Mosaico decorativo

1. kai tineV katelqonteV apo thV ioudaiaV edidaskon touV adelfouV oti ean mh peritemnhsqe tw eqei mwusewV ou dunasqe swqhnai

1. Bajaron algunos de Judea que enseñaban a los hermanos: «Si no os circuncidáis conforme a la costumbre mosaica, no podéis salvaros.»

2. genomenhV oun stasewV kai suzhthsewV ouk olighV tw paulw kai tw barnaba proV autouV etaxan anabainein paulon kai barnaban kai tinaV allouV ex autwn proV touV apostolouV kai presbuterouV eiV ierousalhm peri tou zhthmatoV toutou

2. Se produjo con esto una agitación y una discusión no pequeña de Pablo y Bernabé contra ellos; y decidieron que Pablo y Bernabé y algunos de ellos subieran a Jerusalén, donde los apóstoles y presbíteros, para tratar esta cuestión.

3. oi men oun propemfqenteV upo thV ekklhsiaV dihrconto thn foinikhn kai samareian ekdihgoumenoi thn epistrofhn twn eqnwn kai epoioun caran megalhn pasin toiV adelfoiV

3. Ellos, pues, enviados por la Iglesia, atravesaron Fenicia y Samaria, contando la conversión de los gentiles y produciendo gran alegría en todos los hermanos.

4. paragenomenoi de eiV ierousalhm apedecqhsan upo thV ekklhsiaV kai twn apostolwn kai twn presbuterwn anhggeilan te osa o qeoV epoihsen met autwn

4. Llegados a Jerusalén fueron recibidos por la Iglesia y por los apóstoles y presbíteros, y contaron cuanto Dios había hecho juntamente con ellos.

5. exanesthsan de tineV twn apo thV airesewV twn farisaiwn pepisteukoteV legonteV oti dei peritemnein autouV paraggellein te threin ton nomon mwusewV

5. Pero algunos de la secta de los fariseos, que habían abrazado la fe, se levantaron para decir que era necesario circuncidar a los gentiles y mandarles guardar la Ley de Moisés.

6. sunhcqhsan de oi apostoloi kai oi presbuteroi idein peri tou logou toutou

6. Se reunieron entonces los apóstoles y presbíteros para tratar este asunto.

7. pollhV de suzhthsewV genomenhV anastaV petroV eipen proV autouV andreV adelfoi umeiV epistasqe oti af hmerwn arcaiwn o qeoV en hmin exelexato dia tou stomatoV mou akousai ta eqnh ton logon tou euaggeliou kai pisteusai

7. Después de una larga discusión, Pedro se levantó y les dijo: «Hermanos, vosotros sabéis que ya desde los primeros días me eligió Dios entre vosotros para que por mi boca oyesen los gentiles la Palabra de la Buena Nueva y creyeran.

8. kai o kardiognwsthV qeoV emarturhsen autoiV douV autoiV to pneuma to agion kaqwV kai hmin

8. Y Dios, conocedor de los corazones, dio testimonio en su favor comunicándoles el Espíritu Santo como a nosotros;

9. kai ouden diekrinen metaxu hmwn te kai autwn th pistei kaqarisaV taV kardiaV autwn

9. y no hizo distinción alguna entre ellos y nosotros, pues purificó sus corazones con la fe.

10. nun oun ti peirazete ton qeon epiqeinai zugon epi ton trachlon twn maqhtwn on oute oi patereV hmwn oute hmeiV iscusamen bastasai

10. ¿Por qué, pues, ahora tentáis a Dios queriendo poner sobre el cuello de los discípulos un yugo que ni nuestros padres ni nosotros pudimos sobrellevar?

11. alla dia thV caritoV kuriou ihsou cristou pisteuomen swqhnai kaq on tropon kakeinoi

11. Nosotros creemos más bien que nos salvamos por la gracia del Señor Jesús, del mismo modo que ellos.»

12. esighsen de pan to plhqoV kai hkouon barnaba kai paulou exhgoumenwn osa epoihsen o qeoV shmeia kai terata en toiV eqnesin di autwn

12. Toda la asamblea calló y escucharon a Bernabé y a Pablo contar todas las señales y prodigios que Dios había realizado por medio de ellos entre los gentiles.

