1. locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
2. ista est religio victimæ quam constituit Dominus præcipe filiis Israël ut adducant ad te vaccam rufam ætatis integræ in qua nulla sit macula nec portaverit jugum
3. tradetisque eam Eleazaro sacerdoti qui eductam extra castra immolabit in conspectu omnium
4. et tinguens digitum in sanguine ejus asperget contra fores tabernaculi septem vicibus
5. conburetque eam cunctis videntibus tam pelle et carnibus ejus quam sanguine et fimo flammæ traditis
6. lignum quoque cedrinum et hysopum coccumque bis tinctum sacerdos mittet in flammam quæ vaccam vorat
7. et tunc demum lotis vestibus et corpore suo ingredietur in castra commaculatusque erit usque ad vesperam
8. sed et ille qui conbuserit eam lavabit vestimenta sua et corpus et inmundus erit usque ad vesperam
9. colliget autem vir mundus cineres vaccæ et effundet eos extra castra in loco purissimo ut sint multitudini filiorum Israël in custodiam et in aquam aspersionis quia pro peccato vacca conbusta est
10. cumque laverit qui vaccæ portaverat cineres vestimenta sua inmundus erit usque ad vesperum habebunt hoc filii Israël et advenæ qui habitant inter eos sanctum jure perpetuo
11. qui tetigerit cadaver hominis et propter hoc septem diebus fuerit inmundus
12. aspergetur ex hac aqua die tertio et septimo et sic mundabitur si die tertio aspersus non fuerit septimo non poterit emundari
13. omnis qui tetigerit humanæ animæ morticinum et aspersus hac commixtione non fuerit polluet tabernaculum Domini et peribit ex Israël quia aqua expiationis non est aspersus inmundus erit et manebit spurcitia ejus super eum
14. ista est lex hominis qui moritur in tabernaculo omnes qui ingrediuntur tentorium illius et universa vasa quæ ibi sunt polluta erunt septem diebus
15. vas quod non habuerit operculum nec ligaturam desuper inmundum erit
16. si quis in agro tetigerit cadaver occisi hominis aut per se mortui sive os illius vel sepulchrum inmundus erit septem diebus
17. tollent de cineribus conbustionis atque peccati et mittent aquas vivas super eos in vas
18. in quibus cum homo mundus tinxerit hysopum asperget eo omne tentorium et cunctam supellectilem et homines hujuscemodi contagione pollutos
19. atque hoc modo mundus lustrabit inmundum tertio et septimo die expiatusque die septimo lavabit et se et vestimenta sua et mundus erit ad vesperam
20. si quis hoc ritu non fuerit expiatus peribit anima illius de medio ecclesiæ quia sanctuarium Domini polluit et non est aqua lustrationis aspersus
21. erit hoc præceptum legitimum sempiternum ipse quoque qui aspergit aquas lavabit vestimenta sua omnis qui tetigerit aquas expiationis inmundus erit usque ad vesperam
22. quicquid tetigerit inmundus inmundum faciet et anima quæ horum quippiam tetigerit inmunda erit usque ad vesperum
Przypisy:
19:1-10 - Prawo dotyczące czerwonej jałówki służy oczyszczeniu nieczystych. Woda zmieszana z popiołem jałówki symbolizuje oczyszczenie z grzechu i nieczystości. Rytuał ten nawiązuje do koncepcji duchowego oczyszczenia (zob. także Hbr 9,13-14 i 1 J 1,7).
19:11-13 - Każdy, kto dotknie zwłok, będzie uważany za nieczystego przez siedem dni, a woda oczyszczenia musi zostać użyta do oczyszczenia. Podkreśla to powagę nieczystości i potrzebę oczyszczenia, aby utrzymać więź z Bogiem (zob. także Kpł 11,31-32 i Ezechiel 36,25).
19:14-16 - Każda osoba lub przedmiot znaleziony w namiocie, w którym ktoś zmarł, również jest uważany za nieczysty. To pokazuje, jak rozprzestrzenia się nieczystość, tak jak rozprzestrzenia się grzech i wpływa na innych (zob. także Lb 5,2 i 1 Kor 5,6).
19:17-19 - Osoba nieczysta musi zostać pokropiona wodą oczyszczenia trzeciego i siódmego dnia. Proces ten symbolizuje stopniowe oczyszczenie z grzechu i konieczność przestrzegania Bożych przykazań, aby powrócić do czystości (zob. także Tt 3:5 i Ez 36:26).
