Księga Psalmów, 72
1. Salomonowy. O Boże, przekaż Twój sąd królowi i Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
1. psalmus Asaph quam bonus Israël Deus his qui recto sunt corde
2. Niech sądzi sprawiedliwie Twój lud i ubogich Twoich - zgodnie z prawem!
2. mei autem pæne moti sunt pedes pæne effusi sunt gressus mei
3. Niech góry przyniosą ludowi pokój, a wzgórza - sprawiedliwość!
3. quia zelavi super iniquis pacem peccatorum videns
4. Otoczy opieką uciśnionych z ludu, ratować będzie dzieci ubogich, a zetrze ciemiężyciela.
4. quia non est respectus morti eorum et firmamentum in plaga eorum
5. I będzie trwał długo jak słońce, jak księżyc przez wszystkie pokolenia.
5. in labore hominum non sunt et cum hominibus non flagellabuntur
6. Zstąpi jak deszcz na trawę, jak deszcz rzęsisty, co nawadnia ziemię.
6. ideo tenuit eos superbia operti sunt iniquitate et impietate sua
7. Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość i wielki pokój, dopóki księżyc nie zgaśnie.
7. prodiet quasi ex adipe iniquitas eorum transierunt in affectum cordis
8. I panować będzie od morza do morza, od Rzeki aż po krańce ziemi.
8. cogitaverunt et locuti sunt in nequitia iniquitatem in excelso locuti sunt
9. Nieprzyjaciele będą mu się kłaniać, a jego przeciwnicy pył będą lizali.
9. posuerunt in cælum os suum et lingua eorum transivit in terra
10. Królowi Tarszisz i wysp przyniosą dary, królowie Szeby i Saby złożą daninę.
10. ideo convertetur populus meus hic et dies pleni invenientur in eis
11. I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, wszystkie narody będą mu służyły.
11. et dixerunt quomodo scit Deus et si est scientia in Excelso
12. Wyzwoli bowiem wołającego biedaka i ubogiego, i bezbronnego.
12. ecce ipsi peccatores et abundantes in sæculo obtinuerunt divitias
13. Zmiłuje się nad nędzarzem i biedakiem i ocali życie ubogich:
13. et dixi ergo sine causa justificavi cor meum et lavi inter innocentes manus meas
14. uwolni ich życie od krzywdy i ucisku, a krew ich cenna będzie w jego oczach.
14. et fui flagellatus tota die et castigatio mea in matutino
15. Przeto będzie żył i dadzą mu złoto z Saby, zawsze będą się modlić za niego, nieustannie mu błogosławić.
15. si dicebam narrabo sic ecce nationem filiorum tuorum reprobavi
16. Obfitość zboża niech będzie na ziemi, szczyty gór niech zaszumią lasami! Jak Liban niech wzrasta plon jego, niech zakwitną jego łodygi jak polna trawa!
16. et existimabam cognoscere hoc labor est ante me
17. Imię jego niech trwa na wieki; jak długo świeci słońce, niech wzrasta jego imię! Niech się wzajemnie nim błogosławią! Niech wszystkie narody ziemi życzą mu szczęścia!
17. donec intrem in sanctuarium Dei intellegam in novissimis eorum
18. Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, który sam jeden czyni cuda!
18. verumtamen propter dolos posuisti eis dejecisti eos dum adlevarentur
19. Błogosławione na wieki chwalebne Jego imię; niech się cała ziemia napełni Jego chwałą! Niech się tak stanie - niech się stanie!
19. quomodo facti sunt in desolationem subito defecerunt perierunt propter iniquitatem suam
20. (Skończyły się modlitwy Dawida, syna Jessego).
20. velut somnium surgentium Domine in civitate tua imaginem ipsorum ad nihilum rediges
21.
21. quia inflammatum est cor meum et renes mei commutati sunt
22.
22. et ego ad nihilum redactus sum et nescivi
23.
23. ut jumentum factus sum apud te et ego semper tecum
24.
24. tenuisti manum dexteram meam et in voluntate tua deduxisti me et cum gloria suscepisti me
25.
25. quid enim mihi est in cælo et a te quid volui super terram
26.
26. defecit caro mea et cor meum Deus cordis mei et pars mea Deus in æternum
27.
27. quia ecce qui elongant se a te peribunt perdidisti omnem qui fornicatur abs te
28.
28. mihi autem adherere Deo bonum est ponere in Domino Deo spem meam ut adnuntiem omnes prædicationes tuas in portis filiæ Sion
