1. ἔπεσε Βηλ συνετρίβη Δαγων ἐγένετο τὰ γλυπτὰ αὐτῶν εἰς θηρία καὶ κτήνη αἴρετε αὐτὰ καταδεδεμένα ὡς φορτίον κοπιῶντι
2. καὶ πεινῶντι καὶ ἐκλελυμένῳ οὐκ ἰσχύοντι ἅμα οἳ οὐ δυνήσονται σωθῆναι ἀπὸ πολέμου αὐτοὶ δὲ αἰχμάλωτοι ἤχθησαν
3. ἀκούσατέ μου οἶκος τοῦ Ιακωβ καὶ πᾶν τὸ κατάλοιπον τοῦ Ισραηλ οἱ αἰρόμενοι ἐκ κοιλίας καὶ παιδευόμενοι ἐκ παιδίου
4. ἕως γήρους ἐγώ εἰμι καὶ ἕως ἂν καταγηράσητε ἐγώ εἰμι ἐγὼ ἀνέχομαι ὑμῶν ἐγὼ ἐποίησα καὶ ἐγὼ ἀνήσω ἐγὼ ἀναλήμψομαι καὶ σώσω ὑμᾶς
5. τίνι με ὡμοιώσατε ἴδετε τεχνάσασθε οἱ πλανώμενοι
6. οἱ συμβαλλόμενοι χρυσίον ἐκ μαρσιππίου καὶ ἀργύριον ἐν ζυγῷ στήσουσιν ἐν σταθμῷ καὶ μισθωσάμενοι χρυσοχόον ἐποίησαν χειροποίητα καὶ κύψαντες προσκυνοῦσιν αὐτοῖς
7. αἴρουσιν αὐτὸ ἐπὶ τῶν ὤμων καὶ πορεύονται ἐὰν δὲ θῶσιν αὐτό ἐπὶ τοῦ τόπου αὐτοῦ μένει οὐ μὴ κινηθῇ καὶ ὃς ἂν βοήσῃ πρὸς αὐτόν οὐ μὴ εἰσακούσῃ ἀπὸ κακῶν οὐ μὴ σώσῃ αὐτόν
8. μνήσθητε ταῦτα καὶ στενάξατε μετανοήσατε οἱ πεπλανημένοι ἐπιστρέψατε τῇ καρδίᾳ
9. καὶ μνήσθητε τὰ πρότερα ἀπὸ τοῦ αἰῶνος ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ θεός καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ
10. ἀναγγέλλων πρότερον τὰ ἔσχατα πρὶν αὐτὰ γενέσθαι καὶ ἅμα συνετελέσθη καὶ εἶπα πᾶσά μου ἡ βουλὴ στήσεται καὶ πάντα ὅσα βεβούλευμαι ποιήσω
11. καλῶν ἀπ’ ἀνατολῶν πετεινὸν καὶ ἀπὸ γῆς πόρρωθεν περὶ ὧν βεβούλευμαι ἐλάλησα καὶ ἤγαγον ἔκτισα καὶ ἐποίησα ἤγαγον αὐτὸν καὶ εὐόδωσα τὴν ὁδὸν αὐτοῦ
12. ἀκούσατέ μου οἱ ἀπολωλεκότες τὴν καρδίαν οἱ μακρὰν ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης
13. ἤγγισα τὴν δικαιοσύνην μου καὶ τὴν σωτηρίαν τὴν παρ’ ἐμοῦ οὐ βραδυνῶ δέδωκα ἐν Σιων σωτηρίαν τῷ Ισραηλ εἰς δόξασμα
Przypisy:
46:1-2 - Bożki Babilonu, takie jak Bel i Nebo, są przedstawiane jako bezużyteczne brzemiona, które nie mogą zbawić. Kontrastuje to z mocą żywego Boga, który podtrzymuje swój lud (zob. także Psalm 115:4-8 i Księgę Jeremiasza 10:5).
46:3-4 - Bóg przypomina swojemu ludowi, że niósł go od urodzenia i będzie go wspierał aż do starości. Ta obietnica potwierdza Bożą wierność i opiekę (zob. także Pwt 32,11-12 i Mt 28,20).
46:8-10 - Bóg wzywa swój lud, aby pamiętał, że jest wyjątkowy i od początku zapowiada koniec. To podkreśla Jego wszechwiedzę i spełnienie Jego obietnic (zob. także Izajasz 42:9 i Objawienie 22:13).
