Mosaico decorativo

1. omoia gar estin h basileia twn ouranwn anqrwpw oikodespoth ostiV exhlqen ama prwi misqwsasqai ergataV eiV ton ampelwna autou

1. «En efecto, el Reino de los Cielos es semejante a un propietario que salió a primera hora de la mañana a contratar obreros para su viña.

2. sumfwnhsaV de meta twn ergatwn ek dhnariou thn hmeran apesteilen autouV eiV ton ampelwna autou

2. Habiéndose ajustado con los obreros en un denario al día, los envió a su viña.

3. kai exelqwn peri thn trithn wran eiden allouV estwtaV en th agora argouV

3. Salió luego hacia la hora tercia y al ver a otros que estaban en la plaza parados,

4. kakeinoiV eipen upagete kai umeiV eiV ton ampelwna kai o ean h dikaion dwsw umin

4. les dijo: "Id también vosotros a mi viña, y os daré lo que sea justo."

5. oi de aphlqon palin exelqwn peri ekthn kai ennathn wran epoihsen wsautwV

5. Y ellos fueron. Volvió a salir a la hora sexta y a la nona e hizo lo mismo.

6. peri de thn endekathn wran exelqwn euren allouV estwtaV argouV kai legei autoiV ti wde esthkate olhn thn hmeran argoi

6. Todavía salió a eso de la hora undécima y, al encontar a otros que estaban allí, les dice: "¿Por qué estáis aquí todo el día parados?"

7. legousin autw oti oudeiV hmaV emisqwsato legei autoiV upagete kai umeiV eiV ton ampelwna kai o ean h dikaion lhyesqe

7. Dícenle: "Es que nadie nos ha contratado." Díceles: "Id también vosotros a la viña."

8. oyiaV de genomenhV legei o kurioV tou ampelwnoV tw epitropw autou kaleson touV ergataV kai apodoV autoiV ton misqon arxamenoV apo twn escatwn ewV twn prwtwn

8. Al atardecer, dice el dueño de la viña a su administrador: "Llama a los obreros y págales el jornal, empezando por los últimos hasta los primeros."

9. kai elqonteV oi peri thn endekathn wran elabon ana dhnarion

9. Vinieron, pues, los de la hora undécima y cobraron un denario cada uno.

10. elqonteV de oi prwtoi enomisan oti pleiona lhyontai kai elabon kai autoi ana dhnarion

10. Al venir los primeros pensaron que cobrarían más, pero ellos también cobraron un denario cada uno.

11. labonteV de egogguzon kata tou oikodespotou

11. Y al cobrarlo, murmuraban contra el propietario,

12. legonteV oti outoi oi escatoi mian wran epoihsan kai isouV hmin autouV epoihsaV toiV bastasasin to baroV thV hmeraV kai ton kauswna

12. diciendo: "Estos últimos no han trabajado más que una hora, y les pagas como a nosotros, que hemos aguantado el peso del día y el calor."

13. o de apokriqeiV eipen eni autwn etaire ouk adikw se ouci dhnariou sunefwnhsaV moi

13. Pero él contestó a uno de ellos: "Amigo, no te hago ninguna injusticia. ¿No te ajustaste conmigo en un denario?

14. aron to son kai upage qelw de toutw tw escatw dounai wV kai soi

14. Pues toma lo tuyo y vete. Por mi parte, quiero dar a este último lo mismo que a ti.

15. h ouk exestin moi poihsai o qelw en toiV emoiV ei o ofqalmoV sou ponhroV estin oti egw agaqoV eimi

15. ¿Es que no puedo hacer con lo mío lo que quiero? ¿O va a ser tu ojo malo porque yo soy bueno?".

16. outwV esontai oi escatoi prwtoi kai oi prwtoi escatoi polloi gar eisin klhtoi oligoi de eklektoi

16. Así, los últimos serán primeros y los primeros, últimos.»

17. kai anabainwn o ihsouV eiV ierosoluma parelaben touV dwdeka maqhtaV kat idian en th odw kai eipen autoiV

17. Cuando iba subiendo Jesús a Jerusalén, tomó aparte a los Doce, y les dijo por el camino:

18. idou anabainomen eiV ierosoluma kai o uioV tou anqrwpou paradoqhsetai toiV arciereusin kai grammateusin kai katakrinousin auton qanatw

18. «Mirad que subimos a Jerusalén, y el Hijo del hombre será entregado a los sumos sacerdotes y escribas; le condenarán a muerte

19. kai paradwsousin auton toiV eqnesin eiV to empaixai kai mastigwsai kai staurwsai kai th trith hmera anasthsetai

19. y le entregarán a los gentiles, para burlarse de él, azotarle y crucificarle, y al tercer día resucitará.

