Księga Psalmów, 86
1. Prośba. Dawidowy. Nakłoń swe ucho, wysłuchaj mnie, Panie, bo jestem nędzny i ubogi.
1. filiis Core psalmus cantici fundamenta ejus in montibus sanctis
2. Strzeż mojego życia, bo jestem pobożny, zbaw sługę Twego, który ufa Tobie. Ty jesteś Bogiem moim,
2. diligit Dominus portas Sion super omnia tabernacula Jacob
3. Panie, zmiłuj się nade mną, bo nieustannie wołam do Ciebie.
3. gloriosa dicta sunt de te civitas Dei diapsalma
4. Rozraduj życie swego sługi, bo ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę.
4. memor ero Raab et Babylonis scientibus me ecce alienigenæ et Tyrus et populus Æthiopum hii fuerunt illic
5. Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i pełen przebaczenia, pełen łaskawości dla wszystkich, którzy Cię wzywają.
5. numquid Sion dicet homo et homo natus est in ea et ipse fundavit eam Altissimus
6. Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją i zważ na głos mojej prośby!
6. Dominus narrabit in scriptura populorum et principum horum qui fuerunt in ea diapsalma
7. Wołam do Ciebie w dniu mego utrapienia, bo Ty mnie wysłuchujesz.
7. sicut lætantium omnium habitatio in te
8. Nie ma wśród bogów równego Tobie, Panie, ani czegoś takiego jak Twoje dzieło.
8.
9. Przyjdą wszystkie ludy, które stworzyłeś, i Tobie, Panie, pokłon oddadzą, i będą sławiły Twe imię.
9.
10. Boś Ty jest wielki i działasz cuda: tylko Ty jesteś Bogiem.
10.
11. Naucz mię, Panie, Twej drogi, bym postępował według Twojej prawdy; skłoń moje serce ku bojaźni Twojego imienia!
11.
12. Będę Cię chwalił, Panie, mój Boże, z całego serca mojego i na wieki będę sławił Twe imię,
12.
13. bo wielkie było dla mnie Twoje miłosierdzie i życie moje wyrwałeś z głębin Szeolu.
13.
14. O Boże, pyszni przeciw mnie powstali i zgraja gwałtowników czyha na me życie, a nie mają względu na Ciebie.
14.
15. Ale Ty, Panie, jesteś Bogiem miłosiernym i łaskawym, nieskorym do gniewu, bardzo łagodnym i wiernym.
15.
16. Zwróć się ku mnie i zmiłuj się nade mną; udziel Twej siły słudze swojemu i ocal syna swej służebnicy!
16.
17. Uczyń dla mnie znak - zapowiedź pomyślności, ażeby ci, którzy mnie nienawidzą, ujrzeli ze wstydem, żeś Ty, Panie, mi pomógł i pocieszył mnie.
17.
