Mosaico decorativo

1. nun de akouson paiV mou iakwb kai israhl on exelexamhn

1. Ahora, pues, escucha, Jacob, siervo mío, Israel, a quien yo elegí.

2. outwV legei kurioV o qeoV o poihsaV se kai o plasaV se ek koiliaV eti bohqhqhsh mh fobou paiV mou iakwb kai o hgaphmenoV israhl on exelexamhn

2. Así dice Yahveh que te creó, te plasmó ya en el seno y te da ayuda: «No temas, siervo mío, Jacob, Yesurún a quien yo elegí.

3. oti egw dwsw udwr en diyei toiV poreuomenoiV en anudrw epiqhsw to pneuma mou epi to sperma sou kai taV eulogiaV mou epi ta tekna sou

3. Derramaré agua sobre el sediento suelo, raudales sobre la tierra seca. Derramaré mi espíritu sobre tu linaje, mi bendición sobre cuanto de ti nazca.

4. kai anatelousin wsei cortoV ana meson udatoV kai wV itea epi pararreon udwr

4. Crecerán como en medio de hierbas, como álamos junto a corrientes de aguas.

5. outoV erei tou qeou eimi kai outoV bohsetai epi tw onomati iakwb kai eteroV epigrayei tou qeou eimi epi tw onomati israhl

5. El uno dirá: "Yo soy de Yahveh", el otro llevará el nombre de Jacob. Un tercero escribirá en su mano: "De Yahveh" y se le llamará Israel.»

6. outwV legei o qeoV o basileuV tou israhl o rusamenoV auton qeoV sabawq egw prwtoV kai egw meta tauta plhn emou ouk estin qeoV

6. Así dice Yahveh el rey de Israel, y su redentor, Yahveh Sebaot: «Yo soy el primero y el último, fuera de mí, no hay ningún dios.

7. tiV wsper egw sthtw kalesatw kai etoimasatw moi af' ou epoihsa anqrwpon eiV ton aiwna kai ta epercomena pro tou elqein anaggeilatwsan umin

7. ¿Quién como yo? Que se levante y hable. Que lo anuncie y argumente contra mí; desde que fundé un pueblo eterno, cuanto sucede, que lo diga, y las cosas del futuro, que las revele.

8. mh parakaluptesqe ouk ap' archV hnwtisasqe kai aphggeila umin martureV umeiV este ei estin qeoV plhn emou kai ouk hsan tote

8. No tembléis ni temáis; ¿no lo he dicho y anunciado desde hace tiempo? Vosotros sois testigos; ¿hay otro dios fuera de mí? ¡No hay otra Roca, yo no la conozco!»

9. oi plassonteV kai glufonteV panteV mataioi oi poiounteV ta kataqumia autwn a ouk wfelhsei autouV alla aiscunqhsontai

9. ¡Escultores de ídolos! Todos ellos son vacuidad; de nada sirven sus obras más estimadas; sus testigos nada ven y nada saben, y por eso quedarán abochornados.

10. panteV oi plassonteV qeon kai glufonteV anwfelh

10. ¿Quién modela un dios o funde un ídolo, sin esperar una ganancia?

11. kai panteV oqen egenonto exhranqhsan kai kwfoi apo anqrwpwn sunacqhtwsan panteV kai sthtwsan ama entraphtwsan kai aiscunqhtwsan ama

11. Mas ved que todos sus devotos quedarán abochornados y sus artífices, que no son más que hombres; se reunirán todos y comparecerán; y todos temblarán avergonzados.

12. oti wxunen tektwn sidhron skeparnw eirgasato auto kai en teretrw etrhsen auto eirgasato auto en tw bracioni thV iscuoV autou kai peinasei kai asqenhsei kai ou mh pih udwr eklexamenoV

12. El forjador trabaja con los brazos, configura a golpe de martillo, ejecuta su obra a fuerza de brazo; pasa hambre y se extenúa; no bebe agua y queda agotado.

13. tektwn xulon esthsen auto en metrw kai en kollh erruqmisen auto epoihsen auto wV morfhn androV kai wV wraiothta anqrwpou sthsai auto en oikw

13. El escultor tallista toma la medida, hace un diseño con el lápiz, trabaja con la gubia, diseña a compás de puntos y le da figura varonil y belleza humana, para que habite en un templo.

14. o ekoyen xulon ek tou drumou o efuteusen kurioV kai uetoV emhkunen

14. Taló un cedro para sí, o tomó un roble, o una encima y los dejó hacerse grandes entre los árboles del bosque; o plantó un cedro que la lluvia hizo crecer.

15. ina h anqrwpoiV eiV kausin kai labwn ap' autou eqermanqh kai kausanteV epeyan artouV ep' autwn to de loipon eirgasanto eiV qeouV kai proskunousin autouV

15. Sirven ellos para que la gente haga fuego. Echan mano de ellos para calentarse. O encienden lumbre para cocer pan. O hacen un dios, al que se adora, un ídolo para inclinarse ante él.