13. meta de to sighsai autouV apekriqh iakwboV legwn andreV adelfoi akousate mou

13. Cuando terminaron de hablar, tomó Santiago la palabra y dijo: «Hermanos, escuchadme.

14. sumewn exhghsato kaqwV prwton o qeoV epeskeyato labein ex eqnwn laon epi tw onomati autou

14. Simeón ha referido cómo Dios ya al principio intervino para procurarse entre los gentiles un pueblo para su Nombre.

15. kai toutw sumfwnousin oi logoi twn profhtwn kaqwV gegraptai

15. Con esto concuerdan los oráculos de los Profetas, según está escrito:

16. meta tauta anastreyw kai anoikodomhsw thn skhnhn dabid thn peptwkuian kai ta kateskammena authV anoikodomhsw kai anorqwsw authn

16. «Después de esto volveré y reconstruiré la tienda de David que está caída; reconstruiré sus ruinas, y la volveré a levantar.

17. opwV an ekzhthswsin oi kataloipoi twn anqrwpwn ton kurion kai panta ta eqnh ef ouV epikeklhtai to onoma mou ep autouV legei kurioV o poiwn tauta panta

17. Para que el resto de los hombres busque al Señor, y todas las naciones que han sido consagradas a mi nombre, dice el Señor que hace

18. gnwsta ap aiwnoV estin tw qew panta ta erga autou

18. que estas cosas sean conocidas desde la eternidad.

19. dio egw krinw mh parenoclein toiV apo twn eqnwn epistrefousin epi ton qeon

19. «Por esto opino yo que no se debe molestar a los gentiles que se conviertan a Dios,

20. alla episteilai autoiV tou apecesqai apo twn alisghmatwn twn eidwlwn kai thV porneiaV kai tou pniktou kai tou aimatoV

20. sino escribirles que se abstengan de lo que ha sido contaminado por los ídolos, de la impureza, de los animales estrangulados y de la sangre.

21. mwshV gar ek genewn arcaiwn kata polin touV khrussontaV auton ecei en taiV sunagwgaiV kata pan sabbaton anaginwskomenoV

21. Porque desde tiempos antiguos Moisés tiene en cada ciudad sus predicadores y es leído cada sábado en las sinagogas.»

22. tote edoxen toiV apostoloiV kai toiV presbuteroiV sun olh th ekklhsia eklexamenouV andraV ex autwn pemyai eiV antioceian sun tw paulw kai barnaba ioudan ton epikaloumenon barsaban kai silan andraV hgoumenouV en toiV adelfoiV

22. Entonces decidieron los apóstoles y presbíteros, de acuerdo con toda la Iglesia, elegir de entre ellos algunos hombres y enviarles a Antioquía con Pablo y Bernabé; y estos fueron Judas, llamado Barsabás, y Silas, que eran dirigentes entre los hermanos.

23. grayanteV dia ceiroV autwn tade oi apostoloi kai oi presbuteroi kai oi adelfoi toiV kata thn antioceian kai surian kai kilikian adelfoiV toiV ex eqnwn cairein

23. Por su medio les enviaron esta carta: «Los apóstoles y los presbíteros hermanos, saludan a los hermanos venidos de la gentilidad que están en Antioquía, en Siria y en Cilicia.

24. epeidh hkousamen oti tineV ex hmwn exelqonteV etaraxan umaV logoiV anaskeuazonteV taV yucaV umwn legonteV peritemnesqai kai threin ton nomon oiV ou diesteilameqa

24. Habiendo sabido que algunos de entre nosotros, sin mandato nuestro, os han perturbado con sus palabras, trastornando vuestros ánimos,

25. edoxen hmin genomenoiV omoqumadon eklexamenouV andraV pemyai proV umaV sun toiV agaphtoiV hmwn barnaba kai paulw

25. hemos decidido de común acuerdo elegir algunos hombres y enviarlos donde vosotros, juntamente con nuestros queridos Bernabé y Pablo,

26. anqrwpoiV paradedwkosin taV yucaV autwn uper tou onomatoV tou kuriou hmwn ihsou cristou

26. que son hombres que han entregado su vida a la causa de nuestro Señor Jesucristo.

