Katolicka Biblia
Mosaico decorativo

Evangelium secundum Lucam, 15

1. erant autem adpropinquantes ei publicani et peccatores ut audirent illum

1. Erant autem appropinquan tes ei omnes publicani et pec catores, ut audirent illum.

2. et murmurabant Pharisæi et scribæ dicentes quia hic peccatores recipit et manducat cum illis

2. Et murmurabant pharisaei et scribae dicentes: “Hic peccatores recipit et manducat cum illis”.

3. et ait ad illos parabolam istam dicens

3. Et ait ad illos parabolam istam dicens:

4. quis ex vobis homo qui habet centum oves et si perdiderit unam ex illis nonne dimittit nonaginta novem in deserto et vadit ad illam quæ perierat donec inveniat illam

4. “Quis ex vobis homo, qui habet centum oves et si perdiderit unam ex illis, nonne dimittit nonaginta novem in deserto et vadit ad illam, quae perierat, donec inveniat illam?

5. et cum invenerit eam inponit in umeros suos gaudens

5. Et cum invenerit eam, imponit in umeros suos gaudens

6. et veniens domum convocat amicos et vicinos dicens illis congratulamini mihi quia inveni ovem meam quæ perierat

6. et veniens domum convocat amicos et vicinos dicens illis: “Congratulamini mihi, quia inveni ovem meam, quae perierat”.

7. dico vobis quod ita gaudium erit in cælo super uno peccatore pænitentiam habente quam super nonaginta novem justis qui non indigent pænitentia

7. Dico vobis: Ita gaudium erit in caelo super uno peccatore paenitentiam agente quam super nonaginta novem iustis, qui non indigent paenitentia.

8. aut quæ mulier habens dragmas decem si perdiderit dragmam unam nonne accendit lucernam et everrit domum et quærit diligenter donec inveniat

8. Aut quae mulier habens drachmas decem, si perdiderit drachmam unam, nonne accendit lucernam et everrit domum et quaerit diligenter, donec inveniat?

9. et cum invenerit convocat amicas et vicinas dicens congratulamini mihi quia inveni dragmam quam perdideram

9. Et cum invenerit, convocat amicas et vicinas dicens: “Congratulamini mihi, quia inveni drachmam, quam perdideram”.

10. ita dico vobis gaudium erit coram angelis Dei super uno peccatore pænitentiam agente

10. Ita dico vobis: Gaudium fit coram angelis Dei super uno peccatore paenitentiam agente”.

11. ait autem homo quidam habuit duos filios

11. Ait autem: “Homo quidam habebat duos filios.

12. et dixit adulescentior ex illis patri pater da mihi portionem substantiæ quæ me contingit et divisit illis substantiam

12. Et dixit adulescentior ex illis patri: “Pater, da mihi portionem substantiae, quae me contingit”. Et divisit illis substantiam.

13. et non post multos dies congregatis omnibus adulescentior filius peregre profectus est in regionem longinquam et ibi dissipavit substantiam suam vivendo luxuriose

13. Et non post multos dies, congregatis omnibus, adulescentior filius peregre profectus est in regionem longinquam et ibi dissipavit substantiam suam vivendo luxuriose.

14. et postquam omnia consummasset facta est fames valida in regione illa et ipse cœpit egere

14. Et postquam omnia consummasset, facta est fames valida in regione illa, et ipse coepit egere.

15. et abiit et adhesit uni civium regionis illius et misit illum in villam suam ut pasceret porcos

15. Et abiit et adhaesit uni civium regionis illius, et misit illum in villam suam, ut pasceret porcos;

16. et cupiebat implere ventrem suum de siliquis quas porci manducabant et nemo illi dabat

16. et cupiebat saturari de siliquis, quas porci manducabant, et nemo illi dabat.

17. in se autem reversus dixit quanti mercennarii patris mei abundant panibus ego autem hic fame pereo

17. In se autem reversus dixit: “Quanti mercennarii patris mei abundant panibus, ego autem hic fame pereo.

18. surgam et ibo ad patrem meum et dicam illi pater peccavi in cælum et coram te

18. Surgam et ibo ad patrem meum et dicam illi: Pater, peccavi in caelum et coram te

19. et jam non sum dignus vocari filius tuus fac me sicut unum de mercennariis tuis

19. et iam non sum dignus vocari filius tuus; fac me sicut unum de mercennariis tuis”.

