Liber Sapientiae, 11
1. direxit opera illorum in manibus prophetæ sancti
1. La sapienza favorì le loro imprese per mezzo di un santo profeta.
2. iter fecerunt per deserta quæ non inhabitabantur et in locis secretis fixerunt casas
2. Attraversarono un deserto inospitale, fissarono le tende in terreni impraticabili,
3. steterunt contra hostes et de inimicis se vindicaverunt
3. resistettero agli avversari, respinsero i nemici.
4. sitierunt et invocaverunt te et data est illis de petra altissima aqua et requies sitis de lapide duro
4. Ebbero sete e ti invocarono e fu data loro acqua da una rupe scoscesa, rimedio alla sete da una dura roccia.
5. per quæ enim pœnas passi sunt inimici illorum
5. Ciò che era servito a punire i loro nemici, per loro, nel bisogno, fu strumento di favori.
6. per hæc cum illis deesset bene cum illis actum est
6. Invece dello sgorgare perenne di un fiume, reso torbido da putrido sangue
7. nam pro fonte quidem sempiterni fluminis humanum sanguinem dedisti iniustis
7. in punizione di un decreto infanticida, contro ogni speranza tu desti loro acqua abbondante,
8. qui comminuerentur in traductione infantum occisorum dedisti illis abundantem aquam insperate
8. mostrando attraverso la sete di allora come avevi punito i loro avversari.
9. ostendens per sitim quæ tunc fuit quemadmodum tuos exaltares et adversarios illorum necares
9. Difatti, messi alla prova, sebbene puniti con misericordia, compresero come gli empi, giudicati nella collera, erano stati tormentati;
10. cum enim temptati sunt et quidem cum misericordia disciplinam accipientes scierunt quemadmodum cum ira judicati impii tormenta paterentur
10. perché tu provasti gli uni come un padre che corregge, mentre vagliasti gli altri come un re severo che condanna.
11. hos quidem tamquam pater monens probasti illos autem tamquam durus rex interrogans condemnasti
11. Lontani o vicini erano ugualmente tribolati,
12. absentes enim et præsentes similiter torquebantur
12. perché li colse un duplice dolore e un sospiro per i ricordi del passato.
13. duplex enim illos acceperat tædium et gemitus cum memoria præteritorum
13. Quando infatti seppero che dal loro castigo quelli erano beneficati, si accorsero della presenza del Signore;
14. cum enim audirent per sua tormenta bene secum agi commemorati sunt Dominum
14. poiché colui che prima avevano esposto e poi deriso, al termine degli avvenimenti dovettero ammirarlo, dopo aver patito una sete ben diversa da quella dei giusti.
15. quem enim in expositione prava projectum deriserunt in finem eventus mirati sunt non similiter justis faciens
15. In cambio dei ragionamenti insensati della loro ingiustizia, in cui, errando, rendevano onori divini a rettili senza parola e a bestie spregevoli, tu inviasti contro di loro come punizione una moltitudine di animali irragionevoli,
16. pro cogitationibus autem insensatis iniquitates illorum quod quidam errantes colebant mutos serpentes et bestias supervacuas inmisisti illis multitudinem mutorum animalium in vindictam
16. perché capissero che con le cose con cui uno pecca, con quelle viene punito.
17. ut scirent quia per quæ peccat quis per hæc et torquetur
17. Non era certo in difficoltà la tua mano onnipotente, che aveva creato il mondo da una materia senza forma, a mandare loro una moltitudine di orsi o leoni feroci
18. non enim inpossibilis erat omnipotens manus tua quæ creavit orbem terrarum ex materia invisa inmittere illis multitudinem ursorum aut audaces leones
18. o bestie molto feroci, prima sconosciute e create da poco, che esalano un alito infuocato o emettono un crepitìo di vapore o sprizzano terribili scintille dagli occhi,
19. aut novi generis ira plenas et ignotas bestias aut vaporem igneum spirantes aut odorem fumi proferentes aut horrendas ab oculis scintillas emittentes
19. delle quali non solo l'assalto poteva sterminarli, ma lo stesso aspetto terrificante poteva annientarli.
20. quarum non solum læsura poterat illos exterminare sed et aspectus per timorem occidere
20. Anche senza queste potevano cadere con un soffio, perseguitati dalla giustizia e dispersi dal tuo soffio potente, ma tu hai disposto ogni cosa con misura, calcolo e peso.
21. sed et sine his uno spiritu occidi poterant persecutionem passi ab ipsis factis suis et dispersi per spiritum virtutis tuæ sed omnia mensura et numero et pondere disposuisti
21. Prevalere con la forza ti è sempre possibile; chi si opporrà alla potenza del tuo braccio?
22. multum enim valere tibi soli superat semper et virtuti brachii tui quis resistet
22. Tutto il mondo, infatti, davanti a te è come polvere sulla bilancia, come una stilla di rugiada mattutina caduta sulla terra.
23. quoniam tamquam momentum stateræ sic ante te est orbis terrarum et tamquam gutta roris antelucani quæ descendit in terram
23. Hai compassione di tutti, perché tutto puoi, chiudi gli occhi sui peccati degli uomini, aspettando il loro pentimento.
24. sed misereris omnium quoniam omnia potes et dissimulas peccata hominum propter pænitentiam
24. Tu infatti ami tutte le cose che esistono e non provi disgusto per nessuna delle cose che hai creato; se avessi odiato qualcosa, non l'avresti neppure formata.
25. diligis enim omnia quæ sunt et nihil odisti horum quæ fecisti nec enim odiens aliquid constituisti
25. Come potrebbe sussistere una cosa, se tu non l'avessi voluta? Potrebbe conservarsi ciò che da te non fu chiamato all'esistenza?
26. quomodo autem posset aliquid permanere nisi tu voluisses aut quod a te vocatum non esset conservaretur
26. Tu sei indulgente con tutte le cose, perché sono tue, Signore, amante della vita.
27. parcis autem omnibus quoniam tua sunt Domine qui animas amas
27.