Löydetty 905 Tulokset: Lie
cumque venisset rex in domum suam Hierusalem tulit decem mulieres concubinas quas dereliquerat ad custodiendam domum et tradidit eas in custodiam alimenta eis præbens et non est ingressus ad eas sed erant clausæ usque ad diem mortis suæ in viduitate viventes (Liber II Samuelis 20, 3)
venerunt itaque et obpugnabant eum in Abela et in Bethmacha et circumdederunt munitionibus civitatem et obsessa est urbs omnis autem turba quæ erat cum Joab moliebatur destruere muros (Liber II Samuelis 20, 15)
et exclamavit mulier sapiens de civitate audite audite dicite Joab adpropinqua huc et loquar tecum (Liber II Samuelis 20, 16)
non se sic habet res sed homo de monte Ephraim Seba filius Bochri cognomine levavit manum contra regem David tradite illum solum et recedemus a civitate et ait mulier ad Joab ecce caput ejus mittetur ad te per murum (Liber II Samuelis 20, 21)
sepelierunt ea cum ossibus Saul et Jonathan filii ejus in terra Beniamin in latere in sepulchro Cis patris ejus feceruntque omnia quæ præceperat rex et repropitiatus est Deus terræ post hæc (Liber II Samuelis 21, 14)
filii alieni resistent mihi auditu auris obœdient mihi (Liber II Samuelis 22, 45)
filii alieni defluxerunt et contrahentur in angustiis suis (Liber II Samuelis 22, 46)
tunc venerunt duæ mulieres meretrices ad regem steteruntque coram eo (Liber I Regum 3, 16)
quarum una ait obsecro mi domine ego et mulier hæc habitabamus in domo una et peperi apud eam in cubiculo (Liber I Regum 3, 17)
mortuus est autem filius mulieris hujus nocte dormiens quippe oppressit eum (Liber I Regum 3, 19)
responditque altera mulier non est ita sed filius tuus mortuus est meus autem vivit e contrario illa dicebat mentiris filius quippe meus vivit et filius tuus mortuus est atque in hunc modum contendebant coram rege (Liber I Regum 3, 22)
dixit autem mulier cujus filius erat vivus ad regem commota sunt quippe viscera ejus super filio suo obsecro domine date illi infantem vivum et nolite interficere eum contra illa dicebat nec mihi nec tibi sit dividatur (Liber I Regum 3, 26)