20. et surgens venit ad patrem suum cum autem adhuc longe esset vidit illum pater ipsius et misericordia motus est et adcurrens cecidit supra collum ejus et osculatus est illum

20. Et surgens venit ad patrem suum. Cum autem adhuc longe esset, vidit illum pater ipsius et misericordia motus est et accurrens cecidit supra collum eius et osculatus est illum.

21. dixitque ei filius pater peccavi in cælum et coram te jam non sum dignus vocari filius tuus

21. Dixitque ei filius: “Pater, peccavi in caelum et coram te; iam non sum dignus vocari filius tuus”.

22. dixit autem pater ad servos suos cito proferte stolam primam et induite illum et date anulum in manum ejus et calciamenta in pedes

22. Dixit autem pater ad servos suos: “Cito proferte stolam primam et induite illum et date anulum in manum eius et calceamenta in pedes

23. et adducite vitulum saginatum et occidite et manducemus et epulemur

23. et adducite vitulum saginatum, occidite et manducemus et epulemur,

24. quia hic filius meus mortuus erat et revixit perierat et inventus est et cœperunt epulari

24. quia hic filius meus mortuus erat et revixit, perierat et inventus est”. Et coeperunt epulari.

25. erat autem filius ejus senior in agro et cum veniret et adpropinquaret domui audivit symphoniam et chorum

25. Erat autem filius eius senior in agro et, cum veniret et appropinquaret domui, audivit symphoniam et choros

26. et vocavit unum de servis et interrogavit quæ hæc essent

26. et vocavit unum de servis et interrogavit quae haec essent.

27. isque dixit illi frater tuus venit et occidit pater tuus vitulum saginatum quia salvum illum recepit

27. Isque dixit illi: “Frater tuus venit, et occidit pater tuus vitulum saginatum, quia salvum illum recepit”.

28. indignatus est autem et nolebat introire pater ergo illius egressus cœpit rogare illum

28. Indignatus est autem et nolebat introire. Pater ergo illius egressus coepit rogare illum.

29. at ille respondens dixit patri suo ecce tot annis servio tibi et numquam mandatum tuum præterii et numquam dedisti mihi hedum ut cum amicis meis epularer

29. At ille respondens dixit patri suo: “Ecce tot annis servio tibi et numquam mandatum tuum praeterii, et numquam dedisti mihi haedum, ut cum amicis meis epularer;

30. sed postquam filius tuus hic qui devoravit substantiam suam cum meretricibus venit occidisti illi vitulum saginatum

30. sed postquam filius tuus hic, qui devoravit substantiam tuam cum meretricibus, venit, occidisti illi vitulum saginatum”.

31. at ipse dixit illi fili tu semper mecum es et omnia mea tua sunt

31. At ipse dixit illi: “Fili, tu semper mecum es, et omnia mea tua sunt;

32. epulari autem et gaudere oportebat quia frater tuus hic mortuus erat et revixit perierat et inventus est

32. epulari autem et gaudere oportebat, quia frater tuus hic mortuus erat et revixit, perierat et inventus est””.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.

Dołącz do programu Pobierz plan PDF

Przypisy:

15:1-7 - Przypowieść o zabłąkanej owcy ukazuje głęboką miłość Boga do skruszonego grzesznika. Jezus naucza, że tak jak pasterz szuka zabłąkanej owcy, tak Bóg szuka i raduje się z nawrócenia grzesznika (zob. także Mt 18,12-14 i 1 Tm 1,15).

15:8-10 - Przypowieść o zgubionej monecie podkreśla ten sam motyw poszukiwania i radości z nawrócenia. Pilne poszukiwanie jednej zgubionej monety ilustruje oddanie Boga w przywracaniu Jego dzieci (zob. także Mt 18,10-14 i 2 Kor 5,18-19).

15:11-24 - Przypowieść o synu marnotrawnym uczy o bezwarunkowym przebaczeniu Boga. Gotowość ojca do przebaczenia synowi, nawet po jego buncie, jest odbiciem łaski Bożej, która zawsze wita skruszonych (zob. także J 3,16 i 1 J 1,9).

15:25-32 - Starszy brat w przypowieści reprezentuje tych, którzy nie znoszą Bożego przebaczenia dla skruszonych grzeszników. Jezus naucza o potrzebie cieszenia się z Bożej łaski, a nie chełpienia się własną sprawiedliwością (zob. także Mt 20,1-16 i Flp 2,3-4).

