1. quod si hostia pacificorum fuerit ejus oblatio et de bubus voluerit offerre marem sive feminam inmaculata offeret coram Domino
2. ponetque manum super caput victimæ suæ quæ immolabitur in introitu tabernaculi fundentque filii Aaron sacerdotes sanguinem per circuitum altaris
3. et offerent de hostia pacificorum in oblationem Domini adipem qui operit vitalia et quicquid pinguedinis intrinsecus est
4. duos renes cum adipe quo teguntur ilia et reticulum jecoris cum renunculis
5. adolebuntque ea super altare in holocaustum lignis igne subposito in oblationem suavissimi odoris Domino
6. si vero de ovibus fuerit ejus oblatio et pacificorum hostia sive masculum sive feminam obtulerit inmaculata erunt
7. si agnum obtulerit coram Domino
8. ponet manum super caput victimæ suæ quæ immolabitur in vestibulo tabernaculi testimonii fundentque filii Aaron sanguinem ejus per altaris circuitum
9. et offerent de pacificorum hostia sacrificium Domino adipem et caudam totam
10. cum renibus et pinguedinem quæ operit ventrem atque universa vitalia et utrumque renunculum cum adipe qui est juxta ilia reticulumque jecoris cum renunculis
11. et adolebit ea sacerdos super altare in pabulum ignis et oblationis Domini
12. si capra fuerit ejus oblatio et obtulerit eam Domino
13. ponet manum suam super caput ejus immolabitque eam in introitu tabernaculi testimonii et fundent filii Aaron sanguinem ejus per altaris circuitum
14. tollentque ex ea in pastum ignis dominici adipem qui operit ventrem et qui tegit universa vitalia
15. duos renunculos cum reticulo qui est super eos juxta ilia et arvinam jecoris cum renunculis
16. adolebitque ea sacerdos super altare in alimoniam ignis et suavissimi odoris omnis adeps Domini erit
17. jure perpetuo in generationibus et cunctis habitaculis vestris nec adipes nec sanguinem omnino comedetis
Przypisy:
3:1-5 - Ofiara pojednania była ofiarą komunii, celebrującą pokój między Bogiem a człowiekiem. Krew, symbolizująca życie, miała być wylewana wokół ołtarza na znak przebłagania (zob. także Rz 5,1 i Ef 2,14-15).
3:6-11 - Podobnie jak w przypadku ofiary całopalnej, ofiarowane zwierzę musiało być bez skazy. Podkreśla to potrzebę czystości i uczciwości w oddawaniu czci, odzwierciedlając świętość Boga (zob. także 1 Piotra 1:18-19 i Malachiasza 1:14).
3:12-16 - Tłuszcz zwierzęcia, uważany za najlepszą część, miał być ofiarowany Panu. Odzwierciedla to zasadę, że to, co najlepsze w naszym życiu i ofiarach, należy do Boga (zob. także Księga Przysłów 3:9-10 i 1 Księga Samuela 15:22).
03:17 - Bóg zabrania spożywania tłuszczu i krwi, wskazując na świętość tych elementów w kontekście ofiarniczym. Krew to życie, a życie należy do Boga i jest Jemu poświęcone (zob. także Kpł 17,11 i Dz 15,29).
03:16 - Ogień na ołtarzu płonie nieustannie, spalając tłuszcz ofiary pojednania, co symbolizuje nieustanne oddanie czci Bogu i społeczności z Nim (zobacz także Księgę Kapłańską 6:13 i Objawienie 8:3-4).
Wersety związane z Liber Leviticus, 3:
Rozdział 3 Księgi Kapłańskiej wyjaśnia ofiarę pokojową. W jaki sposób ta ofiara przyczynia się do komunii z Bogiem? Ten szczegółowy tekst opisuje procedury składania ofiar pokojowych z bydła, owiec i kóz. Rozdział ten podkreśla udział ofiarodawcy, pokropienie krwią i spalenie tłuszczu jako udział Boga. Księga Kapłańska 3 przedstawia ofiarę pokojową jako sposób wyrażenia wdzięczności i poszukiwania komunii z Bogiem. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które ukazują głębokie znaczenie tego aktu uwielbienia i pojednania.
Hebrajczyków 13:15: "Przez Jezusa zatem składajmy Bogu ustawicznie ofiarę uwielbienia, będącą owocem warg wyznających Jego imię." - Werset ten reinterpretuje ofiarę pokojową z Księgi Kapłańskiej 3 jako ofiarę duchowej chwały.
1 Jana 1:3: "Ogłaszamy wam to, co widzieliśmy i słyszeliśmy, abyście i wy mogli mieć z nami komunię. Nasza komunia jest z Ojcem i Jego Synem, Jezusem Chrystusem." - Idea społeczności zawarta w tym wersecie odzwierciedla cel ofiary pokojowej z Księgi Kapłańskiej 3, który był wspólny dla składającego ofiarę, kapłana i Boga.
Rzymian 5:1: "Usprawiedliwieni zatem przez wiarę, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa." - Paweł mówi o pokoju z Bogiem, co symbolizowała ofiara pokojowa w Księdze Kapłańskiej 3.
Kolosan 1:20: "i przez Niego pojednać ze sobą wszystko, co na ziemi, i to, co w niebie, wprowadzając pokój przez Jego krew przelaną na krzyżu." - Werset ten przedstawia ofiarę Chrystusa jako najwyższe wypełnienie ofiary pokojowej z Księgi Kapłańskiej 3.
Efezjan 2:14: "Albowiem On jest naszym pokojem, który stworzył z dwojga jedno i zniszczył zaporę, mur wrogości," - Paweł opisuje Chrystusa jako nasz pokój, powtarzając cel ofiary pokoju z Księgi Kapłańskiej 3.
FAQ:
Czym była ofiara pojednania wspomniana w Księdze Kapłańskiej 3?
Ofiara pojednania była dobrowolną ofiarą wspólnotową, symbolizującą harmonię między Bogiem a ofiarodawcą, przy czym część ofiary spożywano w formie posiłku. (Księga Kapłańska 3:1)
Jakie zwierzęta były dozwolone w ramach ofiary pojednania?
Dozwolone były zwierzęta takie jak woły, owce i kozy, ale podobnie jak w przypadku innych ofiar, musiały być bez skazy i składane w ofierze zgodnie z przepisami (Księga Kapłańska 3:1, 6, 12).
Jaką rolę odgrywał tłuszcz w ofierze pojednania?
Tłuszcz, uważany za najbogatszą część zwierzęcia, składano Bogu na ołtarzu, co symbolizowało, że najlepsza część ofiary należała do Pana. (Księga Kapłańska 3:3-5)
Jakie było znaczenie ofiary pojednania?
Ofiara pojednania symbolizowała braterstwo i wdzięczność, odzwierciedlając harmonię między Bogiem, kapłanem i ofiarodawcą podczas świętego posiłku. (Księga Kapłańska 3:1-5)
Dlaczego komunia była ważna w przypadku ofiary pojednania?
Ofiara pojednania odzwierciedlała znaczenie wspólnoty między Bogiem a Jego ludem, symbolizując jedność i wdzięczność dzieloną podczas świętego posiłku. (Księga Kapłańska 3:1-17)
