Katolicka Biblia
Mosaico decorativo

Liber Psalmorum, 49

1. psalmus Asaph Deus deorum Dominus locutus est et vocavit terram a solis ortu usque ad occasum

1. Magistro chori. Filiorum Core. PSALMUS.

2. ex Sion species decoris ejus

2. Audite haec, omnes gentes; auribus percipite, omnes, qui habitatis orbem:

3. Deus manifeste veniet Deus noster et non silebit ignis in conspectu ejus exardescet et in circuitu ejus tempestas valida

3. quique humiles et viri nobiles, simul in unum dives et pauper!

4. advocabit cælum desursum et terram discernere populum suum

4. Os meum loquetur sapientiam, et meditatio cordis mei prudentiam.

5. congregate illi sanctos ejus qui ordinant testamentum ejus super sacrificia

5. Inclinabo in parabolam aurem meam, aperiam in psalterio aenigma meum.

6. et adnuntiabunt cæli justitiam ejus quoniam Deus judex est diapsalma

6. Cur timebo in diebus malis, cum iniquitas supplantantium circumdabit me?

7. audi populus meus et loquar tibi Israël et testificabor tibi Deus Deus tuus ego sum

7. Qui confidunt in virtute sua et in multitudine divitiarum suarum gloriantur.

8. non in sacrificiis tuis arguam te holocausta autem tua in conspectu meo sunt semper

8. Etenim seipsum non redimet homo; non dabit Deo propitiationem suam.

9. non accipiam de domo tua vitulos neque de gregibus tuis hircos

9. Nimium est pretium redemptionis animae eius: ad ultimum deficiet,

10. quoniam meæ sunt omnes feræ silvarum jumenta in montibus et boves

10. ut vivat usque in finem nec videat interitum.

11. cognovi omnia volatilia cæli et pulchritudo agri mecum est

11. Et videbit sapientes morientes; simul insipiens et stultus peribunt et relinquent alienis divitias suas.

12. si esuriero non dicam tibi meus est enim orbis terræ et plenitudo ejus

12. Sepulcra eorum domus illorum in aeternum; tabernacula eorum in progeniem et progeniem, etsi vocaverunt nominibus suis terras suas.

13. numquid manducabo carnes taurorum aut sanguinem hircorum potabo

13. Et homo, cum sit in honore, non permanebit; comparatus est iumentis, quae pereunt, et similis factus est illis.

14. immola Deo sacrificium laudis et redde Altissimo vota tua

14. Haec via illorum, quorum fiducia in semetipsis, et finis eorum, qui complacent in ore suo.

15. et invoca me in die tribulationis et eruam te et honorificabis me diapsalma

15. Sicut oves in inferno positi sunt, mors depascet eos; descendent praecipites ad sepulcrum, et figura eorum erit in consumptionem: infernus habitaculum eorum.

16. peccatori autem dixit Deus quare tu enarras justitias meas et adsumis testamentum meum per os tuum

16. Verumtamen Deus redimet animam meam, de manu inferi vere suscipiet me.

17. tu vero odisti disciplinam et projecisti sermones meos retrorsum

17. Ne timueris, cum dives factus fuerit homo, et cum multiplicata fuerit gloria domus eius,

18. si videbas furem currebas cum eo et cum adulteris portionem tuam ponebas

18. quoniam, cum interierit, non sumet omnia, neque descendet cum eo gloria eius.

19. os tuum abundavit malitia et lingua tua concinnabat dolos

19. Cum animae suae in vita ipsius benedixerit: “Laudabunt te quod benefecisti tibi”,

20. sedens adversus fratrem tuum loquebaris et adversus filium matris tuæ ponebas scandalum

20. tamen introibit ad progeniem patrum suorum, qui in aeternum non videbunt lumen.

21. hæc fecisti et tacui existimasti inique quod ero tui similis arguam te et statuam contra faciem tuam

21. Homo, cum in honore esset, non intellexit; comparatus est iumentis, quae pereunt, et similis factus est illis.

22. intellegite nunc hæc qui obliviscimini Deum nequando rapiat et non sit qui eripiat

22.

23. sacrificium laudis honorificabit me et illic iter quod ostendam illi salutare Dei

23.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.

Dołącz do programu Pobierz plan PDF

Przypisy:

49:1-4 - Psalmista wzywa wszystkie narody do słuchania mądrości i nauk pochodzących od Boga. Podkreśla to uniwersalność Bożego przesłania i znaczenie mądrości w życiu człowieka (zob. także Prz 1,20-23 i Jk 1,5).

49:5-9 - Strach przed śmiercią i daremność bogactwa to główne tematy, pokazujące, że żaden człowiek nie może odkupić swojego życia ani kupić zbawienia. Psalmista podkreśla, że prawdziwego bezpieczeństwa nie można znaleźć w dobrach materialnych, lecz w Bogu (zob. także Księga Koheleta 5:10-15 i Ewangelia Łukasza 12:15).