46:11:00 - Bóg zapewnia, że spełni swoje zamierzenia, wspominając o „drapieżnym ptaku”, który zrealizuje Jego plan. To odniesienie może nawiązywać do Cyrusa jako przedstawiciela Boga (zob. także Izajasza 45:1 i Ezdrasza 1:1-2).
46:12-13 - Bóg wzywa buntowników, by słuchali, bo Jego sprawiedliwość jest bliska i przyniesie zbawienie Izraelowi. To przesłanie wzmacnia Bożą cierpliwość wobec Jego ludu (zob. także 2 Piotra 3:9 i Izajasza 51:5).
Wersety związane z Isaías, 46:
Izajasz w rozdziale 46 przeciwstawia bezsilność bożków mocy Bożej. W jaki sposób Pan okazuje swoją wyższość? Ten przenikliwy tekst ośmiesza bogów Babilonu, jednocześnie wywyższając Boga Izraela jako jedynego zdolnego zbawić. Rozdział ten potwierdza Bożą troskę o swój lud oraz Jego zdolność do przewidywania i wypełniania przyszłości. Izajasz 46 porusza takie tematy, jak bałwochwalstwo, Boża suwerenność i wierność. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które poszerzają twoje zrozumienie wiecznych prawd zawartych w tym trudnym rozdziale.
Hebrajczyków 1:3: "Syn jest blaskiem chwały Bożej i dokładnym wyrazem Jego istoty, podtrzymującej wszystko swoim potężnym słowem. Dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach." - Werset ten nawiązuje do tematu z Izajasza 46:4, gdzie Bóg obiecuje wspierać swój lud, odnosząc go do Chrystusa.
Filipian 1:6: "Jestem przekonany, że Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, dokończy je aż do dnia Chrystusa Jezusa." - To stwierdzenie Pawła odzwierciedla Bożą obietnicę zapisaną w Księdze Izajasza 46:4, że będzie wspierać swój lud aż do starości.
Dzieje Apostolskie 17:29: "Dlatego też, ponieważ jesteśmy potomkami Boga, nie powinniśmy sądzić, że Bóstwo jest podobne do rzeźby ze złota, srebra lub kamienia, wykonanej dzięki kunsztowi i wyobraźni człowieka." - Werset ten nawiązuje do krytyki bożków z Izajasza 46:5-7, podkreślając duchową naturę Boga.
Mateusza 11:28: "Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię." - Zaproszenie Jezusa odzwierciedla Bożą obietnicę zapisaną w Księdze Izajasza 46:4, że będzie niósł i wspierał swój lud.
Rzymian 9:28: "Gdyż Pan wykona swój wyrok na ziemi szybko i definitywnie." - Paweł cytuje Izajasza 10:22-23, ale koncepcja ta nawiązuje także do Izajasza 46:10-11, gdzie Bóg twierdzi, że wypełni swój cel.
FAQ:
Co Izajasz 46 mówi o bożkach?
W Księdze Izajasza 46 bożki opisane są jako bezsilne i bezużyteczne, co stanowi kontrast z suwerenną mocą Boga. Bożki są wykonane ze złota i srebra, ale nie mogą zbawić ani pomóc w potrzebie. (Izajasz 46:5-7)
Co Bóg mówi o swoim ludzie w Księdze Izajasza 46?
Bóg obiecuje chronić i ratować swój lud, nawet w trudnych czasach. Oświadcza, że jest jedynym Bogiem, wiecznym i suwerennym, a Jego plan dla Izraela jest bezpieczny. (Izajasz 46:3-4)
W jaki sposób Bóg przedstawia się w Księdze Izajasza 46?
Bóg przedstawia się jako jedyny prawdziwy Bóg, który kieruje losem narodów i działa w imieniu swojego ludu. Jest niezmienny i wieczny, w przeciwieństwie do bożków. (Izajasz 46:9-10)
Co to znaczy, że Bóg „niesie” swój lud?
Bóg obiecuje, że będzie niósł swój lud jak ojciec troszczący się o swoje dziecko. Zapewnia mu nieustanną ochronę od narodzin do starości. (Izajasz 46:3-4)
Jaka jest różnica między Bogiem a bożkami w Księdze Izajasza 46?
Bożki są tworami ludzkimi i same z siebie nie mogą niczego uczynić, podczas gdy Bóg jest wieczny, Stwórca wszystkiego i może zbawić. (Izajasza 46:6-7)
