Job, 16
1. Job tomó la palabra y dijo:
1. Job progovori i reèe:
2. ¡He oído muchas cosas como ésas! ¡Consoladores funestos sois todos vosotros!
2. "Koliko se takvih naslušah besjeda, kako ste mi svi vi muèni tješioci!
3. «¿No acabarán esas palabras de aire?» O: «¿qué es lo que te pica para responder?»
3. Ima li kraja tim rijeèima ispraznim? Što te goni da mi tako odgovaraš?
4. También yo podría hablar como vosotros, si estuvierais en mi lugar; contra vosotros ordenaría discursos, meneando por vosotros mi cabeza;
4. I ja bih mogao k'o vi govoriti da vam je duša na mjestu duše moje; i ja bih vas mog'o zasuti rijeèima i nad sudbom vašom tako kimat' glavom;
5. os confortaría con mi boca, y no dejaría de mover los labios.
5. i ja bih mogao ustima vas hrabrit', i ne bih žalio trud svojih usana.
6. Mas si hablo, no cede mi dolor, y si callo, ¿acaso me perdona?
6. Al' ako govorim, patnja se ne blaži, ako li zašutim, zar æe me minuti?
7. Ahora me tiene ya extenuado; tú has llenado de horror a toda la reunión
7. Zlopakost me sada shrvala posvema, èitava se rulja oborila na me.
8. que me acorrala; mi calumniador se ha hecho mi testigo, se alza contra mí, a la cara me acusa;
8. Ustao je proti meni da svjedoèi i u lice mi se baca klevetama.
9. su furia me desgarra y me persigue, rechinando sus dientes contra mí. Mis adversarios aguzan sobre mí sus ojos,
9. Jarošæu me svojom razdire i goni, škrguæuæ' zubima obara se na me. Moji protivnici sijeku me oèima,
10. abren su boca contra mí. Ultrajándome hieren mis mejillas, a una se amotinan contra mí.
10. prijeteæi, na mene usta razvaljuju, po obrazima me sramotno æuškaju, u èoporu svi tad navaljuju na me.
11. A injustos Dios me entrega, me arroja en manos de malvados.
11. Da, zloæudnicima Bog me predao, u ruke opakih on me izruèio.
12. Estaba yo tranquilo cuando él me golpeó, me agarró por la nuca para despedazarme. Me ha hecho blanco suyo:
12. Mirno življah dok On ne zadrma mnome, za šiju me šèepa da bi me slomio.
13. me cerca con sus tiros, traspasa mis entrañas sin piedad y derrama por tierra mi hiel.
13. Uze me za biljeg i strijelama osu, nemilosrdno mi bubrege probode i mojom žuèi zemlju žednu natopi.
14. Abre en mí brecha sobre brecha, irrumpe contra mí como un guerrero.
14. Na tijelu mi ranu do rane otvara, kao bijesan ratnik nasræe na mene.
15. Yo he cosido un sayal sobre mi piel, he hundido mi frente en el polvo.
15. Tijelo sam golo u kostrijet zašio, zario sam èelo svoje u prašinu.
16. Mi rostro ha enrojecido por el llanto, la sombra mis párpados recubre.
16. Zapalilo mi se sve lice od suza, sjena tamna preko vjeða mi je pala.
17. Y eso que no hay en mis manos violencia, y mi oración es pura.
17. A nema nasilja na rukama mojim, molitva je moja bila uvijek èista.
18. ¡Tierra, no cubras tú mi sangre, y no quede en secreto mi clamor!
18. O zemljo, krvi moje nemoj sakriti i kriku mom ne daj nigdje da poèine.
19. Ahora todavía está en los cielos mi testigo, allá en lo alto está mi defensor,
19. Odsad na nebu imam ja svjedoka, u visini gore moj stoji branitelj.
20. que interpreta ante Dios mis pensamientos; ante él fluyen mis ojos:
20. Moja vika moj je odvjetnik kod Boga dok se ispred njega suze moje liju:
21. ¡Oh, si él juzgara entre un hombre y Dios, como entre un mortal y otro mortal!
21. o, da me obrani u parbi mojoj s Bogom ko što smrtnik brani svojega bližnjega.
22. Pues mis años futuros son contados, y voy a emprender el camino sin retorno.
22. No životu mom su odbrojena ljeta, na put bez povratka meni je krenuti.
