1. καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων
2. καὶ τοῖς υἱοῖς Ισραηλ λαλήσεις ἐάν τις ἀπὸ τῶν υἱῶν Ισραηλ ἢ ἀπὸ τῶν προσγεγενημένων προσηλύτων ἐν Ισραηλ ὃς ἂν δῷ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἄρχοντι θανάτῳ θανατούσθω τὸ ἔθνος τὸ ἐπὶ τῆς γῆς λιθοβολήσουσιν αὐτὸν ἐν λίθοις
3. καὶ ἐγὼ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ ἀπολῶ αὐτὸν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ὅτι τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἔδωκεν ἄρχοντι ἵνα μιάνῃ τὰ ἅγιά μου καὶ βεβηλώσῃ τὸ ὄνομα τῶν ἡγιασμένων μοι
4. ἐὰν δὲ ὑπερόψει ὑπερίδωσιν οἱ αὐτόχθονες τῆς γῆς τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου ἐν τῷ δοῦναι αὐτὸν τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἄρχοντι τοῦ μὴ ἀποκτεῖναι αὐτόν
5. καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καὶ ἀπολῶ αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς ὁμονοοῦντας αὐτῷ ὥστε ἐκπορνεύειν αὐτὸν εἰς τοὺς ἄρχοντας ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῶν
6. καὶ ψυχή ἣ ἐὰν ἐπακολουθήσῃ ἐγγαστριμύθοις ἢ ἐπαοιδοῖς ὥστε ἐκπορνεῦσαι ὀπίσω αὐτῶν ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν ἐκείνην καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς
7. καὶ ἔσεσθε ἅγιοι ὅτι ἅγιος ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν
8. καὶ φυλάξεσθε τὰ προστάγματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά ἐγὼ κύριος ὁ ἁγιάζων ὑμᾶς
9. ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὃς ἂν κακῶς εἴπῃ τὸν πατέρα αὐτοῦ ἢ τὴν μητέρα αὐτοῦ θανάτῳ θανατούσθω πατέρα αὐτοῦ ἢ μητέρα αὐτοῦ κακῶς εἶπεν ἔνοχος ἔσται
10. ἄνθρωπος ὃς ἂν μοιχεύσηται γυναῖκα ἀνδρὸς ἢ ὃς ἂν μοιχεύσηται γυναῖκα τοῦ πλησίον θανάτῳ θανατούσθωσαν ὁ μοιχεύων καὶ ἡ μοιχευομένη
11. ἐάν τις κοιμηθῇ μετὰ γυναικὸς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἀσχημοσύνην τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἀπεκάλυψεν θανάτῳ θανατούσθωσαν ἀμφότεροι ἔνοχοί εἰσιν
12. καὶ ἐάν τις κοιμηθῇ μετὰ νύμφης αὐτοῦ θανάτῳ θανατούσθωσαν ἀμφότεροι ἠσεβήκασιν γάρ ἔνοχοί εἰσιν
13. καὶ ὃς ἂν κοιμηθῇ μετὰ ἄρσενος κοίτην γυναικός βδέλυγμα ἐποίησαν ἀμφότεροι θανατούσθωσαν ἔνοχοί εἰσιν
14. ὃς ἐὰν λάβῃ γυναῖκα καὶ τὴν μητέρα αὐτῆς ἀνόμημά ἐστιν ἐν πυρὶ κατακαύσουσιν αὐτὸν καὶ αὐτάς καὶ οὐκ ἔσται ἀνομία ἐν ὑμῖν
15. καὶ ὃς ἂν δῷ κοιτασίαν αὐτοῦ ἐν τετράποδι θανάτῳ θανατούσθω καὶ τὸ τετράπουν ἀποκτενεῖτε
16. καὶ γυνή ἥτις προσελεύσεται πρὸς πᾶν κτῆνος βιβασθῆναι αὐτὴν ὑπ’ αὐτοῦ ἀποκτενεῖτε τὴν γυναῖκα καὶ τὸ κτῆνος θανάτῳ θανατούσθωσαν ἔνοχοί εἰσιν
17. ὃς ἐὰν λάβῃ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ ἐκ πατρὸς αὐτοῦ ἢ ἐκ μητρὸς αὐτοῦ καὶ ἴδῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς καὶ αὕτη ἴδῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ ὄνειδός ἐστιν ἐξολεθρευθήσονται ἐνώπιον υἱῶν γένους αὐτῶν ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς αὐτοῦ ἀπεκάλυψεν ἁμαρτίαν κομιοῦνται
