1. Hay otro mal que observo bajo el sol y que pesa gravemente sobre los hombres:
2. un hombre a quien Dios ha dado riquezas, hacienda y honores, y a quien nada falta de cuanto pueda desear; pero Dios no le concede disfrutar de eso, sino que es un extraño quien lo disfruta. Esto es vanidad y un cruel sufrimiento.
3. Un hombre que haya tenido cien hijos y haya vivido muchos años, si no se hartó de felicidad y no tuvo ni siquiera una sepultura, en este caso yo digo que el abortivo es más feliz que él.
4. En las tinieblas viene y en las tinieblas se va; también su nombre queda perdido en las tinieblas.
5. No vio el sol, ni conoció nada. Más descanso tiene el abortivo que ese hombre.
6. Aun cuando hubiera vivido dos veces mil años sin gustar la felicidad, ¿no van ambos al mismo lugar?
7. Todo el trabajo del hombre es para su boca; y, con todo, sus deseos nunca se sacian.
8. Porque, ¿qué ventaja sobre el necio tiene el sabio? ¿Qué ventaja sobre el pobre, el que sabe comportarse en público?
9. El que los ojos vean es preferible a que el corazón desee. También esto es vanidad y dar caza al viento.
10. Lo que existe tiene nombre; y se sabe que el hombre no puede enfrentarse con el que es más fuerte que él.
11. Las muchas palabras aumentan la vanidad, pero ¿qué provecho saca el hombre?
12. Quién sabe lo que es bueno para el hombre en la vida, durante los días de su vida de vanidad, que él pasa como una sombra? ¿Quién podrá decir al hombre lo que después de él sucederá bajo el sol?
Przypisy:
6:1-2 - Fragment ten mówi o frustracji wynikającej z posiadania bogactw bez możliwości cieszenia się nimi. Ujawnia to daremność życia wyłącznie po to, by gromadzić dobra, bez możliwości czerpania z nich radości (zob. także Łk 12,16-21 i Jk 4,14).
6:3-5 - Autor porównuje długie, niespełnione życie do martwego dziecka, odzwierciedlając daremność życia bez celu i radości w Bogu. Podkreśla to wartość życia z duchowym sensem (zob. także Hiob 3:16 i Kohelet 4:3).
6:7 - Ludzkie pragnienia nigdy nie są w pełni zaspokojone. Ciągłe poszukiwanie czegoś więcej może być błędnym i niekończącym się cyklem, podkreślającym potrzebę szukania satysfakcji poza dobrami materialnymi (zob. także Księga Przysłów 27:20 i Ewangelia Mateusza 6:19-21).
6:10-11 - Podkreślana jest suwerenność Boga nad życiem i ludzkimi ograniczeniami. Człowiek nie może walczyć z Bogiem, a jego liczne pragnienia nie zmieniają przeznaczenia, które Bóg mu przeznaczył (zob. także Izajasz 45:9 i Rzymian 9:20-21).
06:12 - Życie ludzkie jest krótkie i pełne niepewności. Mądrość tkwi w rozpoznaniu tej rzeczywistości i zaufaniu Bogu, że zrozumie, co jest naprawdę dobre (zob. także Jk 4,13-15 i Psalm 90,12).
Wersety związane z Eclesiastés, 6:
Rozdział 6 Księgi Kaznodziei omawia ludzkie niezadowolenie. Dlaczego obfitość nie zawsze przynosi zadowolenie? Ten wnikliwy tekst bada frustrację wynikającą z niespełnionych pragnień i oczywistą niesprawiedliwość w rozdzielaniu błogosławieństw. W rozdziale poruszane są takie tematy, jak daremność bogactwa bez możliwości cieszenia się nim i granice ludzkiego zrozumienia. Rozdział Kaznodziei 6 wzywa nas do poszukiwania głębszej perspektywy na życie. Przyjrzyjmy się pięciu fragmentom biblijnym, które przeplatają się z wnikliwymi obserwacjami zawartymi w tym intrygującym rozdziale.
