Evangelium secundum Lucam, 19

1. et ingressus perambulabat Hiericho

1. Et ingressus perambulabat Iericho.

2. et ecce vir nomine Zaccheus et hic erat princeps publicanorum et ipse dives

2. Et ecce vir nomine Zacchaeus, et hic erat princeps publicanorum et ipse dives.

3. et quærebat videre Jesum quis esset et non poterat præ turba quia statura pusillus erat

3. Et quaerebat videre Iesum, quis esset, et non poterat prae turba, quia statura pusillus erat.

4. et præcurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret illum quia inde erat transiturus

4. Et praecurrens ascendit in arborem sycomorum, ut videret illum, quia inde erat transiturus.

5. et cum venisset ad locum suspiciens Jesus vidit illum et dixit ad eum Zacchee festinans descende quia hodie in domo tua oportet me manere

5. Et cum venisset ad locum, suspiciens Iesus dixit ad eum: “Zacchaee, festinans descende, nam hodie in domo tua oportet me manere”.

6. et festinans descendit et excepit illum gaudens

6. Et festinans descendit et excepit illum gaudens.

7. et cum viderent omnes murmurabant dicentes quod ad hominem peccatorem devertisset

7. Et cum viderent, omnes murmurabant dicentes: “Ad hominem peccatorem divertit!”.

8. stans autem Zaccheus dixit ad Dominum ecce dimidium bonorum meorum Domine do pauperibus et si quid aliquem defraudavi reddo quadruplum

8. Stans autem Zacchaeus dixit ad Dominum: “Ecce dimidium bonorum meorum, Domine, do pauperibus et, si quid aliquem defraudavi, reddo quadruplum”.

9. ait Jesus ad eum quia hodie salus domui huic facta est eo quod et ipse filius sit Abrahæ

9. Ait autem Iesus ad eum: “Hodie salus domui huic facta est, eo quod et ipse filius sit Abrahae;

10. venit enim Filius hominis quærere et salvum facere quod perierat

10. venit enim Filius hominis quaerere et salvum facere, quod perierat”.

11. hæc illis audientibus adiciens dixit parabolam eo quod esset prope Hierusalem et quia existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur

11. Haec autem illis audientibus, adiciens dixit parabolam, eo quod esset prope Ierusalem, et illi existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur.

12. dixit ergo homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum et reverti

12. Dixit ergo: “Homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum et reverti.

13. vocatis autem decem servis suis dedit illis decem mnas et ait ad illos negotiamini dum venio

13. Vocatis autem decem servis suis, dedit illis decem minas et ait ad illos: “Negotiamini, dum venio”.

14. cives autem ejus oderant illum et miserunt legationem post illum dicentes nolumus hunc regnare super nos

14. Cives autem eius oderant illum et miserunt legationem post illum dicentes: “Nolumus hunc regnare super nos!”.

15. et factum est ut rediret accepto regno et jussit vocari servos quibus dedit pecuniam ut sciret quantum quisque negotiatus esset

15. Et factum est ut rediret, accepto regno, et iussit ad se vocari servos illos, quibus dedit pecuniam, ut sciret quantum negotiati essent.

16. venit autem primus dicens domine mna tua decem mnas adquisivit

16. Venit autem primus dicens: “Domine, mina tua decem minas acquisivit”.

17. et ait illi euge bone serve quia in modico fidelis fuisti eris potestatem habens supra decem civitates

17. Et ait illi: “Euge, bone serve; quia in modico fidelis fuisti, esto potestatem habens supra decem civitates”.

18. et alter venit dicens domine mna tua fecit quinque mnas

18. Et alter venit dicens: “Mina tua, domine, fecit quinque minas”.

19. et huic ait et tu esto supra quinque civitates

19. Et huic ait: “Et tu esto supra quinque civitates”.

20. et alter venit dicens domine ecce mna tua quam habui repositam in sudario

20. Et alter venit dicens: “Domine, ecce mina tua, quam habui repositam in sudario;

21. timui enim te quia homo austeris es tollis quod non posuisti et metis quod non seminasti

21. timui enim te, quia homo austerus es: tollis, quod non posuisti, et metis, quod non seminasti”.

22. dicit ei de ore tuo te judico serve nequam sciebas quod ego austeris homo sum tollens quod non posui et metens quod non seminavi

22. Dicit ei: “De ore tuo te iudico, serve nequam! Sciebas quod ego austerus homo sum, tollens quod non posui et metens quod non seminavi?

