Psaumes, 41

1. (41:1) Au chef des chantres. Psaume de David. (41:2) Heureux celui qui s`intéresse au pauvre! Au jour du malheur l`Éternel le délivre;

1. Gr. Psalm 41 (Heb. 42) εἰς τὸ τέλος εἰς σύνεσιν τοῖς υἱοῖς Κορε

2. (41:3) L`Éternel le garde et lui conserve la vie. Il est heureux sur la terre, Et tu ne le livres pas au bon plaisir de ses ennemis.

2. ὃν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς σέ ὁ θεός

3. (41:4) L`Éternel le soutient sur son lit de douleur; Tu le soulages dans toutes ses maladies.

3. ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν θεὸν τὸν ζῶντα πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ θεοῦ

4. (41:5) Je dis: Éternel, aie pitié de moi! Guéris mon âme! car j`ai péché contre toi.

4. ἐγενήθη μοι τὰ δάκρυά μου ἄρτος ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ λέγεσθαί μοι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ποῦ ἐστιν ὁ θεός σου

5. (41:6) Mes ennemis disent méchamment de moi: Quand mourra-t-il? quand périra son nom?

5. ταῦτα ἐμνήσθην καὶ ἐξέχεα ἐπ’ ἐμὲ τὴν ψυχήν μου ὅτι διελεύσομαι ἐν τόπῳ σκηνῆς θαυμαστῆς ἕως τοῦ οἴκου τοῦ θεοῦ ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως καὶ ἐξομολογήσεως ἤχου ἑορτάζοντος

6. (41:7) Si quelqu`un vient me voir, il prend un langage faux, Il recueille des sujets de médire; Il s`en va, et il parle au dehors.

6. ἵνα τί περίλυπος εἶ ψυχή καὶ ἵνα τί συνταράσσεις με ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεόν ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ σωτήριον τοῦ προσώπου μου ὁ θεός μου

7. (41:8) Tous mes ennemis chuchotent entre eux contre moi; Ils pensent que mon malheur causera ma ruine:

7. πρὸς ἐμαυτὸν ἡ ψυχή μου ἐταράχθη διὰ τοῦτο μνησθήσομαί σου ἐκ γῆς Ιορδάνου καὶ Ερμωνιιμ ἀπὸ ὄρους μικροῦ

8. (41:9) Il est dangereusement atteint, Le voilà couché, il ne se relèvera pas!

8. ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται εἰς φωνὴν τῶν καταρρακτῶν σου πάντες οἱ μετεωρισμοί σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπ’ ἐμὲ διῆλθον

9. (41:10) Celui-là même avec qui j`étais en paix, Qui avait ma confiance et qui mangeait mon pain, Lève le talon contre moi.

9. ἡμέρας ἐντελεῖται κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ νυκτὸς ᾠδὴ παρ’ ἐμοί προσευχὴ τῷ θεῷ τῆς ζωῆς μου

10. (41:11) Toi, Éternel, aie pitié de moi et rétablis-moi! Et je leur rendrai ce qui leur est dû.

10. ἐρῶ τῷ θεῷ ἀντιλήμπτωρ μου εἶ διὰ τί μου ἐπελάθου ἵνα τί σκυθρωπάζων πορεύομαι ἐν τῷ ἐκθλίβειν τὸν ἐχθρόν μου

11. (41:12) Je connaîtrai que tu m`aimes, Si mon ennemi ne triomphe pas de moi.

11. ἐν τῷ καταθλάσαι τὰ ὀστᾶ μου ὠνείδισάν με οἱ θλίβοντές με ἐν τῷ λέγειν αὐτούς μοι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ποῦ ἐστιν ὁ θεός σου

12. (41:13) Tu m`as soutenu à cause de mon intégrité, Et tu m`as placé pour toujours en ta présence.

12. ἵνα τί περίλυπος εἶ ψυχή καὶ ἵνα τί συνταράσσεις με ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεόν ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ ἡ σωτηρία τοῦ προσώπου μου ὁ θεός μου