Liber Ecclesiasticus, 16
1. et ne jucunderis in filiis impiis si multiplicentur non oblecteris super ipsos si non est timor Dei cum illis
1. No desees un gran número de hijos inútiles ni te alegres de los hijos impíos.
2. non credas vitæ illorum et ne respexeris in labores illorum
2. Por muchos que sean, no te alegres de ellos, si les falta el temor del Señor.
3. melior est enim unus timens Deum quam mille filii impii
3. No esperes que vivan mucho tiempo ni te sientas seguro porque son numerosos: vale más uno solo que mil y es mejor morir sin hijos que tenerlos impíos.
4. et utile mori sine filiis quam relinquere filios impios
4. Con uno solo inteligente se puebla una ciudad, pero la estirpe de los hombres sin ley es arrasada.
5. ab uno sensato inhabitabitur patria et a tribus impiis deseretur
5. Mis ojos han visto muchas cosas semejantes y cosas peores aún escucharon mis oídos.
6. multa talia vidit oculus meus et fortiora horum audivit auris mea
6. En la reunión de los pecadores arde el fuego y contra la nación rebelde se enciende la ira.
7. in synagoga peccantium exardebit ignis et in gente incredibili exardescit ira
7. El Señor no perdonó a los antiguos gigantes que se rebelaron con toda su fuerza.
8. non exoraverunt pro peccatis suis antiquis gigantibus qui destruxerunt confidentes suæ virtuti
8. No dejó sin castigo a la ciudad donde vivía Lot, a los que abominaba a causa de su orgullo.
9. et non pepercit peregrinationi illorum et execratus est illos præ superbia verbi illorum
9. No se apiadó de la nación condenada al exterminio, de los que fueron expulsados a causa de sus pecados.
10. non misertus est illis gentem totam perdens et extollentes se in suis peccatis
10. Así trata también a los seiscientos mil soldados que se amotinaron por la dureza de su corazón.
11. et sicut sescenta milia peditum qui congregati sunt in duritia cordis sui et si unus fuisset cervicatus mirum si fuisset inmunis
11. Aunque fuera uno solo el hombre obstinado, sería un milagro que quedara impune, porque en él está la misericordia, pero también la ira, es tan fuerte para el perdón como pródigo para la ira.
12. misericordia enim et ira est cum illo potens exoratio et effundens iram
12. Tan grande como su misericordia es su reprobación: él juzga a cada uno según sus obras.
13. secundum misericordiam suam sic correptio illius hominem secundum operam suam judicat
13. El pecador no escapará con su presa ni será defraudada la constancia de los buenos.
14. non effugiet in rapinam peccator et non retardabit sufferentia misericordiam facientis
14. Él tiene en cuenta cada limosna y cada uno recibirá conforme a sus obras.
15. omnis misericordia faciet locum unicuique secundum meritum operum suorum et secundum intellectum peregrinationis ipsius
15.
16. non dicas a Deo abscondar et ex summo quis mei memorabitur
16.
17. in populo magno non agnoscar quæ est enim anima mea in tam inmensa creatura
17. No digas: "Me ocultaré del Señor, y allá en lo alto, ¿quién se acordará de mí? Entre tanta gente pasaré inadvertido: ¿quién soy yo en la inmensa creación?".
18. ecce cælum et cæli cælorum abyssus et universa terra et quæ in eis sunt in conspectu illius commovebuntur
18. Mira: el cielo y lo más alto del cielo, el Abismo y la tierra se conmueven cuando él los visita:
19. montes simul et colles et fundamenta terræ et cum conspexerit illa Deus tremore concutientur
19. las montañas junto con los cimientos de la tierra tiemblan de espanto bajo su mirada.
20. et omne cor intellegetur
20. Pero no se reflexiona en estas cosas ¿y quién presta atención a sus designios?
21. et vias illius quis intellegit et procella quam nec oculus videbit hominis
21. Como una tempestad que se desata sin que el hombre se dé cuenta, así la mayoría de sus obras permanecen ocultas.
22. nam plurima opera illius sunt in absconsis opera justitiæ quis enuntiabit aut quis sustinebit longe enim est testamentum a quibusdam et interrogatio omnium in consummatione est
22. "¿Quién anuncia las obras de justicia? ¿Quién las espera? Porque la alianza está lejos":
23. qui minoratur corde cogitat inania et vir inprudens et errans cogitat stulta
23. así razona el que no tiene entendimiento; el insensato, el extraviado, sólo piensa necedades.
24. audi me fili et disce disciplinam sensus et in verbis meis adtende in corde
24. Escucha, hijo mío, e instrúyete, presta mucha atención a mis palabras.
25. edicam in æquitate disciplinam et scrutabor enarrare sapientiam et in verbis meis adtende in corde tuo et dico in æquitate spiritus virtutes quas posuit Deus in opera sua ab initio et in veritate enuntio scientiam ejus
25. Revelaré mi enseñanza con mesura y expondré la ciencia con exactitud.
26. in judicio Dei opera ipsius ab initio et ab institutione ipsorum distinxit partes illorum et initia ipsorum in gentibus suis
26. Por decisión del Señor existen sus obras desde el principio: desde que fueron hechas, él fijó sus límites.
27. ornavit in æternum opera illorum nec esurierunt nec laboraverunt et non destiterunt ab operibus suis
27. Él ordenó sus obras para siempre, y su gobierno por todas las generaciones. Ellas no sufren hambre ni se fatigan y nunca interrumpen su actividad.
28. unusquisque proximum sibi non angustiavit usque in ævum
28. No se chocan unas contra otras y jamás desobedecen a su palabra.
29. non incredibiles verbo illius
29. Luego el Señor fijó sus ojos en la tierra y la colmó de sus bienes.
30. post hæc Deus in terram respexit et implevit illam bonis suis
30. La cubrió con toda clase de vivientes y todos volverán a ella.
31. anima omnis vitalis denudavit ante faciem ipsius et ipsa iterum reversio illorum
31.