Salmos, 39

1. Del maestro de coro. De Yedutún. Salmo. De David.

1. Zborovoði. Jedutunu. Psalam. Davidov.

2. Yo me decía: «Guardaré mis caminos, sin pecar con mi lengua, pondré un freno en mi boca, mientras esté ante mí el impío.»

2. Odluèio sam: "Èuvat æu put svoj da ne zgriješim jezikom; usta æu svoja zauzdati dokle god preda mnom bude bezbožnik."

3. Enmudecí, quedé en silencio y calma: mas al ver su dicha se enconó mi tormento.

3. Zamukoh, zanijemjeh, glasa ne puštah, ali uzalud - bol mi postade gorèa.

4. Dentro de mí mi corazón se acaloraba, de mi queja prendió el fuego, y mi lengua llegó a hablar:

4. U meni srce je gorjelo, na samu pomisao buknuo bi oganj; tad progovorih svojim jezikom:

5. «Hazme saber, Yahveh, mi fin, y cuál es la medida de mis días, para que sepa yo cuán frágil soy.

5. "Objavi mi, Jahve, moj svršetak i kolika je mjera mojih dana, da znam kako sam ništavan.

6. «Oh sí, de unos palmos hiciste mis días, mi existencia cual nada es ante ti; sólo un soplo, todo hombre que se yergue,

6. Evo, pedljem si mi dane izmjerio, život moj je kao ništa pred tobom: tek dašak je svaki èovjek.

7. nada más una sombra el humano que pasa, sólo un soplo las riquezas que amontona, sin saber quién las recogerá.»

7. Poput sjene èovjek prolazi tek dašak je sve bogatstvo njegovo: zgræe, a ne zna tko æe ga pokupiti."

8. Y ahora, Señor, ¿qué puedo yo esperar? En ti está mi esperanza.

8. A sada, èemu da se nadam, Gospode? Sva je nada moja u tebi!

9. De todas mis rebeldías líbrame, no me hagas la irrisión del insensato.

9. Izbavi me svih mojih bezakonja, ne daj da ruglo budem luðaku!

10. Me callo ya, no abro la boca, pues eres tú el que actúas.

10. Šutim i usta ne otvaram, jer tako si ti uèinio.

11. Retira de mí tus golpes, bajo el azote de tu mano me anonado.

11. Biè svoj otkloni od mene, jer izdišem pod težinom ruke tvoje.

12. Reprendiendo sus yerros tú corriges al hombre, cual polilla corroes su anhelos. Un soplo sólo, todo hombre. Pausa. «

12. Ti kaznama popravljaš èovjeka i sve mu najdraže kao moljac rastaèeš: tek dašak je svaki èovjek.

13. Escucha mi súplica, Yahveh, presta oído a mi grito, no te hagas sordo a mis lágrimas. Pues soy un forastero junto a ti, un huésped como todos mis padres.

13. Èuj, o Jahve, molitvu moju, vapaje mi poslušaj, na suze se moje ne ogluši! Jer u tebe ja sam došljak, pridošlica kao svi oci moji.

14. ¡Retira tu mirada para que respire antes que me vaya y ya no exista más!

14. Odvrati pogled od mene, da odahnem prije nego odem i više ne budem!