Job, 37

1. Mi corazón también por eso tiembla, y salta fuera de su sitio.

1. Da, od toga i moje srce drhti i s mjesta svoga iskoèiti hoæe.

2. ¡Escuchad, escuchad el fragor de su voz, el bramido que sale de su boca!

2. Èujte, èujte gromor glasa njegova, tutnjavu što mu iz usta izlazi.

3. Hace relampaguear por todo el cielo, su fulgor llega a los extremos de la tierra.

3. Gle, munja lijeæe preko cijelog neba - i sijevne blijesak s kraja na kraj zemlje -

4. Detrás de él una voz ruge: truena él con su soberbia voz, y sus rayos no retiene, mientras su voz retumba.

4. iza nje silan jedan glas se ori: to On gromori glasom velièajnim. Munje mu lete, nitko ih ne prijeèi, tek što mu je glas jednom odjeknuo.

5. Dios nos da a ver maravillas, grandes cosas hace que no comprendemos.

5. Da, Bog gromori glasom velièajnim, djela velebna, neshvatljiva stvara.

6. Cuando dice a la nieve: «¡Cae sobre la tierra!», y a los aguaceros: «¡Lloved fuerte!»,

6. Kad snijegu kaže: 'Zasniježi po zemlji!' i pljuskovima: 'Zapljuštite silno!'

7. la mano de todo hombre retiene bajo sello, para que todos conozcan su obra.

7. svakom èovjeku zapeèati ruke da svi njegovo upoznaju djelo.

8. Las fieras a sus guaridas huyen y en sus cubiles se cobijan.

8. U brlog se tad zvijeri sve uvuku i na svojem se šæuæure ležaju.

9. Del sur llega el huracán, el frío, de los vientos del norte.

9. S južne se strane podiže oluja, a studen vjetri sjeverni donose.

10. Al soplo de Dios se forma el hielo, se congela la extensión de las aguas.

10. Veæ led od daha Božjega nastaje i vodena se kruti površina.

11. El carga a la nube de un rayo, el nublado esparce su fulgor,

11. I opet vodom puni on oblake, i sijevat' stanu oblaci munjama;

12. y éste, gira girando, circula conforme a sus designios. Así ejecutan sus órdenes en todo sobre la haz de su orbe terráqueo.

12. kruže posvuda po volji njegovoj, što im naloži, to æe izvršiti na licu cijelog kruga zemaljskoga.

13. Ya como castigo para los pueblos de la tierra, ya como gracia, él los envía.

13. Šalje ih - ili da kazni narode, ili da ih milosrðem obdari.

14. Presta, Job, oído a esto, tente y observa los prodigios de Dios.

14. Poslušaj ovo, Jobe, umiri se i promotri djela Božja èudesna.

15. ¿Sabes acaso cómo Dios los rige, y cómo su nube hace brillar el rayo?

15. Znaš li kako Bog njima zapovijeda, kako munju iz oblaka svog pušta?

16. ¿Sabes tú cómo las nubes cuelgan en equilibrio, 7 maravilla de una ciencia consumada?

16. Znaš li o èem vise gore oblaci? Èudesna to su znanja savršenog.

17. Tú, cuyos vestidos queman cuando está quieta la tierra bajo el viento del sur,

17. Kako ti gore od žege haljine u južnom vjetru kad zemlja obamre?

18. ¿puedes extender con él la bóveda del cielo, sólida como espejo de metal fundido?

18. Zar si nebesa s njim ti razapeo, èvrsta poput ogledala livenog?

19. Enséñanos qué le hemos de decir: no discutiremos más, debido a las tinieblas.

19. DÓe naputi me što da mu kažemo: zbog tmine se ne snalazimo više.

20. Si hablo yo, ¿alguien se lo cuenta? ¿es informado de lo que un hombre ha dicho?

20. Zar æeš mu reæi: 'Hoæu govoriti'? Ili na propast vlastitu pristati?

21. Ahora ya no se ve la luz, que queda oscurecida por las nubes; pero pasa el viento y las despeja,

21. Tko, dakle, može u svjetlost gledati na nebesima što se sja blistavo kada oblake rastjeraju vjetri?

22. y una claridad llega del norte: gloria terrible alrededor de Dios,

22. Sa sjevera k'o zlato je bljesnulo: velièanstvom strašnim Bog se odjenu!

23. ¡es Sadday!, no podemos alcanzarle. Grande en fuerza y equidad, maestro de justicia, sin oprimir a nadie.

23. Da, Svesilnog doseæi ne možemo, neizmjeran je u moæi i sudu, velik u pravdi, nikog on ne tlaèi.

24. Por eso le temen los hombres: ¡a él la veneración de todos los sabios de corazón!

24. Zato ljudi svi neka ga se boje! Na mudrost oholu on i ne gleda!"