19:20-22 - Każdy, kto odmawia oczyszczenia, zostanie wykluczony spośród ludu. To pokazuje powagę odrzucenia Bożej drogi oczyszczenia i świętości (zob. także Kpł 7,20 i Hbr 12,14).
Wersety związane z Liber Numeri, 19:
Rozdział 19 Liczb szczegółowo opisuje rytuał czerwonej jałówki. Jakie znaczenie ma ta wyjątkowa ceremonia? Ten kluczowy tekst opisuje przygotowanie popiołów jałówki do rytualnego oczyszczenia, poruszając tematykę świętości i oczyszczenia. Rozdział ten ustala zasady postępowania z nieczystościami powstałymi na skutek kontaktu ze zwłokami, podkreślając znaczenie czystości w obozie Izraelitów. Liczb 19 oferuje wgląd w świętość Boga i potrzebę duchowego oczyszczenia. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na wieczne zasady tego symbolicznego rytuału.
Hebrajczyków 9:13-14: "Jeśli zaś krew kozłów i byków oraz popiół z jałówki posypany ceremonialnie nieczystymi, uświęca ich, tak że stają się zewnętrznie czyści, o ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował się Bogu w sposób nieskalany oczyści nasze sumienie od czynów prowadzących do śmierci, abyśmy mogli służyć Bogu żywemu!" - Autor Listu do Hebrajczyków nawiązuje do rytuału czerwonej jałówki z Lb 19, przeciwstawiając go wyższej skuteczności ofiary Chrystusa.
1 Piotra 1:2: "Wybrani według przepowiedni Boga Ojca, przez uświęcające dzieło Ducha, do posłuszeństwa Jezusowi Chrystusowi i pokropienia Jego krwią: niech wam się rozmnoży łaska i pokój." - Piotr nawiązuje do pokropienia oczyszczającą wodą z Lb 19, stosując ją metaforycznie do krwi Chrystusa.
Efezjan 5:26: "Aby go uświęcić, oczyściwszy go obmyciem wodą przez słowo," - Być może Paweł nawiązał do oczyszczającej wody z Liczb 19, odnosząc ją metaforycznie do oczyszczenia kościoła przez Chrystusa.
Tytusa 2:14: "Wydał siebie za nas, aby odkupić nas od wszelkiego zła i oczyścić dla siebie lud szczególnie swój, oddany praktykowaniu dobrych uczynków." - Język oczyszczenia, którym posługiwał się Paweł, może przywoływać rytuały oczyszczenia z Lb 19.
Psalmy 51:7: "Oczyść mnie hizopem, a będę czysty; obmyj mnie, a stanę się bielszy niż śnieg." - Dawid używa języka oczyszczenia, który przywołuje rytuały z Lb 19, stosując go do duchowego oczyszczenia.
FAQ:
Czym jest czerwona jałówka, o której mowa w Księdze Liczb 19?
Czerwoną jałówkę składano w ofierze poza obozem, a jej popiół mieszano z wodą, aby oczyścić tych, którzy byli nieczyści z powodu kontaktu ze zwłokami. (Lb 19:2-10)
Jak wykorzystywano popiół czerwonej jałówki do oczyszczenia?
Popiół z czerwonej jałówki mieszano z wodą i pokrapiano nim nieczystych ludzi, aby oczyścić ich z wszelkich nieczystości, jakie mógł spowodować kontakt ze zwłokami (Lb 19:9, 17).
Jakie znaczenie miała woda oczyszczająca w Księdze Liczb 19?
Oczyszczanie wody było niezbędne do oczyszczenia z nieczystości spowodowanej kontaktem ze zmarłymi. Bez tego oczyszczenia człowiek pozostawał nieczysty i wykluczany z obozu (Lb 19,20).
Co się działo z tymi, którzy nie oczyścili się po dotknięciu zwłok?
Każdy, kto nie oczyścił się po dotknięciu zwłok, był wykluczony z Izraela, gdyż zbezcześcił przybytek Pana i pozostał nieczysty. (Lb 19,13)
Dlaczego ofiara z czerwonej jałówki jest uważana za ważną?
Ofiara z czerwonej jałówki jest ważna, ponieważ jej popiół służył do oczyszczenia tych, którzy stali się rytualnie nieczyści, zapewniając świętość obozu. (Lb 19:2-10)
