Provérbios, 13

1. Um filho sábio ama a disciplina, mas o incorrigível não aceita repreensões.

1. Syn mądry miłuje karcenie, naśmiewca nie słucha nagany.

2. O homem de bem goza do fruto de sua boca, mas o desejo dos pérfidos é a violência.

2. Z owocu swych ust spożywa się dobro, a gwałtem się sycą przewrotni.

3. Quem vigia sua boca guarda sua vida; quem muito abre seus lábios se perde.

3. Kto ust swych strzeże - ten strzeże życia, kto usta rozwiera - zgubi sam siebie.

4. O preguiçoso cobiça, mas nada obtém. É o desejo dos homens diligentes que é satisfeito.

4. Serce leniwego czeka bez skutku, a pilnych zamiary stale się spełniają.

5. O justo detesta a mentira; o ímpio só faz coisas vergonhosas e ignominiosas.

5. Prawy się brzydzi słowem przewrotnym, źle i haniebnie czyni występny.

6. A justiça protege o que caminha na integridade, mas a maldade arruína o pecador.

6. Prawość strzeże dróg niewinnego - a grzeszników powala nieprawość.

7. Há quem parece rico, não tendo nada, há quem se faz de pobre e possui copiosas riquezas.

7. Jeden udaje bogacza - nie mając niczego, [inny] udaje nędzarza - a opływa w dobra.

8. A riqueza de um homem é o resgate de sua vida, mas o pobre está livre de ameaças.

8. Bogactwo okupem za życie człowieka, lecz tyran pogróżek nie słucha.

9. A luz do justo ilumina, enquanto a lâmpada dos maus se extingue.*

9. Wesoło błyszczy światło sprawiedliwych, a lampa niewiernych przygasa.

10. O orgulho só causa disputas; a sabedoria se acha com os que procuram aconselhar-se.

10. Skutkiem pychy stale są kłótnie, u szukających rady jest mądrość.

11. Os bens que muito depressa se ajuntam se desvanecem; os acumulados pouco a pouco aumentam.

11. Przepadnie bogactwo podstępnie zagarnięte, a krok za krokiem zdobywane - rośnie.

12. Esperança retardada faz adoecer o coração; o desejo realizado, porém, é uma árvore de vida.

12. Przewlekłe czekanie jest raną dla duszy, ziszczone pragnienie jest drzewem życia.

13. Quem menospreza a palavra se perderá; quem respeita o preceito será recompensado.

13. Kto gardzi nakazem, ten szkodę ponosi, nagrodę otrzyma, kto rozkaz szanuje.

14. O ensinamento do sábio é uma fonte de vida para libertar-se dos laços da morte.

14. Nauka mądrego jest źródłem życia, by sideł śmierci uniknąć.

15. Bom entendimento procura favor; o caminho dos pérfidos, porém, é escabroso.

15. Prawdziwy rozum zjednywa życzliwość, droga wiarołomnych niestała.

16. Todo homem prudente age com discernimento, mas o insensato põe em evidência sua loucura.

16. Roztropny czyni wszystko z rozwagą, a dureń ujawnia głupotę.

17. Um mau mensageiro provoca a desgraça; o enviado fiel, porém, traz a saúde.

17. Poseł nikczemny wtrąca w niedolę, wierny posłaniec - lekarstwem.

18. Miséria e vergonha a quem recusa a disciplina; honra ao que aceita a reprimenda.

18. W biedzie jest i hańbie, kto gardzi karnością, we czci zaś - kto strzeże upomnień.

19. O desejo cumprido deleita a alma. Os insensatos detestam os que fogem do mal.

19. Spełnione pragnienie ukoi duszę, wstrętne głupiemu - od zła się odwrócić.

20. Quem visita os sábios torna-se sábio; quem se faz amigo dos insensatos perde-se.

20. Kto z mądrym przestaje - nabywa mądrości, towarzysz głupców poniesie szkodę.

21. A desgraça persegue os pecadores; a felicidade é a recompensa dos justos.

21. Nieszczęście pędzi za grzesznikami, a szczęście nagrodą dla prawych.

22. O homem de bem deixa sua herança para os filhos de seus filhos; ao justo foi reservada a fortuna do pecador.

22. Mąż dobry zostawi dziedzictwo wnukom, dobrym przypadnie majątek grzeszników.

23. É abundante em alimento um campo preparado pelo pobre, mas há quem pereça por falta de justiça.

23. Świeża uprawa ubogich da wiele żywności, majątek niszczeje bezprawiem.

24. Quem poupa a vara odeia seu filho; quem o ama, castiga-o na hora precisa.

24. Nie kocha syna, kto rózgi żałuje, kto kocha go - w porę go karci.

25. O justo come até se saciar, mas o ventre dos pérfidos conhece a penúria.

25. Mąż prawy ma w bród pożywienia, żołądek niewiernych głód cierpi.