoibasmenh auth epi tou dwmatoV

6. Ora, ela os fizera subir ao terraço de sua casa e os ocultara sob palhas de linho que ali haviam.

7. kai oi andreV katediwxan opisw autwn odon thn epi tou iordanou epi taV diabaseiV kai h pulh ekleisqh kai egeneto wV exhlqosan oi diwkonteV opisw autwn

7. Os homens enviados foram atrás deles pelo caminho, que conduz ao vau do Jordão, e as portas da cidade foram fechadas após a partida da patrulha.

8. kai autoi de prin h koimhqhnai autouV kai auth anebh epi to dwma proV autouV

8. Antes que se deitassem, Raab subiu ao terraço junto dos espiões e disse-lhes:

9. kai eipen proV autouV epistamai oti dedwken umin kurioV thn ghn epipeptwken gar o foboV umwn ef' hmaV

9. “Eu sei que o Senhor vos entregou esta terra; o terror de vós apoderou-se de nós, e todos os habitantes da terra estão desanimados por vossa causa.

10. akhkoamen gar oti katexhranen kurioV o qeoV thn eruqran qalassan apo proswpou umwn ote exeporeuesqe ek ghV aiguptou kai osa epoihsen toiV dusi basileusin twn amorraiwn oi hsan peran tou iordanou tw shwn kai wg ouV exwleqreusate autouV

10. Ouvimos dizer como o Senhor secou as águas do mar Vermelho diante de vós, quando saístes do Egito, e como, além do Jordão, tratastes os dois reis dos amorreus, Seon e Og, os quais votastes ao interdito.

11. kai akousanteV hmeiV exesthmen th kardia hmwn kai ouk esth eti pneuma en oudeni hmwn apo proswpou umwn oti kurioV o qeoV umwn qeoV en ouranw anw kai epi thV ghV katw

11. Quando ouvimos isso, nosso coração desfaleceu e ninguém mais tem coragem de vos resistir, porque o Senhor, vosso Deus, é o Deus nas alturas dos céus e aqui embaixo na terra.

12. kai nun omosate moi kurion ton qeon oti poiw umin eleoV kai poihsete kai umeiV eleoV en tw oikw tou patroV mou

12. Agora, vo-lo peço, jurai-me pelo Senhor, que, assim como usei de bondade para convosco, do mesmo modo poupareis a casa de meu pai.

13. kai zwgrhsete ton oikon tou patroV mou kai thn mhtera mou kai touV adelfouV mou kai panta ton oikon mou kai panta osa estin autoiV kai exeleisqe thn yuchn mou ek qanatou

13. Dai-me um sinal seguro de que salvareis meu pai, minha mãe, meus irmãos, minhas irmãs e todos os que lhe pertencem e livrareis as nossas vidas da morte”.

14. kai eipan auth oi andreV h yuch hmwn anq' umwn eiV qanaton kai auth eipen wV an paradw kurioV umin thn polin poihsete eiV eme eleoV kai alhqeian

14. Eles responderam-lhe: “À custa de nossa vida sal­varemos a vossa, contanto que não nos atraiçoeis. Quando o Senhor nos entregar esta terra, fiéis à nossa promessa agiremos contigo com bondade”.

15. kai katecalasen autouV dia thV quridoV

15. Então, servindo-se de uma corda, ela os fez descer pela janela, pois a casa em que morava estava sobre o muro da cidade.

16. kai eipen autoiV eiV thn oreinhn apelqete mh sunanthswsin umin oi katadiwkonteV kai krubhsesqe ekei treiV hmeraV ewV an apostreywsin oi katadiwkonteV opisw umwn kai meta tauta apeleusesqe eiV thn odon umwn

16. “Ide para o monte – disse-lhes ela – para que não vos encontrem os vossos perseguidores. Ocultai-vos ali durante três dias, até que eles voltem; depois retomareis o vosso caminho.”

17. kai eipan oi andreV proV authn aqwoi esmen tw orkw sou toutw

17. Os homens disseram-lhe: “Eis como havemos de cumprir o juramento a que nos obri­gastes:

18. idou hmeiV eisporeuomeqa eiV meroV thV polewV kai qhseiV to shmeion to spartion to kokkinon touto ekdhseiV eiV thn qurida di' hV katebibasaV hmaV di' authV ton de patera sou kai thn mhtera sou kai touV adelfouV sou kai panta ton oikon tou patroV sou sunaxeiV proV seauthn eiV thn oikian sou

18. quando tivermos entrado na terra, porás este cordão vermelho na janela por onde nos fizeste descer; reúne em torno de ti, em tua casa, teu pai, tua mãe, teus irmãos e toda a família de teu pai.

19. kai estai paV oV an exelqh thn quran thV oikiaV sou exw enocoV eautw estai hmeiV de aqwoi tw orkw sou toutw kai osoi ean genwntai meta sou en th oikia sou hmeiV enocoi esomeqa

19. Se alguém ultrapassar a porta de tua casa e sair para fora, este será responsável pelo que acontecer, e nós seremos inocentes. Mas se alguém puser a mão sobre quem quer que seja que se encontrar contigo em tua casa, é sobre nós que isso cairá.*

20. ean de tiV hmaV adikhsh h kai apokaluyh touV logouV hmwn toutouV esomeqa aqwoi tw orkw sou toutw

20. Se divulgares, porém, o que combinamos contigo, estaremos desobrigados do juramento a que nos obrigaste”.

21. kai eipen autoiV kata to rhma umwn outwV estw kai exapesteilen autouV

21. “Seja como dissestes” – respondeu ela. Depois os despediu, e eles partiram. E ela pendurou o cordão vermelho na janela.

22. kai eporeuqhsan kai hlqosan eiV thn oreinhn kai katemeinan ekei treiV hmeraV kai exezhthsan oi katadiwkonteV pasaV taV odouV kai ouc eurosan

22. Eles foram para o monte, onde permaneceram durante três dias, até que voltassem os que os perseguiam. Esses, tendo buscado por todo o caminho os espiões, não os encontraram.

23. kai upestreyan oi duo neaniskoi kai katebhsan ek tou orouV kai diebhsan proV ihsoun uion nauh kai dihghsanto autw panta ta sumbebhkota autoiV

23. Os dois homens desceram então do monte e, voltando, passaram o Jordão. Foram para junto de Josué, filho de Nun, e contaram-lhe tudo o que se tinha passado.

24. kai eipan proV ihsoun oti paredwken kurioV pasan thn ghn en ceiri hmwn kai katepthken paV o katoikwn thn ghn ekeinhn af' hmwn

24. “O Senhor – disseram-lhe eles – entregou toda essa terra nas nossas mãos, pois todos os seus habitantes tremem diante de nós.”



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.