23. et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam et ego veniens cum usuris utique exegissem illud

23. Et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam? Et ego veniens cum usuris utique exegissem illud”.

24. et adstantibus dixit auferte ab illo mnam et date illi qui decem mnas habet

24. Et adstantibus dixit: “Auferte ab illo minam et date illi, qui decem minas habet”.

25. et dixerunt ei domine habet decem mnas

25. Et dixerunt ei: “Domine, habet decem minas!”.

26. dico autem vobis quia omni habenti dabitur ab eo autem qui non habet et quod habet auferetur ab eo

26. Dico vobis: “Omni habenti dabitur; ab eo autem, qui non habet, et, quod habet, auferetur.

27. verumtamen inimicos meos illos qui noluerunt me regnare super se adducite huc et interficite ante me

27. Verumtamen inimicos meos illos, qui noluerunt me regnare super se, adducite huc et interficite ante me!”.

28. et his dictis præcedebat ascendens in Hierosolyma

28. Et his dictis, praecedebat ascendens Hierosolymam.

29. et factum est cum adpropinquasset ad Bethfage et Bethania ad montem qui vocatur Oliveti misit duos discipulos suos

29. Et factum est, cum appropinquasset ad Bethfage et Bethaniam, ad montem, qui vocatur Oliveti, misit duos discipulos

30. dicens ite in castellum quod contra est in quod intrœuntes invenietis pullum asinæ alligatum cui nemo umquam hominum sedit solvite illum et adducite

30. dicens: “Ite in castellum, quod contra est, in quod introeuntes invenietis pullum asinae alligatum, cui nemo umquam hominum sedit; solvite illum et adducite.

31. et si quis vos interrogaverit quare solvitis sic dicetis ei quia Dominus operam ejus desiderat

31. Et si quis vos interrogaverit: “Quare solvitis?”, sic dicetis: “Dominus eum necessarium habet””.

32. abierunt autem qui missi erant et invenerunt sicut dixit illis stantem pullum

32. Abierunt autem, qui missi erant, et invenerunt, sicut dixit illis.

33. solventibus autem illis pullum dixerunt domini ejus ad illos quid solvitis pullum

33. Solventibus autem illis pullum, dixerunt domini eius ad illos: “Quid solvitis pullum?”.

34. at illi dixerunt quia Dominus eum necessarium habet

34. At illi dixerunt: “Dominus eum necessarium habet”.

35. et duxerunt illum ad Jesum et jactantes vestimenta sua supra pullum inposuerunt Jesum

35. Et duxerunt illum ad Iesum; et iactantes vestimenta sua supra pullum, imposuerunt Iesum.

36. eunte autem illo substernebant vestimenta sua in via

36. Eunte autem illo, substernebant vestimenta sua in via.

37. et cum adpropinquaret jam ad descensum montis Oliveti cœperunt omnes turbæ discentium gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus quas viderant virtutibus

37. Et cum appropinquaret iam ad descensum montis Oliveti, coeperunt omnis multitudo discipulorum gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus, quas viderant, virtutibus

38. dicentes benedictus qui venit rex in nomine Domini pax in cælo et gloria in excelsis

38. dicentes: “Benedictus, qui venit rex in nomine Domini! Pax in caelo, et gloria in excelsis!”.

39. et quidam Pharisæorum de turbis dixerunt ad illum magister increpa discipulos tuos

39. Et quidam pharisaeorum de turbis dixerunt ad illum: “Magister, increpa discipulos tuos!”.

40. quibus ipse ait dico vobis quia si hii tacuerint lapides clamabunt

40. Et respondens dixit: “Dico vobis: Si hi tacuerint, lapides clamabunt!”.

41. et ut adpropinquavit videns civitatem flevit super illam dicens

41. Et ut appropinquavit, videns civitatem flevit super illam

42. quia si cognovisses et tu et quidem in hac die tua quæ ad pacem tibi nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis

42. dicens: “Si cognovisses et tu in hac die, quae ad pacem tibi! Nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis.

43. quia venient dies in te et circumdabunt te inimici tui vallo et circumdabunt te et coangustabunt te undique

43. Quia venient dies in te, et circumdabunt te inimici tui vallo et obsidebunt te et coangustabunt te undique

44. ad terram prosternent te et filios qui in te sunt et non relinquent in te lapidem super lapidem eo quod non cognoveris tempus visitationis tuæ

44. et ad terram prosternent te et filios tuos, qui in te sunt, et non relinquent in te lapidem super lapidem, eo quod non cognoveris tempus visitationis tuae”.

45. et ingressus in templum cœpit eicere vendentes in illo et ementes

45. Et ingressus in templum, coepit eicere vendentes

46. dicens illis scriptum est quia domus mea domus orationis est vos autem fecistis illam speluncam latronum

46. dicens illis: “Scriptum est: “Et erit domus mea domus orationis”. Vos autem fecistis illam speluncam latronum”.

47. et erat docens cotidie in templo principes autem sacerdotum et scribæ et principes plebis quærebant illum perdere

47. Et erat docens cotidie in templo. Principes autem sacerdotum et scribae et principes plebis quaerebant illum perdere

48. et non inveniebant quid facerent illi omnis enim populus suspensus erat audiens illum

48. et non inveniebant quid facerent; omnis enim populus suspensus erat audiens illum.