1. Este un rău pe care l-am văzut sub soare şi care era mare asupra oamenilor.
2. Este un om căruia Dumnezeu i-a dat bogăţie, avere şi glorie şi nu-i lipsea nimic din tot ceea ce sufletul său îşi dorea, dar Dumnezeu nu i-a dat putere să mănânce din ele, ci un străin le mănâncă. Și aceasta este deşertăciune şi o mare slăbiciune.
3. Dacă unui om i se nasc o sută [de fii] şi dacă trăieşte mulţi ani – oricât de multe ar fi zilele anilor săi – dar sufletul lui nu se satură de bunuri şi nici nu are un mormânt, am zis: e mai bine pentru un avorton decât pentru el.
4. Căci acesta vine în deşertăciune şi se duce în întuneric, iar numele lui este acoperit de întuneric.
5. El nu a văzut nici soarele şi nu l-a cunoscut, şi totuşi odihna lui este mai mare decât a acestuia.
6. Chiar dacă ar avea de două ori câte o mie de ani şi nu ar vedea binele, oare nu merge în acelaşi loc cu toţi?
7. Toată truda omului este pentru gura lui, şi totuşi sufletul lui nu se satură.
8. Ce avantaj are înţeleptul faţă de nesimţit? Şi ce-i [foloseşte] celui umil să ştie că merge înaintea celor vii?
9. Mai bine să vezi cu ochii decât să ai un suflet frământat. Şi aceasta este deşertăciune şi goană după vânt.
10. Ceea ce este deja i s-a pus numele şi este cunoscut ceea ce este omul: el nu poate să se judece cu cel care este mai puternic decât el.
11. Căci sunt lucruri multe care măresc deşertăciunea: ce avantaj are omul?
12. Cine ştie ce este bine pentru om în viaţă; în timpul zilelor vieţii lui deşarte, el este făcut ca o umbră. Cine poate să-i facă cunoscut omului ce va fi după el sub soare?
Przypisy:
6:1-2 - Fragment ten mówi o frustracji wynikającej z posiadania bogactw bez możliwości cieszenia się nimi. Ujawnia to daremność życia wyłącznie po to, by gromadzić dobra, bez możliwości czerpania z nich radości (zob. także Łk 12,16-21 i Jk 4,14).
6:3-5 - Autor porównuje długie, niespełnione życie do martwego dziecka, odzwierciedlając daremność życia bez celu i radości w Bogu. Podkreśla to wartość życia z duchowym sensem (zob. także Hiob 3:16 i Kohelet 4:3).
6:7 - Ludzkie pragnienia nigdy nie są w pełni zaspokojone. Ciągłe poszukiwanie czegoś więcej może być błędnym i niekończącym się cyklem, podkreślającym potrzebę szukania satysfakcji poza dobrami materialnymi (zob. także Księga Przysłów 27:20 i Ewangelia Mateusza 6:19-21).
6:10-11 - Podkreślana jest suwerenność Boga nad życiem i ludzkimi ograniczeniami. Człowiek nie może walczyć z Bogiem, a jego liczne pragnienia nie zmieniają przeznaczenia, które Bóg mu przeznaczył (zob. także Izajasz 45:9 i Rzymian 9:20-21).
06:12 - Życie ludzkie jest krótkie i pełne niepewności. Mądrość tkwi w rozpoznaniu tej rzeczywistości i zaufaniu Bogu, że zrozumie, co jest naprawdę dobre (zob. także Jk 4,13-15 i Psalm 90,12).
Wersety związane z Cartea lui Qohelét (=Ecleziastul), 6:
Rozdział 6 Księgi Kaznodziei omawia ludzkie niezadowolenie. Dlaczego obfitość nie zawsze przynosi zadowolenie? Ten wnikliwy tekst bada frustrację wynikającą z niespełnionych pragnień i oczywistą niesprawiedliwość w rozdzielaniu błogosławieństw. W rozdziale poruszane są takie tematy, jak daremność bogactwa bez możliwości cieszenia się nim i granice ludzkiego zrozumienia. Rozdział Kaznodziei 6 wzywa nas do poszukiwania głębszej perspektywy na życie. Przyjrzyjmy się pięciu fragmentom biblijnym, które przeplatają się z wnikliwymi obserwacjami zawartymi w tym intrygującym rozdziale.
