Eclesiastes, 3
1. toiV pasin cronoV kai kairoV tw panti pragmati upo ton ouranon
1. omnia tempus habent et suis spatiis transeunt universa sub cælo
2. kairoV tou tekein kai kairoV tou apoqanein kairoV tou futeusai kai kairoV tou ektilai pefuteumenon
2. tempus nascendi et tempus moriendi tempus plantandi et tempus evellendi quod plantatum est
3. kairoV tou apokteinai kai kairoV tou iasasqai kairoV tou kaqelein kai kairoV tou oikodomhsai
3. tempus occidendi et tempus sanandi tempus destruendi et tempus ædificandi
4. kairoV tou klausai kai kairoV tou gelasai kairoV tou koyasqai kai kairoV tou orchsasqai
4. tempus flendi et tempus ridendi tempus plangendi et tempus saltandi
5. kairoV tou balein liqouV kai kairoV tou sunagagein liqouV kairoV tou perilabein kai kairoV tou makrunqhnai apo perilhmyewV
5. tempus spargendi lapides et tempus colligendi tempus amplexandi et tempus longe fieri a conplexibus
6. kairoV tou zhthsai kai kairoV tou apolesai kairoV tou fulaxai kai kairoV tou ekbalein
6. tempus adquirendi et tempus perdendi tempus custodiendi et tempus abiciendi
7. kairoV tou rhxai kai kairoV tou rayai kairoV tou sigan kai kairoV tou lalein
7. tempus scindendi et tempus consuendi tempus tacendi et tempus loquendi
8. kairoV tou filhsai kai kairoV tou mishsai kairoV polemou kai kairoV eirhnhV
8. tempus dilectionis et tempus odii tempus belli et tempus pacis
9. tiV perisseia tou poiountoV en oiV autoV mocqei
9. quid habet amplius homo de labore suo
10. eidon sun ton perispasmon on edwken o qeoV toiV uioiV tou anqrwpou tou perispasqai en autw
10. vidi adflictionem quam dedit Deus filiis hominum ut distendantur in ea
11. sun ta panta epoihsen kala en kairw autou kai ge sun ton aiwna edwken en kardia autwn opwV mh eurh o anqrwpoV to poihma o epoihsen o qeoV ap' archV kai mecri telouV
11. cuncta fecit bona in tempore suo et mundum tradidit disputationi eorum ut non inveniat homo opus quod operatus est Deus ab initio usque ad finem
12. egnwn oti ouk estin agaqon en autoiV ei mh tou eufranqhnai kai tou poiein agaqon en zwh autou
12. et cognovi quod non esset melius nisi lætari et facere bene in vita sua
13. kai ge paV o anqrwpoV oV fagetai kai pietai kai idh agaqon en panti mocqw autou doma qeou estin
13. omnis enim homo qui comedit et bibit et videt bonum de labore suo hoc donum Dei est
14. egnwn oti panta osa epoihsen o qeoV auta estai eiV ton aiwna ep' autw ouk estin prosqeinai kai ap' autou ouk estin afelein kai o qeoV epoihsen ina fobhqwsin apo proswpou autou
14. didici quod omnia opera quæ fecit Deus perseverent in perpetuum non possumus eis quicquam addere nec auferre quæ fecit Deus ut timeatur
15. to genomenon hdh estin kai osa tou ginesqai hdh gegonen kai o qeoV zhthsei ton diwkomenon
15. quod factum est ipsum permanet quæ futura sunt jam fuerunt et Deus instaurat quod abiit
16. kai eti eidon upo ton hlion topon thV krisewV ekei o asebhV kai topon tou dikaiou ekei o asebhV
16. vidi sub sole in loco judicii impietatem et in loco justitiæ iniquitatem
17. eipa egw en kardia mou sun ton dikaion kai sun ton asebh krinei o qeoV oti kairoV tw panti pragmati kai epi panti tw poihmati
17. et dixi in corde meo justum et impium judicabit Deus et tempus omni rei tunc erit
18. ekei eipa egw en kardia mou peri laliaV uiwn tou anqrwpou oti diakrinei autouV o qeoV kai tou deixai oti autoi kthnh eisin kai ge autoiV
18. dixi in corde meo de filiis hominum ut probaret eos Deus et ostenderet similes esse bestiis
19. oti sunanthma uiwn tou anqrwpou kai sunanthma tou kthnouV sunanthma en autoiV wV o qanatoV toutou outwV o qanatoV toutou kai pneuma en toiV pasin kai ti eperisseusen o anqrwpoV para to kthnoV ouden oti ta panta mataiothV
19. idcirco unus interitus est hominis et jumentorum et æqua utriusque condicio sicut moritur homo sic et illa moriuntur similiter spirant omnia et nihil habet homo jumento amplius cuncta subiacent vanitati
20. ta panta poreuetai eiV topon ena ta panta egeneto apo tou cooV kai ta panta epistrefei eiV ton coun
20. et omnia pergunt ad unum locum de terra facta sunt et in terram pariter revertentur
21. kai tiV oiden pneuma uiwn tou anqrwpou ei anabainei auto eiV anw kai pneuma tou kthnouV ei katabainei auto katw eiV ghn
21. quis novit si spiritus filiorum Adam ascendat sursum et si spiritus jumentorum descendat deorsum
22. kai eidon oti ouk estin agaqon ei mh o eufranqhsetai o anqrwpoV en poihmasin autou oti auto meriV autou oti tiV axei auton tou idein en w ean genhtai met' auton
22. et deprehendi nihil esse melius quam lætari hominem in opere suo et hanc esse partem illius quis enim eum adducet ut post se futura cognoscat