27. apestalkamen oun ioudan kai silan kai autouV dia logou apaggellontaV ta auta

27. Enviamos, pues, a Judas y Silas, quienes os expondrán esto mismo de viva voz:

28. edoxen gar tw agiw pneumati kai hmin mhden pleon epitiqesqai umin baroV plhn twn epanagkeV toutwn

28. Que hemos decidido el Espíritu Santo y nosotros no imponeros más cargas que éstas indispensables:

29. apecesqai eidwloqutwn kai aimatoV kai pniktou kai porneiaV ex wn diathrounteV eautouV eu praxete errwsqe

29. abstenerse de lo sacrificado a los ídolos, de la sangre, de los animales estrangulados y de la impureza. Haréis bien en guardaros de estas cosas. Adiós.»

30. oi men oun apoluqenteV hlqon eiV antioceian kai sunagagonteV to plhqoV epedwkan thn epistolhn

30. Ellos, después de despedirse, bajaron a Antioquía, reunieron la asamblea y entregaron la carta.

31. anagnonteV de ecarhsan epi th paraklhsei

31. La leyeron y se gozaron al recibir aquel aliento.

32. ioudaV te kai silaV kai autoi profhtai onteV dia logou pollou parekalesan touV adelfouV kai epesthrixan

32. Judas y Silas, que eran también profetas, exhortaron con un largo discurso a los hermanos y les confortaron.

33. poihsanteV de cronon apeluqhsan met eirhnhV apo twn adelfwn proV touV apostolouV

33. Pasado algún tiempo, fueron despedidos en paz por los hermanos para volver a los que los habían enviado.

34. edoxen de tw sila epimeinai autou

34.

35. pauloV de kai barnabaV dietribon en antioceia didaskonteV kai euaggelizomenoi meta kai eterwn pollwn ton logon tou kuriou

35. Pablo y Bernabé se quedaron en Antioquía enseñando y anunciando, en compañía de otros muchos, la Buena Nueva, la palabra del Señor.

36. meta de tinaV hmeraV eipen pauloV proV barnaban epistreyanteV dh episkeywmeqa touV adelfouV hmwn kata pasan polin en aiV kathggeilamen ton logon tou kuriou pwV ecousin

36. Al cabo de algunos días dijo Pablo a Bernabé: «Volvamos ya a ver cómo les va a los hermanos en todas aquellas ciudades en que anunciamos la palabra del Señor.»

37. barnabaV de ebouleusato sumparalabein ton iwannhn ton kaloumenon markon

37. Bernabé quería llevar también con ellos a Juan, llamado Marcos.

38. pauloV de hxiou ton apostanta ap autwn apo pamfuliaV kai mh sunelqonta autoiV eiV to ergon mh sumparalabein touton

38. Pablo, en cambio, pensaba que no debían llevar consigo al que se había separado de ellos en Panfilia y no les había acompañado en la obra.

39. egeneto oun paroxusmoV wste apocwrisqhnai autouV ap allhlwn ton te barnaban paralabonta ton markon ekpleusai eiV kupron

39. Se produjo entonces una tirantez tal que acabaron por separarse el uno del otro: Bernabé tomó consigo a Marcos y se embarcó rumbo a Chipre;

40. pauloV de epilexamenoV silan exhlqen paradoqeiV th cariti tou qeou upo twn adelfwn

40. por su parte Pablo eligió por compañero a Silas y partió, encomendado por los hermanos a la gracia de Dios.

41. dihrceto de thn surian kai kilikian episthrizwn taV ekklhsiaV

41. Recorrió Siria y Cilicia consolidando las Iglesias.»



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.