20. tote proshlqen autw h mhthr twn uiwn zebedaiou meta twn uiwn authV proskunousa kai aitousa ti par autou

20. Entonces se le acercó la madre de los hijos de Zebedeo con sus hijos, y se postró como para pedirle algo.

21. o de eipen auth ti qeleiV legei autw eipe ina kaqiswsin outoi oi duo uioi mou eiV ek dexiwn sou kai eiV ex euwnumwn en th basileia sou

21. El le dijo: «¿Qué quieres?» Dícele ella: «Manda que estos dos hijos míos se sienten, uno a tu derecha y otro a tu izquierda, en tu Reino.»

22. apokriqeiV de o ihsouV eipen ouk oidate ti aiteisqe dunasqe piein to pothrion o egw mellw pinein kai to baptisma o egw baptizomai baptisqhnai legousin autw dunameqa

22. Replicó Jesús: «No sabéis lo que pedís. ¿Podéis beber la copa que yo voy a beber?» Dícenle: «Sí, podemos.»

23. kai legei autoiV to men pothrion mou piesqe kai to baptisma o egw baptizomai baptisqhsesqe to de kaqisai ek dexiwn mou kai ex euwnumwn mou ouk estin emon dounai all oiV htoimastai upo tou patroV mou

23. Díceles: «Mi copa, sí la beberéis; pero sentarse a mi derecha o mi izquierda no es cosa mía el concederlo, sino que es para quienes está preparado por mi Padre.

24. kai akousanteV oi deka hganakthsan peri twn duo adelfwn

24. Al oír esto los otros diez, se indignaron contra los dos hermanos.

25. o de ihsouV proskalesamenoV autouV eipen oidate oti oi arconteV twn eqnwn katakurieuousin autwn kai oi megaloi katexousiazousin autwn

25. Mas Jesús los llamó y dijo: «Sabéis que los jefes de las naciones las dominan como señores absolutos, y los grandes las oprimen con su poder.

26. ouc outwV de estai en umin all oV ean qelh en umin megaV genesqai estw umwn diakonoV

26. No ha de ser así entre vosotros, sino que el que quiera llegar a ser grande entre vosotros, será vuestro servidor,

27. kai oV ean qelh en umin einai prwtoV estw umwn douloV

27. y el que quiera ser el primero entre vosotros, será vuestro esclavo;

28. wsper o uioV tou anqrwpou ouk hlqen diakonhqhnai alla diakonhsai kai dounai thn yuchn autou lutron anti pollwn

28. de la misma manera que el Hijo del hombre no ha venido a ser servido, sino a servir y a dar su vida como rescate por muchos.»

29. kai ekporeuomenwn autwn apo iericw hkolouqhsen autw ocloV poluV

29. Cuando salían de Jericó, le siguió una gran muchedumbre.

30. kai idou duo tufloi kaqhmenoi para thn odon akousanteV oti ihsouV paragei ekraxan legonteV elehson hmaV kurie uioV dabid

30. En esto, dos ciegos que estaban sentados junto al camino, al enterarse que Jesús pasaba, se pusieron a gritar: «¡Señor, ten compasión de nosotros, Hijo de David!»

31. o de ocloV epetimhsen autoiV ina siwphswsin oi de meizon ekrazon legonteV elehson hmaV kurie uioV dabid

31. La gente les increpó para que se callaran, pero ellos gritaron más fuerte: «¡Señor, ten compasión de nosotros, Hijo de David!»

32. kai staV o ihsouV efwnhsen autouV kai eipen ti qelete poihsw umin

32. Entonces Jesús se detuvo, los llamó y dijo: «¿Qué queréis que os haga?»

33. legousin autw kurie ina anoicqwsin hmwn oi ofqalmoi

33. Dícenle: «¡Señor, que se abran nuestros ojos!»

34. splagcnisqeiV de o ihsouV hyato twn ofqalmwn autwn kai euqewV anebleyan autwn oi ofqalmoi kai hkolouqhsan autw

34. Movido a compasión Jesús tocó sus ojos, y al instante recobraron la vista; y le siguieron.



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.