Wersety związane z Evangelium secundum Lucam, 15:

Łukasza rozdział 15 objawia Boże serce dla zgubionych. Jak Jezus ilustruje radość zbawienia? Ten poruszający tekst przedstawia przypowieści o zagubionej owcy, zagubionej monecie i synu marnotrawnym. W tym rozdziale podkreślono niestrudzoną miłość Boga, Jego aktywne poszukiwanie zgubionych i niebiańskie świętowanie, gdy grzesznik pokutuje. Łk 15 oferuje głęboki wgląd w łaskę Bożą i wartość każdej duszy w oczach Boga. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które wyjaśniają główne tematy tego inspirującego rozdziału.

Mateusza 18:12-14: "Jak myślisz? Jeśli ktoś ma sto owiec i zaginie jedna z nich, czy nie pozostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się zgubiła? A jeśli ją odnajdzie, powiadam wam z całą pewnością, że będzie szczęśliwszy z tą jedną owcą, niż z dziewięćdziesięcioma dziewięcioma, które nie zaginęły. Podobnie Ojciec wasz, który jest w niebie, nie chce, aby żadne z tych małych zginęło." - Ta przypowieść jest podobna do przypowieści o zagubionej owcy z Łukasza 15:3-7.

Ezechiela 34:16: "Będę szukać zagubionej owcy i sprowadzę zagubioną. Uleczę rannych i wzmocnię słabych, ale zbuntowanych i silnych zniszczę. Będę pasł trzodę sprawiedliwie." - Ten werset Starego Testamentu zapowiada główny temat Ewangelii Łukasza 15, gdzie Jezus mówi o Bogu szukającym zagubionych.

Psalmy 51:4: "Przeciwko tobie, tylko tobie, zgrzeszyłem i uczyniłem to, czego nie pochwalasz, aby twój wyrok był sprawiedliwy i abyś miał rację, skazując mnie." - Ten werset z psalmu pokuty Dawida przypomina pokutę syna marnotrawnego z Ewangelii według Łukasza 15:21.

Efezjan 2:4-5: "Jednakże Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, przez wielką miłość, jaką nas umiłował, ożywił nas razem z Chrystusem, nawet gdy byliśmy martwi w przestępstwach - łaską zostaliście zbawieni." - Fragment ten odzwierciedla temat łaski i miłosierdzia Bożego ukazany w przypowieści o synu marnotrawnym z Ewangelii Łukasza 15:11-32.

Micheasza 7:18: "Kto jest równy Tobie, Boże, który przebaczasz grzechy i zapominasz o występku resztki swego dziedzictwa? Nie pozostajesz zły na zawsze, ale czerpiesz przyjemność z okazywania miłości." - Ten werset Starego Testamentu odzwierciedla charakter Boga przedstawiony w przypowieściach z Łukasza 15.

FAQ:

Co oznacza przypowieść o zabłąkanej owcy?

Przypowieść o zabłąkanej owcy ukazuje radość Boga, gdy grzesznik się nawraca. Bóg pozostawia 99 sprawiedliwych owiec, aby szukać zaginionej, symbolizując miłość Boga do grzeszników. (Łk 15,3-7)

Czego uczy przypowieść o zgubionej monecie?

Przypowieść o zgubionej monecie uczy, że Bóg bardzo się raduje, gdy grzesznik żałuje i zwraca się do Niego, tak jak kobieta radowała się, gdy znalazła zgubioną monetę. (Łk 15,8-10)

Czego uczy nas przypowieść o synu marnotrawnym na temat przebaczenia?

Przypowieść o synu marnotrawnym uczy, że Bóg hojnie przebacza tym, którzy szczerze żałują, i że wszyscy są mile widziani w Jego objęciach, niezależnie od ich przeszłych błędów. (Łk 15,11-32)

Co według Jezusa oznacza pokuta?

Jezus nauczał, że pokuta jest niezbędna, aby wejść do Królestwa Bożego i że w niebie panuje wielka radość, gdy grzesznik żałuje i zwraca się do Boga. (Łukasza 15:7)

Czego możemy się nauczyć o naturze Boga z przypowieści o synu marnotrawnym?

Przypowieść ukazuje bezwarunkową miłość Boga, który cierpliwie czeka na powrót grzesznika i niezmiernie się raduje, gdy ten żałuje i wraca do domu. (Łk 15, 20-24)


Biblie

Stary Testament

Nowy Testament

Śledź nas