Księga Psalmów, 45
1. Kierownikowi chóru. Na melodię: Lilie... Synów Koracha. Pieśń pouczająca. Pieśń miłosna.
1. in finem pro filiis Core pro arcanis psalmus
2. Z mego serca tryska piękne słowo: utwór mój głoszę dla króla; mój język jest jak rylec biegłego pisarza.
2. Deus noster refugium et virtus adiutor in tribulationibus quæ invenerunt nos nimis
3. Tyś najpiękniejszy z synów ludzkich, wdzięk rozlał się na twoich wargach: przeto pobłogosławił tobie Bóg na wieki.
3. propterea non timebimus dum turbabitur terra et transferentur montes in cor maris
4. Bohaterze, przypasz do biodra swój miecz, swą chlubę i ozdobę!
4. sonaverunt et turbatæ sunt aquæ eorum conturbati sunt montes in fortitudine ejus diapsalma
5. Szczęśliwie wstąp na rydwan w obronie wiary, pokory i sprawiedliwości, a prawica twoja niech ci wskaże wielkie czyny!
5. fluminis impetus lætificat civitatem Dei sanctificavit tabernaculum suum Altissimus
6. Strzały twoje są ostre - ludy poddają się tobie - trafiają w serce wrogów króla.
6. Deus in medio ejus non commovebitur adiuvabit eam Deus mane diluculo
7. Tron Twój, o Boże, trwa wiecznie, berło Twego królestwa - berło sprawiedliwe.
7. conturbatæ sunt gentes inclinata sunt regna dedit vocem suam mota est terra
8. Miłujesz sprawiedliwość, wstrętna ci nieprawość, dlatego Bóg, twój Bóg, namaścił ciebie olejkiem radości hojniej niż równych ci losem;
8. Dominus virtutum nobiscum susceptor noster Deus Jacob diapsalma
9. wszystkie twoje szaty pachną mirrą, aloesem; płynący z pałaców z kości słoniowej dźwięk lutni raduje ciebie.
9. venite et videte opera Domini quæ posuit prodigia super terram
10. Córki królewskie wychodzą ci na spotkanie, królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy.
10. auferens bella usque ad finem terræ arcum conteret et confringet arma et scuta conburet in igne
11. Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, zapomnij o twym narodzie, o domu twego ojca!
11. vacate et videte quoniam ego sum Deus exaltabor in gentibus exaltabor in terra
12. Król pragnie twojej piękności: on jest twym panem; oddaj mu pokłon!
12. Dominus virtutum nobiscum susceptor noster Deus Jacob
13. I córa Tyru nadchodzi z darami; możni narodów szukają twych względów.
13.
14. Cała pełna chwały wchodzi córa królewska; złotogłów jej odzieniem.
14.
15. W szacie wzorzystej wiodą ją do króla; za nią dziewice, jej druhny, wprowadzają do ciebie.
15.
16. Przywodzą je z radością i z uniesieniem, przyprowadzają do pałacu króla.
16.
17. Niech twoi synowie zajmą miejsce twych ojców; ustanów ich książętami po całej ziemi!
17.
18. Przez wszystkie pokolenia upamiętnię twe imię; dlatego po wiek wieków sławić cię będą narody.
18.