18. καὶ ἀνήρ ὃς ἂν κοιμηθῇ μετὰ γυναικὸς ἀποκαθημένης καὶ ἀποκαλύψῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς τὴν πηγὴν αὐτῆς ἀπεκάλυψεν καὶ αὕτη ἀπεκάλυψεν τὴν ῥύσιν τοῦ αἵματος αὐτῆς ἐξολεθρευθήσονται ἀμφότεροι ἐκ τοῦ γένους αὐτῶν
19. καὶ ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς πατρός σου καὶ ἀδελφῆς μητρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν γὰρ οἰκειότητα ἀπεκάλυψεν ἁμαρτίαν ἀποίσονται
20. ὃς ἂν κοιμηθῇ μετὰ τῆς συγγενοῦς αὐτοῦ ἀσχημοσύνην τῆς συγγενείας αὐτοῦ ἀπεκάλυψεν ἄτεκνοι ἀποθανοῦνται
21. ὃς ἂν λάβῃ τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἀκαθαρσία ἐστίν ἀσχημοσύνην τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἀπεκάλυψεν ἄτεκνοι ἀποθανοῦνται
22. καὶ φυλάξασθε πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ τὰ κρίματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά καὶ οὐ μὴ προσοχθίσῃ ὑμῖν ἡ γῆ εἰς ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμᾶς ἐκεῖ κατοικεῖν ἐπ’ αὐτῆς
23. καὶ οὐχὶ πορεύεσθε τοῖς νομίμοις τῶν ἐθνῶν οὓς ἐξαποστέλλω ἀφ’ ὑμῶν ὅτι ταῦτα πάντα ἐποίησαν καὶ ἐβδελυξάμην αὐτούς
24. καὶ εἶπα ὑμῖν ὑμεῖς κληρονομήσατε τὴν γῆν αὐτῶν καὶ ἐγὼ δώσω ὑμῖν αὐτὴν ἐν κτήσει γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ὃς διώρισα ὑμᾶς ἀπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν
25. καὶ ἀφοριεῖτε αὐτοὺς ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν τῶν ἀκαθάρτων καὶ ἀνὰ μέσον τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν καὶ τῶν ἀκαθάρτων καὶ οὐ βδελύξετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἐν τοῖς κτήνεσιν καὶ ἐν τοῖς πετεινοῖς καὶ ἐν πᾶσιν τοῖς ἑρπετοῖς τῆς γῆς ἃ ἐγὼ ἀφώρισα ὑμῖν ἐν ἀκαθαρσίᾳ
26. καὶ ἔσεσθέ μοι ἅγιοι ὅτι ἐγὼ ἅγιος κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ὁ ἀφορίσας ὑμᾶς ἀπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν εἶναι ἐμοί
27. καὶ ἀνὴρ ἢ γυνή ὃς ἂν γένηται αὐτῶν ἐγγαστρίμυθος ἢ ἐπαοιδός θανάτῳ θανατούσθωσαν ἀμφότεροι λίθοις λιθοβολήσατε αὐτούς ἔνοχοί εἰσιν
Przypisy:
20:1-5 - Kara za kult Molocha, który wiązał się ze składaniem ofiar z dzieci, jest surowa, co podkreśla grozę tej praktyki. Bóg zabrania bałwochwalstwa i skrajnej niesprawiedliwości, podkreślając swoją gorliwość w dbaniu o czystość swojego ludu (zob. także Jeremiasza 32:35 i 2 Królów 23:10).
20:6-8 - Konsultacje z medium i spirytystami są zabronione pod groźbą kary śmierci. Bóg wymaga od swojego ludu, aby szukał przewodnictwa i pocieszenia u Niego, a nie w praktykach okultystycznych, podkreślając świętość Jego praw (zob. także Pwt 18,10-12 i Iz 8,19-20).
20:9-16 - Kilka grzechów, takich jak złorzeczenie rodzicom, cudzołóstwo i kazirodztwo, jest karanych śmiercią, co odzwierciedla powagę świętości rodzinnej i moralnej, której wymaga Bóg. Sąd Boży jest odpowiedzią na grzech, który psuje stworzenie (zob. także Wj 21,17 i 1 Kor 6,9-10).
20:22-24 - Bóg ostrzega swój lud, aby przestrzegał Jego praw, aby ziemia nie zwymiotowała ich, tak jak to uczyniły narody pogańskie. Ten fragment podkreśla karę za nieposłuszeństwo i przywilej życia w przymierzu z Bogiem (zob. także Kpł 18,28 i Pwt 28,1-2).
