1. Moses autem pascebat oves Jethro cognati sui sacerdotis Madian cumque minasset gregem ad interiora deserti venit ad montem Dei Horeb
2. apparuitque ei Dominus in flamma ignis de medio rubi et videbat quod rubus arderet et non conbureretur
3. dixit ergo Moses vadam et videbo visionem hanc magnam quare non conburatur rubus
4. cernens autem Dominus quod pergeret ad videndum vocavit eum de medio rubi et ait Moses Moses qui respondit adsum
5. at ille ne adpropies inquit huc solve calciamentum de pedibus tuis locus enim in quo stas terra sancta est
6. et ait ego sum Deus patris tui Deus Abraham Deus Isaac Deus Jacob abscondit Moses faciem suam non enim audebat aspicere contra Deum
7. cui ait Dominus vidi adflictionem populi mei in Ægypto et clamorem ejus audivi propter duritiam eorum qui præsunt operibus
8. et sciens dolorem ejus descendi ut liberarem eum de manibus Ægyptiorum et educerem de terra illa in terram bonam et spatiosam in terram quæ fluit lacte et melle ad loca Chananei et Hetthei et Amorrei Ferezei et Evei et Jebusei
9. clamor ergo filiorum Israël venit ad me vidique adflictionem eorum qua ab Ægyptiis opprimuntur
10. sed veni mittam te ad Pharaonem ut educas populum meum filios Israël de Ægypto
11. dixit Moses ad Deum quis ego sum ut vadam ad Pharaonem et educam filios Israël de Ægypto
12. qui dixit ei ero tecum et hoc habebis signum quod miserim te cum eduxeris populum de Ægypto immolabis Deo super montem istum
13. ait Moses ad Deum ecce ego vadam ad filios Israël et dicam eis Deus patrum vestrorum misit me ad vos si dixerint mihi quod est nomen ejus quid dicam eis
14. dixit Deus ad Mosen ego sum qui sum ait sic dices filiis Israël qui est misit me ad vos
15. dixitque iterum Deus ad Mosen hæc dices filiis Israël Dominus Deus patrum vestrorum Deus Abraham Deus Isaac et Deus Jacob misit me ad vos hoc nomen mihi est in æternum et hoc memoriale meum in generationem et generatione
16. vade congrega seniores Israël et dices ad eos Dominus Deus patrum vestrorum apparuit mihi Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Jacob dicens visitans visitavi vos et omnia quæ acciderunt vobis in Ægypto
17. et dixi ut educam vos de adflictione Ægypti in terram Chananei et Hetthei et Amorrei Ferezei et Evei et Jebusei ad terram fluentem lacte et melle
18. et audient vocem tuam ingredierisque tu et seniores Israël ad regem Ægypti et dices ad eum Dominus Deus Hebræorum vocavit nos ibimus viam trium dierum per solitudinem ut immolemus Domino Deo nostro
19. sed ego scio quod non dimittet vos rex Ægypti ut eatis nisi per manum validam
20. extendam enim manum meam et percutiam Ægyptum in cunctis mirabilibus meis quæ facturus sum in medio eorum post hæc dimittet vos
21. daboque gratiam populo huic coram Ægyptiis et cum egrediemini non exibitis vacui
22. sed postulabit mulier a vicina sua et ab hospita vasa argentea et aurea ac vestes ponetisque eas super filios et filias vestras et spoliabitis Ægyptum
Przypisy:
3:1-6 - Mojżesz spotyka płonący krzew, gdzie Bóg objawia się jako „Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba”. Ten moment oznacza boskie powołanie Mojżesza do wyprowadzenia ludu izraelskiego z Egiptu, podkreślając świętość Boga i Jego relację z patriarchami (zobacz także Dzieje Apostolskie 7:32 i Ewangelię Mateusza 22:32).
3:7-10 - Bóg oświadcza, że widział cierpienie swojego ludu i wzywa Mojżesza, aby go wyzwolił. Misja Mojżesza jest bezpośrednią odpowiedzią na wołanie Izraelitów, ukazując współczujący charakter Boga i Jego działanie w historii (zob. także Psalm 34:15-17 i Dzieje Apostolskie 7:34).
3:11-12 - Mojżesz wyraża wątpliwości co do swojej zdolności do wypełnienia misji, ale Bóg obiecuje być z nim. Dialog ten podkreśla ideę, że moc Boża jest wystarczająca, by przezwyciężyć ludzkie słabości (zob. także Izajasz 41,10 i 2 Kor 12,9).
