Katolicka Biblia
Mosaico decorativo

Liber Ecclesiastes, 6

1. est et aliud malum quod vidi sub sole et quidem frequens apud homines

1. Il y a encore un autre mal que j'ai vu sous le soleil, et qui est fréquent parmi les hommes:

2. vir cui dedit Deus divitias et substantiam et honorem et nihil deest animæ ejus ex omnibus quæ desiderat nec tribuit ei potestatem Deus ut comedat ex eo sed homo extraneus vorabit illud hoc vanitas et magna miseria est

2. Un homme à qui Dieu a donné des richesses, et des biens, et de l'honneur, et qui ne manque pour son âme d'aucune de toutes les choses qu'il désire; et Dieu ne lui a pas donné le pouvoir d'en manger, mais c'est un étranger qui dévorera tout: c'est là une vanité et une grande misère.

3. si genuerit quispiam centum et vixerit multos annos et plures dies ætatis habuerit et anima illius non utatur bonis substantiæ suæ sepulturaque careat de hoc ego pronuntio quod melior illo sit abortivus

3. Quand un homme aurait eu cent fils, qu'il aurait vécu beaucoup d'années, et qu'il aurait de nombreux jours de vie, si son âme n'use point des biens qu'il posséde, et s'il est même privé de la sépulture, j'affirme de cet homme qu'un avorton vaut mieux que lui.

4. frustra enim venit et pergit ad tenebras et oblivione delebitur nomen ejus

4. Car il est venu au monde en vain, et il s'en va dans les ténèbres, et son nom sera effacé par l'oubli.

5. non vidit solem neque cognovit distantiam boni et mali

5. Il n'a pas vu le soleil, et il n'a pas connu la différence du bien et du mal.

6. etiam si duobus milibus annis vixerit et non fuerit perfruitus bonis nonne ad unum locum properant omnia

6. Quand il aurait vécu deux mille ans, s'il n'a pas joui de ses biens, tous ne vont-ils pas dans un même lieu?

7. omnis labor hominis in ore ejus sed anima illius non impletur

7. Tout le travail de l'homme est pour sa bouche; mais son âme ne sera pas rassasiée.

8. quid habet amplius sapiens ab stulto et quid pauper nisi ut pergat illuc ubi est vita

8. Qu'a le sage de plus que l'insensé? et qu'a le pauvre, sinon qu'il va au lieu où est la vie?

9. melius est videre quod cupias quam desiderare quod nescias sed et hoc vanitas est et præsumptio spiritus

9. Il vaut mieux voir ce qu'on désire, que de souhaiter ce qu'on ignore. Mais cela même est une vanité et une présomption d'esprit.

10. qui futurus est jam vocatum est nomen ejus et scitur quod homo sit et non possit contra fortiorem se in judicio contendere

10. Celui qui doit être a déjà été appelé par son nom; et l'on sait qu'il est homme, et qu'il ne peut disputer en jugement contre un plus puissant que lui.

11. verba sunt plurima multa in disputando habentia vanitatem

11. On se répand en beaucoup de paroles de discussion, et il y a là une grande vanité.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.

Dołącz do programu Pobierz plan PDF

Przypisy:

6:1-2 - Fragment ten mówi o frustracji wynikającej z posiadania bogactw bez możliwości cieszenia się nimi. Ujawnia to daremność życia wyłącznie po to, by gromadzić dobra, bez możliwości czerpania z nich radości (zob. także Łk 12,16-21 i Jk 4,14).

6:3-5 - Autor porównuje długie, niespełnione życie do martwego dziecka, odzwierciedlając daremność życia bez celu i radości w Bogu. Podkreśla to wartość życia z duchowym sensem (zob. także Hiob 3:16 i Kohelet 4:3).

6:7 - Ludzkie pragnienia nigdy nie są w pełni zaspokojone. Ciągłe poszukiwanie czegoś więcej może być błędnym i niekończącym się cyklem, podkreślającym potrzebę szukania satysfakcji poza dobrami materialnymi (zob. także Księga Przysłów 27:20 i Ewangelia Mateusza 6:19-21).

6:10-11 - Podkreślana jest suwerenność Boga nad życiem i ludzkimi ograniczeniami. Człowiek nie może walczyć z Bogiem, a jego liczne pragnienia nie zmieniają przeznaczenia, które Bóg mu przeznaczył (zob. także Izajasz 45:9 i Rzymian 9:20-21).

06:12 - Życie ludzkie jest krótkie i pełne niepewności. Mądrość tkwi w rozpoznaniu tej rzeczywistości i zaufaniu Bogu, że zrozumie, co jest naprawdę dobre (zob. także Jk 4,13-15 i Psalm 90,12).