16. ou to hmisu autou katekausan en puri kai kausanteV epeyan artouV ep' autwn kai ep' autou kreaV opthsaV efagen kai eneplhsqh kai qermanqeiV eipen hdu moi oti eqermanqhn kai eidon pur

16. Quema uno la mitad y sobre las brasas asa carne y come el asado hasta hartarse. También se calienta y dice: «¡ Ah! ¡me caliento mientras contemplo el resplandor!»

17. to de loipon epoihsen eiV qeon glupton kai proskunei autw kai proseucetai legwn exelou me oti qeoV mou ei su

17. Y con el resto hace un dios, su ídolo, ante el que se inclina, le adora y le suplica, diciendo: «¡Sálvame, pues tú eres mi dios!»

18. ouk egnwsan fronhsai oti aphmaurwqhsan tou blepein toiV ofqalmoiV autwn kai tou nohsai th kardia autwn

18. No saben ni entienden, sus ojos están pegados y no ven; su corazón no comprende.

19. kai ouk elogisato th kardia autou oude anelogisato en th yuch autou oude egnw th fronhsei oti to hmisu autou katekausen en puri kai epeyen epi twn anqrakwn autou artouV kai opthsaV kreaV efagen kai to loipon autou eiV bdelugma epoihsen kai proskunousin autw

19. No reflexionan, no tienen ciencia ni entendimiento para decirse: «He quemado una mitad, he cocido pan sobre las brasas; he asado carne y la he comido; y ¡voy a hacer con lo restante algo abominable! ¡voy a inclinarme ante un trozo de madera!

20. gnwte oti spodoV h kardia autwn kai planwntai kai oudeiV dunatai exelesqai thn yuchn autou idete ouk ereite oti yeudoV en th dexia mou

20. A quien se apega a la ceniza, su corazón engañado le extravía. No salvará su vida. Nunca dirá: «¿Acaso lo que tengo en la mano es engañoso?»

21. mnhsqhti tauta iakwb kai israhl oti paiV mou ei su eplasa se paida mou kai su israhl mh epilanqanou mou

21. Recuerda esto, Jacob, y que eres mi siervo, Israel. ¡Yo te he formado, tú eres mi siervo, Israel, yo no te olvido!

22. idou gar aphleiya wV nefelhn taV anomiaV sou kai wV gnofon taV amartiaV sou epistrafhti proV me kai lutrwsomai se

22. He disipado como una nube tus rebeldías, como un nublado tus pecados. ¡Vuélvete a mí, pues te he rescatado!

23. eufranqhte ouranoi oti hlehsen o qeoV ton israhl salpisate qemelia thV ghV bohsate orh eufrosunhn oi bounoi kai panta ta xula ta en autoiV oti elutrwsato o qeoV ton iakwb kai israhl doxasqhsetai

23. ¡Gritad, cielos, de júbilo, porque Yahveh lo ha hecho! ¡Clamad, profundidades de la tierra! ¡Lanzad gritos de júbilo, montañas, y bosque con todo su arbolado, pues Yahveh ha rescatado a Jacob y manifiesta su gloria en Israel!

24. outwV legei kurioV o lutroumenoV se kai o plasswn se ek koiliaV egw kurioV o suntelwn panta exeteina ton ouranon monoV kai esterewsa thn ghn tiV eteroV

24. Así dice Yahveh, tu redentor, el que te formó desde el seno. Yo, Yahveh, lo he hecho todo, yo, solo, extendí los cielos, yo asenté la tierra, sin ayuda alguna.

25. diaskedasei shmeia eggastrimuqwn kai manteiaV apo kardiaV apostrefwn fronimouV eiV ta opisw kai thn boulhn autwn mwreuwn

25. Yo hago que fallen las señales de los magos y que deliren los adivinos; hago retroceder a los sabios y convierto su ciencia en necedad.

26. kai istwn rhmata paidoV autou kai thn boulhn twn aggelwn autou alhqeuwn o legwn ierousalhm katoikhqhsh kai taiV polesin thV ioudaiaV oikodomhqhsesqe kai ta erhma authV anatelei

26. Yo confirmo la palabra de mi siervo y hago que triunfe el proyecto de mis mensajeros. Yo digo a Jerusalén: «Serás habitada», y a las ciudades de Judá: «Seréis reconstruidas.» ¡Yo levantaré sus ruinas!

27. o legwn th abussw erhmwqhsh kai touV potamouV sou xhranw

27. Yo digo al abismo: «¡Sécate! Yo desecaré tus ríos.»

28. o legwn kurw fronein kai panta ta qelhmata mou poihsei o legwn ierousalhm oikodomhqhsh kai ton oikon ton agion mou qemeliwsw

28. Yo soy el que dice a Ciro: «Tú eres mi pastor y darás cumplimiento a todos mis deseos, cuando digas de Jerusalén: "Que sea reconstruida" y del santuario: "¡Echa los cimientos!"»



Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.