49:10-14 - Śmierć jest nieunikniona dla wszystkich, bogatych i biednych, a dziedzictwo materialne nie gwarantuje nieśmiertelności. Psalm nawiązuje do przemijania życia i pewności sądu Bożego (zob. także Psalm 39:4-5 i List do Hebrajczyków 9:27).

49:15-20 - Zaufanie do bogactwa jest porównywane do złudzenia; losem niegodziwych jest zagłada. Psalmista podkreśla, że prawdziwa nadzieja musi być w Bogu, który może odkupić życie (zob. także Psalm 37:35-36 i 1 Tymoteusza 6:17-19).

49:21:00 - Mądrość psalmisty skierowana jest do głupców, którzy wierzą, że bogactwo ich zbawi. Ostrzega on, że prawdziwe zrozumienie pochodzi z rozpoznania ludzkiej słabości w obliczu wieczności (zob. także Prz 22,1 i Łk 16,19-31).

Wersety związane z Liber Psalmorum, 49:

Psalm 49, napisany przez synów Koracha, zastanawia się nad marnością bogactw. Jaka jest prawdziwa wartość życia? Ten psalm mądrościowy konfrontuje się z iluzją bezpieczeństwa opartego na dobrach materialnych. Psalmista obnaża daremność ufności w bogactwo w obliczu nieuchronności śmierci. Natomiast potwierdza nadzieję sprawiedliwych na Boże odkupienie. Tekst porusza tematy doczesności, sądu i życia wiecznego. Psalm 49 oferuje wieczną perspektywę na ziemskie dobra. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które pogłębiają ponadczasowe prawdy tego prowokacyjnego psalmu.

Łukasza 12:20-21: "Jednak Bóg mu powiedział: „Głupcze! Tej samej nocy zażądają od ciebie życia. Kto więc dostanie to, co przygotowałeś? Tak się dzieje z tymi, którzy bogactwa zatrzymują dla siebie, a nie są bogaci przed Bogiem." - Ta przypowieść Jezusa nawiązuje do tematu Psalmu 49, mówiącego o daremności ufności w bogactwach.

1 Tymoteusza 6:7: "Nic bowiem nie przynieśliśmy na ten świat i nic nie możemy z niego zabrać." - Werset ten nawiązuje do Psalmu 49:17, który podkreśla tymczasowy charakter dóbr ziemskich.

Kaznodziei 2:18-19: "Zacząłem nienawidzić wszystkiego, o co zabiegałem pod słońcem, bo będę musiał je zostawić temu, który po mnie przyjdzie. A kto wie, czy będzie mądry, czy głupi? Będzie jednak panował nad wszystkim, co wydała moja praca i mądrość pod słońcem. To także jest absurdalne." - Ta refleksja Salomona pokrywa się z tematem Psalmu 49, mówiącym o marności bogactw w obliczu śmierci.

Marka 8:36-37: "Bo cóż z tego, że człowiek pozyska cały świat, a straci swoją duszę? Albo co człowiek mógłby dać w zamian za swoją duszę?" - Słowa Jezusa nawiązują do tematu Psalmu 49, mówiącego o względnej wartości ziemskich bogactw w porównaniu z życiem wiecznym.

Jakuba 1:10-11: "Ale bogacz musi być dumny ze swojego upokorzenia, bo przeminie jak kwiat polny. Bo słońce wschodzi ze swoim palącym żarem i suszy roślinę; jego kwiat opada, a piękno jego wyglądu znika. W ten sam sposób bogaci uschną w trakcie swoich przedsięwzięć." - Ten fragment nawiązuje do tematu Psalmu 49, mówiącego o przemijającym charakterze bogactwa i statusu.

FAQ:

Co Psalm 49 mówi o daremności pokładania ufności w bogactwie?

Psalm 49 uczy, że bogactwo nie może zbawić ani zagwarantować życia wiecznego. Śmierć jest nieunikniona dla każdego, bogatego czy biednego. (Psalm 49:6-9)

Czego możemy się nauczyć o śmierci i życiu pozagrobowym z Psalmu 49?

Psalm 49 naucza, że chociaż śmierć zabiera wszystko, Bóg może odkupić duszę sprawiedliwego z grobu, obiecując życie wieczne. (Psalm 49:15)

Jak w Psalmie 49 mądrość Boża przeciwstawiona jest ludzkiej głupocie?

Psalm 49 przeciwstawia mądrość Bożą, która oferuje wieczne zbawienie, ludzkiej głupocie polegającej na zaufaniu do bogactwa i statusu. (Psalm 49:10-13)

Co oznaczają słowa „sprawiedliwi będą panować nad niegodziwymi” w Psalmie 49?

Oznacza to, że na koniec Bóg zaprowadzi sprawiedliwość i sprawiedliwi zwyciężą, a niegodziwi utracą swoje dziedzictwo. (Psalm 49:14-15)

Jakie jest główne przesłanie Psalmu 49?

Głównym przesłaniem Psalmu 49 jest to, że bogactwo nie jest kluczem do zbawienia, a prawdziwe bezpieczeństwo wypływa z zaufania Bogu, który oferuje wieczne odkupienie.


Biblie

Stary Testament

Nowy Testament

Śledź nas