Salmos, 69
1. Del maestro de coro. Según la melodía: «Lirios...» De David.
1. Zborovoði. Po napjevu "Ljiljani". Davidov.
2. ¡Sálvame, oh Dios, porque las aguas me llegan hasta el cuello!
2. Spasi me, Bože: vode mi doðoše do grla!
3. Me hundo en el cieno del abismo, sin poder hacer pie; he llegado hasta el fondo de las aguas, y las olas me anegan.
3. U duboko blato zapadoh i nemam kamo nogu staviti; u duboku tonem vodu, pokrivaju me valovi.
4. Estoy exhausto de gritar, arden mis fauces, mis ojos se consumen de esperar a mi Dios.
4. Iznemogoh od vikanja, grlo mi je promuklo, oèi mi klonuše Boga mog èekajuæ'.
5. Son más que los cabellos de mi cabeza los que sin causa me odian; más duros que mis huesos los que me hostigan sin razón. (¿Lo que yo no he robado tengo que devolver?)
5. Brojniji su od vlasi na glavi mojoj oni koji me mrze nizašto. Tvrði su od kostiju mojih oni što mi se nepravedno protive: zar mogu vratiti što nisam oteo?
6. Tú, oh Dios, mi torpeza conoces, no se te ocultan mis ofensas.
6. Bože, ti znadeš bezumnost moju, moji ti grijesi nisu sakriti.
7. ¡No se avergüencen por mí los que en ti esperan, oh Yahveh Sebaot! ¡No sufran confusión por mí los que te buscan, oh Dios de Israel!
7. Nek' se ne postide zbog mene koji se u te uzdaju, Gospode, Jahve nad Vojskama! Neka se ne posrame zbog mene koji traže tebe, Bože Izraelov!
8. Pues por ti sufro el insulto, y la vergüenza cubre mi semblante;
8. Jer zbog tebe podnesoh pogrdu, i stid mi pokri lice.
9. para mis hermanos soy un extranjero, un desconocido para los hijos de mi madre;
9. Tuðinac postadoh braæi i stranac djeci majke svoje.
10. pues me devora el celo de tu casa, y caen sobre mí los insultos de los que te insultan.
10. Jer me izjela revnost za Dom tvoj i poruge onih koji se rugaju tebi padoše na me.
11. Si mortifico mi alma con ayuno, se me hace un pretexto de insulto;
11. Dušu sam postom muèio, okrenulo mi se u ruglo.
12. si tomo un sayal por vestido, para ellos me convierto en burla,
12. Uzeh kostrijet za haljinu, i postah im igraèka.
13. cuento de los que están sentados a la puerta, y copla de los que beben licor fuerte.
13. Koji sjede na vratima protiv mene govore, vinopije mi rugalice poju.
14. Mas mi oración hacia ti, Yahveh, en el tiempo propicio: por tu gran amor, oh Dios, respóndeme, por la verdad de tu salvación.
14. No tebi se molim, Jahve, u vrijeme milosti, Bože; po velikoj dobroti svojoj ti me usliši po svojoj vjernoj pomoæi!
15. ¡Sácame del cieno, no me hunda, escape yo a los que me odian, a las honduras de las aguas!
15. Izvuci me iz blata da ne potonem, od onih koji me mrze izbavi me - iz voda dubokih.
16. ¡El flujo de las aguas no me anegue no me trague el abismo, ni el pozo cierre sobre mí su boca!
16. Nek' me ne pokriju valovi, nek' me ne proguta dubina, nek' bezdan ne zatvori usta nada mnom!
17. ¡Respóndeme, Yahveh, pues tu amor es bondad; en tu inmensa ternura vuelve a mí tus ojos;
17. Usliši me, Jahve, jer je dobrostiva milost tvoja, po velikom milosrðu pogledaj na me!
18. no retires tu rostro de tu siervo, que en angustias estoy, pronto, respóndeme;
18. Ne sakrivaj lica pred slugom svojim; jer sam u stisci, usliši me brzo!
19. acércate a mi alma, rescátala, por causa de mis enemigos, líbrame!
19. Približi se duši mojoj i spasi je; zbog dušmana mojih oslobodi me!
20. Tú conoces mi oprobio, mi vergüenza y mi afrenta, ante ti están todos mis opresores.
20. Ti mi znadeš porugu, stid i sramotu, pred tvojim su oèima svi koji me muèe.
21. El oprobio me ha roto el corazón y desfallezco. Espero compasión, y no la hay, consoladores, y no encuentro ninguno.
21. Ruganje mi slomilo srce i klonuh; èekao sam da se tko sažali nada mnom, ali ga ne bi; i da me tko utješi, ali ga ne naðoh.
22. Veneno me han dado por comida, en mi sed me han abrevado con vinagre.
22. U jelo mi žuèi umiješaše, u mojoj me žeði octom napojiše.
23. ¡Que su mesa ante ellos se convierta en un lazo, y su abundancia en una trampa;
23. Nek' im stol bude zamka, a žrtvene gozbe stupica!
24. anúblense sus ojos y no vean, haz que sus fuerzas sin cesar les fallen!
24. Nek' im potamne oèi da ne vide, nek' im bokovi zasvagda oslabe!
25. Derrama tu enojo sobre ellos, los alcance el ardor de tu cólera;
25. Izlij na njih ljutinu, žar tvoga gnjeva nek' ih zahvati!
26. su recinto quede hecho un desierto, en sus tiendas no haya quien habite:
26. Njihova kuæa nek' opusti, u njihovu šatoru nek' nitko ne stanuje!
27. porque acosan al que tú has herido, y aumentan la herida de tu víctima.
27. Jer su progonili koga ti pokara, bol poveæaše onomu koga ti rani.
28. Culpa añade a su culpa, no tengan más acceso a tu justicia;
28. Na njihovu krivnju krivnju još dodaj, ne opravdali se pred tobom!
29. del libro de la vida sean borrados, no sean inscritos con los justos.
29. Nek' budu izbrisani iz knjige živih, meðu pravednike neka se ne broje!
30. Y yo desdichado, dolorido, ¡tu salvación, oh Dios, me restablezca!
30. A ja sam jadnik i bolnik - nek' me štiti tvoja pomoæ, o Bože!
31. El nombre de Dios celebraré en un cántico, le ensalzaré con la acción de gracias;
31. Božje æu ime hvaliti popijevkom, hvalit æu ga zahvalnicom.
32. y más que un toro agradará a Yahveh, más que un novillo con cuernos y pezuñas.
32. Bit æe to milije Jahvi no bik žrtveni, milije nego junac s papcima i rozima.
33. Lo han visto los humildes y se alegran; ¡viva vuestro corazón, los que buscáis a Dios!
33. Gledajte, ubogi, i radujte se, nek' vam oživi srce, svima koji Boga tražite.
34. Porque Yahveh escucha a los pobres, no desprecia a sus cautivos.
34. Jer siromahe Jahve èuje, on ne prezire sužanja svojih.
35. ¡Alábenle los cielos y la tierra, el mar y cuanto bulle en él!
35. Neka ga hvale nebesa i zemlja, mora i sve što se u njima mièe.
36. Pues salvará Dios a Sión, reconstruirá las ciudades de Judá: habitarán allí y las poseerán;
36. Jer Bog æe spasiti Sion - on æe sagradit' gradove Judine - tu æe oni stanovat', imati baštinu.
37. la heredará la estirpe de sus siervos, los que aman su nombre en ella morarán.
37. Baštinit æe ga potomci slugu njegovih; prebivat æe u njemu oni što ljube ime Božje.