Łukasza 12:15: "I rzekł do nich: Uważajcie! Wystrzegajcie się wszelkiego rodzaju chciwości; Życie człowieka nie zależy od ilości jego posiadłości." - Potwierdza to obserwację Kaznodziei dotyczącą daremności gromadzenia bogactwa.
Filipian 4:11-12: "Nie mówię tego dlatego, że jestem w potrzebie, ponieważ nauczyłem się dostosowywać do każdych okoliczności. Wiem, jak to jest być w potrzebie i wiem, jak to jest mieć pod dostatkiem. Poznałem sekret szczęśliwego życia w każdej sytuacji, niezależnie od tego, czy jestem dobrze odżywiony, głodny, mając dużo, czy będąc w potrzebie." - Oferuje perspektywę zadowolenia, która kontrastuje z niezadowoleniem opisanym w Kaznodziei.
1 Tymoteusza 6:6-8: "W rzeczywistości pobożność pełna zadowolenia jest wielkim źródłem zysku, ponieważ niczego nie przynieśliśmy na ten świat i nic z niego nie możemy zabrać; Mając zatem co jeść i w co się ubrać, poprzestawajmy na tym." - Nawiązuje i rozwija temat zadowolenia wspomniany w Kaznodziei.
Jakuba 4:13-15: "Słuchajcie teraz wy, którzy mówicie: „Dziś lub jutro pojedziemy do tego czy tamtego miasta, spędzimy tam rok, zrobimy interesy i zarobimy pieniądze”. Nawet nie wiesz, co Cię jutro spotka! Jakie jest Twoje życie? Jesteście jak mgła, która pojawia się na chwilę, a potem rozwiewa. Zamiast tego powinni powiedzieć: „Jeśli Pan zechce, będziemy żyć i robić to czy tamto”." - Odzwierciedla temat niepewności życia i ludzkich planów poruszony w Kaznodziei.
Mateusza 6:25: "Dlatego mówię wam, nie martwcie się o swoje życie, o to, co będziecie jeść i pić; ani swymi ciałami, w co się ubrać. Czyż życie nie jest ważniejsze od pożywienia, a ciało od odzienia?" - Oferuje alternatywną perspektywę dla niepokoju o podstawowe potrzeby wspomnianego w Kaznodziei.
FAQ:
Dlaczego bogactwo bez zaspokojenia jest bezwartościowe według Księgi Koheleta 6?
Kaznodzieja stwierdza, że człowiek może mieć bogactwo, zaszczyty i liczne potomstwo, ale bez korzystania z tych błogosławieństw jego życie staje się puste. Lepiej byłoby dla niego, gdyby się nigdy nie narodził. (Księga Koheleta 6:1-6)
W jaki sposób Księga Koheleta 6 opisuje ograniczenia ludzkiej mądrości?
W rozdziale tym podkreślono, że człowiek nie jest w stanie wiedzieć, co jest dla niego naprawdę dobre, ani co go czeka po śmierci, co pokazuje ograniczenia ludzkiej wiedzy (Kaznodziei Salomona 6:12).
Co oznacza stwierdzenie, że „pragnienie duszy nie jest zaspokojone”?
Oznacza to, że bez względu na to, ile bogactwa, sławy czy przyjemności posiada człowiek, jego dusza nigdy nie będzie w pełni zaspokojona, ponieważ poszukiwanie więcej nigdy się nie kończy. (Kaznodziei Salomona 6:7)
Jaki jest związek pomiędzy przeznaczeniem a suwerennością Boga w Księdze Koheleta 6?
Z rozdziału tego dowiadujemy się, że Bóg już wiele postanowił, a człowiek nie może Go o to pytać, ponieważ On ma władzę nad przyszłością i przeznaczeniem człowieka. (Kaznodziei Salomona 6:10)
Do jakich wniosków doszedł Kaznodzieja na temat poszukiwania sensu?
Dochodzi do wniosku, że poszukiwanie sensu bez Boga jest daremne, ponieważ życie jest ulotne i pełne niepewności. Prawdziwy cel znajduje się w Bogu. (Kaznodziei Salomona 6:11-12)