Wersety związane z Liber Ecclesiastes, 6:

Rozdział 6 Księgi Kaznodziei omawia ludzkie niezadowolenie. Dlaczego obfitość nie zawsze przynosi zadowolenie? Ten wnikliwy tekst bada frustrację wynikającą z niespełnionych pragnień i oczywistą niesprawiedliwość w rozdzielaniu błogosławieństw. W rozdziale poruszane są takie tematy, jak daremność bogactwa bez możliwości cieszenia się nim i granice ludzkiego zrozumienia. Rozdział Kaznodziei 6 wzywa nas do poszukiwania głębszej perspektywy na życie. Przyjrzyjmy się pięciu fragmentom biblijnym, które przeplatają się z wnikliwymi obserwacjami zawartymi w tym intrygującym rozdziale.

Łukasza 12:15: "I rzekł do nich: Uważajcie! Wystrzegajcie się wszelkiego rodzaju chciwości; Życie człowieka nie zależy od ilości jego posiadłości." - Potwierdza to obserwację Kaznodziei dotyczącą daremności gromadzenia bogactwa.

Filipian 4:11-12: "Nie mówię tego dlatego, że jestem w potrzebie, ponieważ nauczyłem się dostosowywać do każdych okoliczności. Wiem, jak to jest być w potrzebie i wiem, jak to jest mieć pod dostatkiem. Poznałem sekret szczęśliwego życia w każdej sytuacji, niezależnie od tego, czy jestem dobrze odżywiony, głodny, mając dużo, czy będąc w potrzebie." - Oferuje perspektywę zadowolenia, która kontrastuje z niezadowoleniem opisanym w Kaznodziei.

1 Tymoteusza 6:6-8: "W rzeczywistości pobożność pełna zadowolenia jest wielkim źródłem zysku, ponieważ niczego nie przynieśliśmy na ten świat i nic z niego nie możemy zabrać; Mając zatem co jeść i w co się ubrać, poprzestawajmy na tym." - Nawiązuje i rozwija temat zadowolenia wspomniany w Kaznodziei.

Jakuba 4:13-15: "Słuchajcie teraz wy, którzy mówicie: „Dziś lub jutro pojedziemy do tego czy tamtego miasta, spędzimy tam rok, zrobimy interesy i zarobimy pieniądze”. Nawet nie wiesz, co Cię jutro spotka! Jakie jest Twoje życie? Jesteście jak mgła, która pojawia się na chwilę, a potem rozwiewa. Zamiast tego powinni powiedzieć: „Jeśli Pan zechce, będziemy żyć i robić to czy tamto”." - Odzwierciedla temat niepewności życia i ludzkich planów poruszony w Kaznodziei.

Mateusza 6:25: "Dlatego mówię wam, nie martwcie się o swoje życie, o to, co będziecie jeść i pić; ani swymi ciałami, w co się ubrać. Czyż życie nie jest ważniejsze od pożywienia, a ciało od odzienia?" - Oferuje alternatywną perspektywę dla niepokoju o podstawowe potrzeby wspomnianego w Kaznodziei.

FAQ:

Dlaczego bogactwo bez zaspokojenia jest bezwartościowe według Księgi Koheleta 6?

Kaznodzieja stwierdza, że człowiek może mieć bogactwo, zaszczyty i liczne potomstwo, ale bez korzystania z tych błogosławieństw jego życie staje się puste. Lepiej byłoby dla niego, gdyby się nigdy nie narodził. (Księga Koheleta 6:1-6)

W jaki sposób Księga Koheleta 6 opisuje ograniczenia ludzkiej mądrości?

W rozdziale tym podkreślono, że człowiek nie jest w stanie wiedzieć, co jest dla niego naprawdę dobre, ani co go czeka po śmierci, co pokazuje ograniczenia ludzkiej wiedzy (Kaznodziei Salomona 6:12).

Co oznacza stwierdzenie, że „pragnienie duszy nie jest zaspokojone”?

Oznacza to, że bez względu na to, ile bogactwa, sławy czy przyjemności posiada człowiek, jego dusza nigdy nie będzie w pełni zaspokojona, ponieważ poszukiwanie więcej nigdy się nie kończy. (Kaznodziei Salomona 6:7)

Jaki jest związek pomiędzy przeznaczeniem a suwerennością Boga w Księdze Koheleta 6?

Z rozdziału tego dowiadujemy się, że Bóg już wiele postanowił, a człowiek nie może Go o to pytać, ponieważ On ma władzę nad przyszłością i przeznaczeniem człowieka. (Kaznodziei Salomona 6:10)

Do jakich wniosków doszedł Kaznodzieja na temat poszukiwania sensu?

Dochodzi do wniosku, że poszukiwanie sensu bez Boga jest daremne, ponieważ życie jest ulotne i pełne niepewności. Prawdziwy cel znajduje się w Bogu. (Kaznodziei Salomona 6:11-12)


Biblie

Stary Testament

Nowy Testament

Avaiable on Youtube