Salmos, 59

1. Ao mestre de canto. Conforme: “A lei é como o lírio”. Poema didático de Davi,*

1. Kierownikowi chóru. Na melodię: Nie niszcz. Dawidowy. Miktam. Gdy Saul wysłał ludzi do pilnowania domu, by Dawida zabić.

2. quando guerreou contra os sírios da Mesopotâmia e os sírios de Soba e quando Joab, voltando, derrotou doze mil edomitas no Vale do Sal.*

2. Wyrwij mnie, mój Boże, od moich nieprzyjaciół, chroń mnie od powstających na mnie!

3. Ó Deus, vós nos rejeitastes, rompestes nossas fileiras, estais irado; restabelecei-nos.

3. Wyrwij mnie od złoczyńców, i od mężów krwawych mię wybaw!

4. Fizestes nossa terra tremer e a fendestes; reparai suas brechas, pois ela vacila.

4. Bo oto czyhają na moje życie, możni przeciw mnie spiskują, a we mnie nie ma zbrodni ani grzechu, o Panie,

5. Impusestes duras provas ao vosso povo, fizestes-nos sorver um vinho atordoante.

5. bez mojej winy przybiegają i napastują. Obudź się, wyjdź mi na spotkanie i zobacz,

6. Mas aos que vos temem destes um estandarte, a fim de que das flechas escapassem.*

6. bo Ty, Panie, Boże Zastępów, jesteś Bogiem Izraela. Przebudź się, by skarcić wszystkie ludy, nie miej litości dla wszystkich podłych buntowników.

7. Para que vossos amigos fiquem livres, ajudai-nos com vossa destra, ouvi-nos.

7. Wracają wieczorem, warczą jak psy i krążą po mieście.

8. Deus falou no seu santuário: “Triunfarei, repartindo Siquém; medirei com o cordel o vale de Sucot.*

8. Oto się chełpią swoimi ustami; na ich wargach obelgi: Któż bowiem słyszy?

9. Minha é a terra de Galaad, minha a de Manassés; Efraim é o elmo de minha cabeça; Judá, o meu cetro;

9. Lecz Ty, o Panie, z nich się śmiejesz, szydzisz ze wszystkich pogan.

10. Moab é a bacia em que me lavo; sobre Edom atirarei minhas sandálias, cantarei vitória sobre a Filisteia”.*

10. Będę baczył na Ciebie, Mocy moja, bo Ty, o Boże, jesteś moją warownią.

11. Quem me conduzirá à cidade fortificada? Quem me levará até Edom?

11. W swej łaskawości Bóg wychodzi mi naprzeciw, Bóg sprawia, że mogę patrzeć na [klęskę] moich wrogów.

12. Quem, senão vós, ó Deus, que nos repelistes e já não saís à frente de nossas forças?

12. Wytrać ich, o Boże, niech lud mój nie zapomina! Twoją mocą rozprosz ich i powal, o Panie, nasza Tarczo!

13. Dai-nos auxílio contra o inimigo, porque é vão qualquer socorro humano.

13. Grzech na ich ustach: to słowo ich warg. Niech spęta ich własna pycha, za złorzeczenia i kłamstwa, które rozgłaszają.

14. Com o auxílio de Deus faremos proezas: ele abaterá nossos inimigos.

14. Wytrać ich w gniewie, wytrać, by już ich nie było, by wiedziano, że Bóg króluje w Jakubie i po krańce ziemi.

15.

15. Wracają wieczorem, warczą jak psy i krążą po mieście.

16.

16. Włóczą się, szukając żeru; skowyczą, gdy się nie nasycą.

17.

17. A ja opiewać będę Twą potęgę i rankiem będę się weselić z Twojej łaskawości, bo stałeś się dla mnie warownią i ucieczką w dniu mego ucisku.

18.

18. Będę śpiewał Tobie, Mocy moja, bo Ty, o Boże, jesteś moją warownią, mój łaskawy Boże.