Eclesiástico, 17
1. kurioV ektisen ek ghV anqrwpon kai palin apestreyen auton eiV authn
1. Deus creavit de terra hominem et secundum imaginem suam fecit illum
2. hmeraV ariqmou kai kairon edwken autoiV kai edwken autoiV exousian twn ep' authV
2. et iterum convertit illum in ipsam et secundum se vestivit illum virtutem
3. kaq' eauton enedusen autouV iscun kai kat' eikona autou epoihsen autouV
3. numerum dierum et tempus dedit illi et dedit illi potestatem eorum quæ sunt super terram
4. eqhken ton fobon autou epi pashV sarkoV kai katakurieuein qhriwn kai peteinwn
4. posuit timorem illius super omnem carnem et dominatus est bestiarum et volatilium
5.
5. creavit ex ipso adiutorium similem ipsi consilium et linguam et oculos aures et cor dedit illis excogitandi et disciplinam intellectus replevit illos
6. diaboulion kai glwssan kai ofqalmouV wta kai kardian edwken dianoeisqai autoiV
6. creavit illis scientiam spiritus sensum implevit cor illorum et mala et bona ostendit illis
7. episthmhn sunesewV eneplhsen autouV kai agaqa kai kaka upedeixen autoiV
7. posuit oculum ipsorum super corda illorum ostendere illis magnalia operum suorum
8. eqhken ton ofqalmon autou epi taV kardiaV autwn deixai autoiV to megaleion twn ergwn autou
8. et nomen sanctificationis conlaudent et gloriari in mirabilibus illius et magnalia enarrent operum ejus
9.
9. addidit illis disciplinam et legem vitæ hereditavit illos
10. kai onoma agiasmou ainesousin ina dihgwntai ta megaleia twn ergwn autou
10. testamentum æternum constituit cum illis et judicia sua ostendit illis
11. proseqhken autoiV episthmhn kai nomon zwhV eklhrodothsen autoiV
11. et magnalia honoris ejus vidit oculus illorum et honorem vocis audierunt aures illorum et dixit illis adtendite ab omni iniquo
12. diaqhkhn aiwnoV esthsen met' autwn kai ta krimata autou upedeixen autoiV
12. et mandavit illis unicuique de proximo
13. megaleion doxhV eidon oi ofqalmoi autwn kai doxan fwnhV autou hkousen to ouV autwn
13. viæ illorum coram ipso sunt semper non sunt absconsæ ab oculis ipsius
14. kai eipen autoiV prosecete apo pantoV adikou kai eneteilato autoiV ekastw peri tou plhsion
14. in unamquamque gentem præposuit rectorem
15. ai odoi autwn enantion autou dia pantoV ou krubhsontai apo twn ofqalmwn autou
15. et pars Dei Israël facta est manifesta
16.
16. omnia opera illorum velut sol in conspectu Dei et oculi ejus sine intermissione inspicientes in viis eorum
17. ekastw eqnei katesthsen hgoumenon kai meriV kuriou israhl estin
17. non sunt absconsa testamenta per iniquitatem eorum et omnes iniquitates eorum in conspectu Dei
18.
18. elemosyna viri quasi sacculum cum ipso et gratiam hominis quasi pupillam conservabit
19. apanta ta erga autwn wV o hlioV enantion autou kai oi ofqalmoi autou endeleceiV epi taV odouV autwn
19. et postea resurget et retribuet illis retributionem unicuique in caput illorum et convertet in interiores partes terræ
20. ouk ekrubhsan ai adikiai autwn ap' autou kai pasai ai amartiai autwn enanti kuriou
20. pænitentibus autem dedit viam justitiæ et conrogavit deficientes sustinere et destinavit illis sortem veritatis
21.
21. convertere ad Deum et relinque peccata tua
22. elehmosunh androV wV sfragiV met' autou kai carin anqrwpou wV korhn sunthrhsei
22. precare ante faciem et minue offendiculum
23. meta tauta exanasthsetai kai antapodwsei autoiV kai to antapodoma autwn eiV kefalhn autwn apodwsei
23. refer te ad Dominum et avertere ab iniustitia et nimis odito execrationem
24. plhn metanoousin edwken epanodon kai parekalesen ekleipontaV upomonhn
24. et cognosce justitias et judicia Dei et sta in sorte propositionis et orationis altissimi Dei
25. epistrefe epi kurion kai apoleipe amartiaV dehqhti kata proswpon kai smikrunon proskomma
25. in partes vade sæculi sancti cum vivis et dantibus confessionem
26. epanage epi uyiston kai apostrefe apo adikiaV kai sfodra mishson bdelugma
26. non demoreris in errore impiorum a mortuo quasi nihil perit
27. uyistw tiV ainesei en adou anti zwntwn kai didontwn anqomologhsin
27. confiteberis vivens vivus et sanus confiteberis et laudabis Deum et gloriaberis in miserationibus illius
28. apo nekrou wV mhde ontoV apollutai exomologhsiV zwn kai ugihV ainesei ton kurion
28. quam magna misericordia Dei et propitiatio illius convertentibus ad se
29. wV megalh h elehmosunh tou kuriou kai exilasmoV toiV epistrefousin ep' auton
29. nec enim omnia possunt esse in hominibus quoniam non est inmortalis filius hominis et in vanitate malitiæ placuerunt
30. ou gar dunatai panta einai en anqrwpoiV oti ouk aqanatoV uioV anqrwpou
30. quid lucidius sole et hic deficiet aut quid nequius excogitabit caro et sanguis et hoc arguitur
31. ti fwteinoteron hliou kai touto ekleipei kai ponhron enqumhqhsetai sarx kai aima
31. virtutem altitudinis cæli ipse conspicit et omnes homines terra et cinis
32. dunamin uyouV ouranou autoV episkeptetai kai anqrwpoi panteV gh kai spodoV
32.