3:13-15 - Bóg objawia swoje imię: „Jestem, Który Jestem”, wskazując na Jego wieczną, samoistną naturę. Imię Boga wyraża autorytet i moc oraz stanowi gwarancję wybawienia dla ludu Izraela (zob. także Jana 8:58 i Objawienie 1:8).
3:16-22 - Bóg nakazuje Mojżeszowi udać się do faraona i poprowadzić Izraelitów w ucieczce, zapewniając ich, że nie odejdą z pustymi rękami. Ta obietnica wybawienia i błogosławieństwa odzwierciedla zaangażowanie Boga wobec Jego ludu i wypełnienie Jego przymierza (zob. także Rdz 15,14 i Wj 12,35-36).
Wersety związane z Liber Exodus, 3:
Rozdział 3 Księgi Wyjścia opisuje wezwanie Mojżesza do płonącego krzaka. W jaki sposób Bóg objawia się i poleca Swojemu słudze? Ten kluczowy tekst opisuje spotkanie Mojżesza z Bogiem na górze Horeb, objawienie Bożego imienia „Jestem Który Jestem” oraz misję wyzwolenia Izraela z Egiptu. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak świętość Boga, Jego współczucie dla cierpienia Jego ludu i Boże powołanie do służby. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do tematów objawienia i oddania do użytku w tym przemieniającym rozdziale.
Dzieje Apostolskie 7:30-34: "Po czterdziestu latach ukazał mu się anioł na pustyni w pobliżu góry Synaj, w płomieniach płonącego krzewu. Mojżesz był zdumiony tym, co zobaczył. Kiedy podszedł, aby obserwować, usłyszał głos Pana: „Jestem Bogiem twoich przodków, Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba”. Mojżesz zaczął drżeć i nie śmiał spojrzeć. Wtedy Pan rzekł do niego: Zdejmij sandały, bo miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą. Z pewnością widziałem ucisk mojego ludu w Egipcie. Usłyszałem twoje jęki i zszedłem, aby cię uwolnić. Teraz przyjdź, a wyślę cię z powrotem do Egiptu." - Ten fragment opisuje wydarzenia z Księgi Wyjścia 3, wezwania Mojżesza do płonącego krzaka.
Marka 12:26: "A co do zmartwychwstania, czy nie czytaliście w Księdze Mojżesza, w opisie krzewu, jak Bóg mu powiedział: «Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba». ?" - Jezus cytuje Księgę Wyjścia 3:6, aby uzasadnić zmartwychwstanie, pokazując ciągłe znaczenie tego fragmentu.
Hebrajczyków 11:27: "Przez wiarę Mojżesz wyszedł z Egiptu, nie bojąc się gniewu króla, i wytrwał, bo widział Niewidzialnego." - Werset ten interpretuje odwagę Mojżesza w przyjęciu Bożego powołania w Księdze Wyjścia 3, jako akt wiary.
Jana 8:58: "Powiadam wam, że zanim urodził się Abraham, Ja Jestem!" - Jezus nawiązuje do imienia Bożego objawionego w Księdze Wyjścia 3,14, odnosząc je do siebie i potwierdzając swoją boskość.
Objawienie 1:8: "Jestem Alfą i Omegą – mówi Pan Bóg – który jest, który był i który przyjdzie, Wszechmogący." - Ten samoopis Boga nawiązuje do imienia Bożego objawionego w Księdze Wyjścia 3:14: „Jestem, który Jestem”.
FAQ:
Jak Mojżesz odnalazł Boga w płonącym krzewie?
Mojżesz spotkał Boga w płonącym krzewie, pasąc owce na górze Horeb. Krzew płonął, nie spalając się, a Bóg przemówił do niego bezpośrednio. (Wyjścia 3:2-4)
Jaką misję Bóg dał Mojżeszowi?
Bóg nakazał Mojżeszowi powrót do Egiptu, aby uwolnić Izraelitów z niewoli i poprowadzić ich do ziemi obiecanej. (Wyjścia 3:10)
Co Bóg objawił Mojżeszowi na temat swego imienia?
Bóg objawił Mojżeszowi, że Jego imię brzmi „Jestem, który Jestem” (JHWH), podkreślając Jego wieczność i niezmienność (Wyjścia 3:14).
Jak Mojżesz zareagował na powołanie Boga?
Mojżesz zareagował wątpliwościami i niepewnością, kwestionując swoje zdolności przywódcze i prosząc o znaki, które mogłyby przekonać Izraelitów i faraona. (Wyjścia 3:11-13)
Jaką obietnicę Bóg dał Mojżeszowi w związku z misją?
Bóg obiecał, że będzie z Mojżeszem podczas jego misji, a Izraelici po wyzwoleniu będą oddawać cześć Bogu na górze Horeb. (Wyjścia 3:12)