20:26 - Bóg wzywa swój lud do świętości, do oddzielenia się od narodów, ponieważ wybrał go, aby był narodem świętym. To wezwanie do świętości przenika całą relację Izraela z Bogiem (zob. także Pwt 7,6 i 1 P 2,9).
Wersety związane z Levítico, 20:
Rozdział 20 Księgi Kapłańskiej określa kary za poważne naruszenia prawa Bożego. Jakie są konsekwencje nieposłuszeństwa? Ten surowy tekst szczegółowo opisuje kary za praktyki takie jak bałwochwalstwo, niemoralność seksualna i okultyzm. Rozdział ten podkreśla powagę grzechu i wagę świętości wspólnotowej. Prawa te odzwierciedlają Bożą sprawiedliwość i Jego pragnienie czystości wśród swego ludu. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają równowagę pomiędzy Bożą sprawiedliwością a miłosierdziem w stosowaniu tych zasad dzisiaj.
Dzieje Apostolskie 15:29: "Trzymajcie się z daleka od żywności składanej w ofierze bożkom, krwi, mięsa uduszonych zwierząt i niemoralności. Dobrze zrobisz, jeśli będziesz unikać tych rzeczy. Baw się dobrze." - Ta decyzja Soboru Jerozolimskiego odzwierciedla kilka zakazów z Księgi Kapłańskiej 20.
1 Koryntian 6:9-10: "Czy nie wiecie, że bezbożni nie odziedziczą Królestwa Bożego? Nie dajcie się zwieść: ani rozpustnicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani mężczyźni kładący się z ludźmi, ani złodzieje, ani chciwi, ani alkoholicy, ani oszczercy, ani zdziercy nie odziedziczą Królestwa Bożego." - Paweł wymienia kilka grzechów, z których wiele jest zakazanych w Księdze Kapłańskiej 20, jako przeszkody w odziedziczeniu Królestwa Bożego.
Objawienie 21:8: "Ale tchórze, niewierzący, zdeprawowani, mordercy, dopuszczający się niemoralności, uprawiający czary, bałwochwalcy i wszyscy kłamcy – ich miejsce będzie w jeziorze ognia płonącym siarką. To jest druga śmierć." - Jan wymienia grzechy wykluczające z Królestwa Bożego, a wiele z nich zostało potępionych w Księdze Kapłańskiej 20.
Rzymian 1:32: "Chociaż znają sprawiedliwy wyrok Boga, mówiący, że ci, którzy się takich rzeczy dopuszczają, zasługują na śmierć, nie tylko nadal je praktykują, ale także pochwalają tych, którzy je postępują." - Paweł powtarza wyrok śmierci z Księgi Kapłańskiej 20 za pewne grzechy.
1 Piotra 2:9: "Ale wy jesteście pokoleniem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem Bożym, aby głosić chwałę Tego, który was powołał z ciemności do przedziwnej swojej światłości." - Piotr stosuje sformułowanie z Księgi Kapłańskiej 20:26, mówiące o byciu ludem świętym i odłączonym od Kościoła.
FAQ:
Jaka jest kara za bałwochwalstwo i oddawanie czci Molochowi w Księdze Kapłańskiej 20?
W Księdze Kapłańskiej 20 czytamy, że każdy, kto składa swoje dzieci w ofierze Molochowi, musi ponieść śmierć, gdyż znieważa imię Boga i kala lud Izraela (Księga Kapłańska 20:2-5).
Jakie grzechy seksualne potępia Księga Kapłańska 20?
Księga Kapłańska 20 potępia kazirodztwo, cudzołóstwo, homoseksualizm i zoofilię, przewidując surowe kary, w tym śmierć, aby zachować świętość ludu. (Księga Kapłańska 20:10-16)
Dlaczego Bóg nakazuje Izraelowi oddzielić się od narodów pogańskich w Księdze Kapłańskiej 20?
Bóg nakazuje separację, aby zachować świętość Izraela i powstrzymać go od praktyk pogańskich, które mogłyby sprowadzić na niego sąd. (Księga Kapłańska 20:22-26)
Co według Księgi Kapłańskiej 20 oznacza bycie świętym?
Być świętym oznacza być oddzielonym dla Boga, przestrzegać Jego przykazań i odrzucać pogańskie praktyki, które psują świętość. (Księga Kapłańska 20:7-8)
W jaki sposób Księga Kapłańska 20 porusza kwestię czystości moralnej?
Księga Kapłańska 20 porusza kwestię czystości moralnej poprzez zakazy niemoralnych praktyk i nakładanie surowych kar w celu zachowania świętości Izraela. (Księga Kapłańska 20:9-21)
