Liber Ecclesiasticus, 14
1. beatus vir qui non est lapsus verbo ex ore suo et non est stimulatus in tristitia delicti
1. ¡Feliz el hombre que no ha faltado con su lenguani es atormentado por el remordimiento!
2. felix qui non habuit animi sui tristitiam et non excidit ab spe sua
2. ¡Feliz el que no tiene que reprocharse a sí mismo y no ve desvanecerse su esperanza!
3. viro cupido et tenaci sine ratione est substantia et homini livido ad quid aurum
3. ¿De qué le sirve la riqueza al mezquino y para qué tiene el avaro su fortuna?.
4. qui acervat ex animo suo iniuste aliis congregat et in bonis illius alius luxuriabitur
4. El que acumula, privándose de todo, acumula para otros, y otros se darán buena vida con sus bienes.
5. qui sibi nequa est cui alii bonus erit et non jucundabitur in bonis suis
5. El que es malo consigo mismo ¿con quién será bueno? Ni él mismo disfruta de su fortuna.
6. qui sibi invidet nihil est illo nequius et hæc redditio est malitiæ illius
6. No hay nadie peor que el avaro consigo mismo, y ese es el justo pago de su maldad.
7. et si bene fecerit ignoranter et non volens facit et in novissimo manifestat malitiam suam
7. Si hace algún bien, lo hace por descuido, y termina por revelar su malicia.
8. nequa est oculus lividi et avertens faciem et despiciens animam suam
8. Es un malvado el que mira con envidia, el que da vuelta la cara y menosprecia a los demás.
9. insatiabilis oculus cupidi in parte iniquitatis non satiabitur donec consummet arefaciens animam suam
9. El ojo del ambicioso no está satisfecho con su parte y la ruindad reseca el alma.
10. oculus malus ad mala et non satiabitur pane et in tristitia erit super mensam suam
10. El miserable mezquina el pan y tiene su mesa siempre vacía.
11. fili si habes benefac tecum et Deo bonas oblationes offer
11. En la medida de tus recursos, vive bien, hijo mío, y presenta al Señor ofrendas dignas.
12. memor esto quoniam mors non tardat et testamentum inferorum quia demonstratum est tibi testamentum enim hujus mundi morte morietur
12. Recuerda que la muerte no tardará y que el decreto del Abismo no te ha sido revelado.
13. ante mortem benefac amico tuo et secundum vires tuas exporrigens da pauperi
13. Antes de morir, haz el bien a tu amigo y dale con largueza, en la medida de tus fuerzas.
14. non defrauderis a die bono et particula boni doni non te prætereat
14. No te prives de un día agradable ni desaproveches tu parte de gozo legítimo.
15. nonne aliis relinques dolores et labores tuos in divisione sortis
15. ¿Acaso no dejarás a otro el fruto de tus trabajos, y el de tus fatigas, para que lo repartan en herencia?
16. da et accipe et justifica animam tuam
16. Da y recibe, olvida tus preocupaciones, porque no hay que buscar delicias en el Abismo.
17. ante obitum tuum operare justitiam quoniam non est apud inferos invenire cibum
17. Todo ser viviente envejece como un vestido, porque está en pie la antigua sentencia: "Tienes que morir".
18. omnis caro sicut fænum veterescit et sicut folium fructificans in arbore viridi
18. En el follaje de un árbol tupido, unas hojas caen y otras brotan: así son las generaciones de carne y de sangre, una muere y otra nace.
19. alia generat et alia deicit sic generatio carnis et sanguinis alia finitur et alia nascitur
19. Toda obra corruptible desaparece y el que la hizo se irá con ella.
20. omne opus corruptibile in fine deficiet et qui illud operatur ibit cum ipso
20. ¡Feliz el hombre que se ocupa de la sabiduría y el que razona con inteligencia,
21. et omne opus electum justificabitur et qui operatur illud honorabitur in illo
21. el que reflexiona sobre los caminos de la sabiduría y penetra en sus secretos!
22. beatus vir qui in sapientia sua morietur et qui in justitia sua meditabitur et in sensu cogitabit circumspectionem Dei
22. Él la sigue como un rastreador y se queda al acecho de sus pasos;
23. qui excogitat vias illius in suo corde et in absconsis illius intellegens vadens post illam quasi vestigator et in viis illius consistens
23. espía por sus ventanas y escucha atentamente a sus puertas;
24. qui respicit per fenestras et in januas illius audiens
24. busca albergue cerca de su casa y clava una estaca en sus muros;
25. qui requiescit juxta domum illius et in parietibus illius figens palum statuet casulam suam ad manus illius et requiescunt in casula ejus bona per ævum
25. instala su carpa cerca de ella y se alberga en la mejor de las moradas;
26. statuet filios suos sub tegimen illius et sub ramis illius morabitur
26. pone a sus hijos bajo el abrigo de ella y vive a la sombra de sus ramas:
27. protegetur in subtegmine illius a fervore et in gloria ejus requiescet
27. ella lo protege del calor y él habita en su gloria.