Łukasza 12:15: "I rzekł do nich: Uważajcie! Wystrzegajcie się wszelkiego rodzaju chciwości; Życie człowieka nie zależy od ilości jego posiadłości." - Potwierdza to obserwację Kaznodziei dotyczącą daremności gromadzenia bogactwa.
Filipian 4:11-12: "Nie mówię tego dlatego, że jestem w potrzebie, ponieważ nauczyłem się dostosowywać do każdych okoliczności. Wiem, jak to jest być w potrzebie i wiem, jak to jest mieć pod dostatkiem. Poznałem sekret szczęśliwego życia w każdej sytuacji, niezależnie od tego, czy jestem dobrze odżywiony, głodny, mając dużo, czy będąc w potrzebie." - Oferuje perspektywę zadowolenia, która kontrastuje z niezadowoleniem opisanym w Kaznodziei.
1 Tymoteusza 6:6-8: "W rzeczywistości pobożność pełna zadowolenia jest wielkim źródłem zysku, ponieważ niczego nie przynieśliśmy na ten świat i nic z niego nie możemy zabrać; Mając zatem co jeść i w co się ubrać, poprzestawajmy na tym." - Nawiązuje i rozwija temat zadowolenia wspomniany w Kaznodziei.
Jakuba 4:13-15: "Słuchajcie teraz wy, którzy mówicie: „Dziś lub jutro pojedziemy do tego czy tamtego miasta, spędzimy tam rok, zrobimy interesy i zarobimy pieniądze”. Nawet nie wiesz, co Cię jutro spotka! Jakie jest Twoje życie? Jesteście jak mgła, która pojawia się na chwilę, a potem rozwiewa. Zamiast tego powinni powiedzieć: „Jeśli Pan zechce, będziemy żyć i robić to czy tamto”." - Odzwierciedla temat niepewności życia i ludzkich planów poruszony w Kaznodziei.
Mateusza 6:25: "Dlatego mówię wam, nie martwcie się o swoje życie, o to, co będziecie jeść i pić; ani swymi ciałami, w co się ubrać. Czyż życie nie jest ważniejsze od pożywienia, a ciało od odzienia?" - Oferuje alternatywną perspektywę dla niepokoju o podstawowe potrzeby wspomnianego w Kaznodziei.
FAQ:
Dlaczego bogactwo bez zaspokojenia jest bezwartościowe według Księgi Koheleta 6?
Kaznodzieja stwierdza, że człowiek może mieć bogactwo, zaszczyty i liczne potomstwo, ale bez korzystania z tych błogosławieństw jego życie staje się puste. Lepiej byłoby dla niego, gdyby się nigdy nie narodził. (Księga Koheleta 6:1-6)
W jaki sposób Księga Koheleta 6 opisuje ograniczenia ludzkiej mądrości?
W rozdziale tym podkreślono, że człowiek nie jest w stanie wiedzieć, co jest dla niego naprawdę dobre, ani co go czeka po śmierci, co pokazuje ograniczenia ludzkiej wiedzy (Kaznodziei Salomona 6:12).
Co oznacza stwierdzenie, że „pragnienie duszy nie jest zaspokojone”?
Oznacza to, że bez względu na to, ile bogactwa, sławy czy przyjemności posiada człowiek, jego dusza nigdy nie będzie w pełni zaspokojona, ponieważ poszukiwanie więcej nigdy się nie kończy. (Kaznodziei Salomona 6:7)
Jaki jest związek pomiędzy przeznaczeniem a suwerennością Boga w Księdze Koheleta 6?
Z rozdziału tego dowiadujemy się, że Bóg już wiele postanowił, a człowiek nie może Go o to pytać, ponieważ On ma władzę nad przyszłością i przeznaczeniem człowieka. (Kaznodziei Salomona 6:10)
Do jakich wniosków doszedł Kaznodzieja na temat poszukiwania sensu?
Dochodzi do wniosku, że poszukiwanie sensu bez Boga jest daremne, ponieważ życie jest ulotne i pełne niepewności. Prawdziwy cel znajduje się w Bogu. (Kaznodziei Salomona 6:11-12)
