Provérbios, 10

1. O filho sábio é a alegria de seu pai; o insensato, porém, a aflição de sua mãe.

1. Przysłowia Salomona. Mądry syn radością ojca, strapieniem matki syn głupi.

2. Tesouros mal adquiridos de nada servem, mas a justiça livra da morte.*

2. Bez pożytku są skarby źle nabyte, lecz sprawiedliwość wyrywa ze śmierci.

3. O Senhor não deixa o justo passar fome, mas repele a cobiça do ímpio.

3. Prawego Pan nie zagłodzi, lecz odtrąci żądze nieprawych.

4. A mão preguiçosa causa a indigência; a mão diligente se enriquece.

4. Ręka leniwa sprowadza ubóstwo, ręka zaś pilnych wzbogaca.

5. Quem recolhe no verão é um filho prudente; quem dorme na ceifa merece a vergonha.

5. Syn to mądry, co w lecie gromadzi, a kto prześpi czas żniwa, hańbą okryty.

6. As bênçãos descansam sobre a cabeça do justo, mas a boca dos maus oculta a injustiça.

6. Błogosławieństwa na głowie prawego, w ustach nieprawych przemoc się kryje.

7. A memória do justo alcança as bênçãos; o nome dos ímpios apodrecerá.

7. Pamięć o prawym jest błogosławiona, a imię nieprawych zaginie.

8. O sábio de coração recebe os preceitos, mas o insensato caminha para a ruína.

8. Mądry sercem przyjmie nakazy, upadnie, kto wargi ma nierozsądne.

9. Quem anda na integridade caminha com segurança, mas quem emprega astúcias será descoberto.

9. Kto żyje uczciwie, żyje bezpiecznie, zdradzi się ten, kto szuka dróg krętych.

10. Quem pisca os olhos traz desgosto, mas o que repreende com franqueza procura a paz.*

10. Kto okiem mruga - sprawia cierpienie, upadnie, kto wargi ma nierozsądne.

11. A boca do justo é uma fonte de vida; a do ímpio, porém, esconde injustiça.

11. Źródłem życia usta prawego, w ustach nieprawych przemoc się kryje.

12. O ódio desperta rixas; a caridade, porém, supre todas as faltas.*

12. Nienawiść wznieca kłótnię, miłość wszelki błąd ukrywa.

13. Nos lábios do sábio encontra-se a sabedoria; no dorso do insensato a correção.

13. Na wargach rozumnego jest mądrość, a kij - na grzbiecie tego, komu jej brak.

14. Os sábios entesouram a sabedoria, mas a boca do tolo é uma desgraça sempre ameaçadora.

14. Mądrzy swą wiedzę gromadzą, usta głupiego grożą zniszczeniem.

15. A fortuna do rico é a sua cidade forte; a pobreza dos indigentes ocasiona-lhes ruína.

15. Majętność bogacza jest mocną warownią, zagładą nędzarzy ich własne ubóstwo.

16. O salário do justo é para a vida; o fruto do ímpio produz o pecado.*

16. Zapłatą prawego jest życie, niegodziwiec zyskuje karę.

17. O que observa a disciplina está no caminho da vida; anda errado o que esquece a repressão.

17. Kto strzeże karności, ten idzie ku życiu, kto gardzi upomnieniem - ku zatracie.

18. Quem dissimula o ódio é um mistificador; um insensato o que profere calúnias.

18. Usta nieprawe nienawiść ujawnią, głupi, kto rozgłasza niesławę.

19. Não pode faltar o pecado num caudal de palavras; quem modera os lábios é um homem prudente.

19. Nie uniknie się grzechu w gadulstwie, kto ostrożny w języku - jest mądry.

20. A língua do justo é prata finíssima; o coração dos maus, porém, para nada serve.

20. Język prawego jest srebrem wybornym, a serce złych mało co warte.

21. Os lábios dos justos nutrem a muitos; mas os néscios perecem por falta de inteligência.

21. Wargi sprawiedliwego prowadzą wielu, lecz głupcy umrą z nierozsądku.

22. É a bênção do Senhor que enriquece; o labor nada acrescenta a ela.

22. Błogosławieństwo Pańskie wzbogaca, własny trud niczego tutaj nie doda.

23. É um divertimento para o ímpio praticar o mal; e para o sensato, ser sábio.

23. Radością głupiego - czyny haniebne, a męża rozważnego - mądrość.

24. O que receia o mal, este cai sobre ele. O desejo do justo lhe é concedido.

24. Zło, którego się grzesznik boi, spadnie na niego, sprawiedliwi uzyskają to, czego pragną.

25. Quando passa a tormenta, desaparece o perverso, mas o justo descansa sobre fundamentos duráveis.

25. Gdy wicher zawieje - nie ma już grzesznika, lecz sprawiedliwego podstawy są wieczne.

26. Como o vinagre nos dentes e a fumaça nos olhos, assim é o preguiçoso para os que o mandam.

26. Czym ocet dla zębów, a dym dla oczu, tym leniwy dla tych, którzy go wysłali.

27. O temor do Senhor prolonga os dias, mas os anos dos ímpios serão abreviados.

27. Bojaźń Pańska dni pomnaża, krótkie są lata grzesznika.

28. A expectativa dos justos causa alegria; a esperança dos ímpios, porém, perecerá.

28. Oczekiwanie uczciwych - radością, nadzieja bezbożnych przepadnie.

29. Para o homem íntegro o Senhor é uma fortaleza, mas é a ruína dos que fazem o mal.

29. Pan oparciem ludzi prawych, dla czyniących nieprawość jest zgubą.

30. Jamais o justo será abalado, mas os ímpios não habitarão a terra.*

30. Sprawiedliwy nie runie na wieki, grzesznicy na ziemi nietrwali.

31. A boca do justo produz sabedoria, mas a língua perversa será arrancada.

31. Niech mądrość wychodzi z ust prawych, język przewrotny będzie wyrwany.

32. Os lábios do justo sabem dizer o que é agradável; a boca dos maus, o que é mau.

32. Wargi prawe lubią, co [Bogu] miłe, a usta niewiernych - przewrotność.