Mosaico decorativo

1. anastaV de laban to prwi katefilhsen touV uiouV autou kai taV qugateraV autou kai euloghsen autouV kai apostrafeiV laban aphlqen eiV ton topon autou

1. No dia seguinte, pela ma­nhã, Labão beijou seus fi­lhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.

2. kai iakwb aphlqen eiV thn eautou odon kai anableyaV eiden parembolhn qeou parembeblhkuian kai sunhnthsan autw oi aggeloi tou qeou

2. Jacó prosseguiu o seu caminho e encontrou uns anjos de Deus.*

3. eipen de iakwb hnika eiden autouV parembolh qeou auth kai ekalesen to onoma tou topou ekeinou parembolai

3. Ao vê-los, exclamou: “É aqui o acampamento de Deus!”. Por isso, deu àquele lugar o nome de Maanaim.

4. apesteilen de iakwb aggelouV emprosqen autou proV hsau ton adelfon autou eiV ghn shir eiV cwran edwm

4. Despachou diante de si mensagei­ros a seu irmão Esaú, na terra de Seir, nos campos de Edom.

5. kai eneteilato autoiV legwn outwV ereite tw kuriw mou hsau outwV legei o paiV sou iakwb meta laban parwkhsa kai ecronisa ewV tou nun

5. E deu-lhes esta ordem: “Eis o que direis ao meu senhor Esaú: Assim fala o teu servo Jacó: Habitei em casa de Labão onde estive até o dia de hoje.

6. kai egenonto moi boeV kai onoi kai probata kai paideV kai paidiskai kai apesteila anaggeilai tw kuriw mou hsau ina eurh o paiV sou carin enantion sou

6. Possuo bois, jumentos, ovelhas, servos e servas, e mando agora anunciá-lo ao meu senhor para encontrar graça diante dele”.

7. kai anestreyan oi aggeloi proV iakwb legonteV hlqomen proV ton adelfon sou hsau kai idou autoV ercetai eiV sunanthsin soi kai tetrakosioi andreV met' autou

7. Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: “Fomos ter com Esaú: ele vem ao teu encontro com quatrocentos homens”.

8. efobhqh de iakwb sfodra kai hporeito kai dieilen ton laon ton met' autou kai touV boaV kai ta probata eiV duo parembolaV

8. Jacó foi tomado de pavor e de angústia. Dividiu em dois grupos a gente que estava com ele, assim como as ovelhas, os bois e os camelos.

9. kai eipen iakwb ean elqh hsau eiV parembolhn mian kai ekkoyh authn estai h parembolh h deutera eiV to swzesqai

9. “Se Esaú – disse ele consigo – atacar um dos grupos e o destruir, ao menos o outro se salvará.”

10. eipen de iakwb o qeoV tou patroV mou abraam kai o qeoV tou patroV mou isaak kurie o eipaV moi apotrece eiV thn ghn thV genesewV sou kai eu se poihsw

10. Depois Jacó disse: “Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaac, Senhor que me disses­ses: Volta para a tua terra, para o meio de tua parentela, e eu te beneficiarei,

11. ikanoutai moi apo pashV dikaiosunhV kai apo pashV alhqeiaV hV epoihsaV tw paidi sou en gar th rabdw mou diebhn ton iordanhn touton nun de gegona eiV duo parembolaV

11. eu sou indigno de todos os favores e de toda a fidelidade que tendes testemunhado ao vosso servo. Só tinha o meu bastão quando atravessei este Jordão, e eis que possuo agora dois acampamentos.

12. exelou me ek ceiroV tou adelfou mou hsau oti foboumai egw auton mhpote elqwn pataxh me kai mhtera epi teknoiV

12. Salvai-me, eu vos peço, das mãos de meu irmão Esaú, pois temo que ele me venha atacar, sem poupar nem mãe nem filhos.

13. su de eipaV kalwV eu se poihsw kai qhsw to sperma sou wV thn ammon thV qalasshV h ouk ariqmhqhsetai apo tou plhqouV

13. Entretanto, vós me dissestes: Eu te beneficiarei e tornarei tua posteridade inumerável como os grãos de areia do mar”.

14. kai ekoimhqh ekei thn nukta ekeinhn kai elaben wn eferen dwra kai exapesteilen hsau tw adelfw autou

14. Jacó passou a noite naquele lugar. Escolheu entre os bens que possuía um presente para o seu irmão Esaú:

15. aigaV diakosiaV tragouV eikosi probata diakosia kriouV eikosi

15. duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,

16. kamhlouV qhlazousaV kai ta paidia autwn triakonta boaV tessarakonta taurouV deka onouV eikosi kai pwlouV deka

16. trinta came­las com suas crias, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.

17. kai edwken dia ceiroV toiV paisin autou poimnion kata monaV eipen de toiV paisin autou proporeuesqe emprosqen mou kai diasthma poieite ana meson poimnhV kai poimnhV

17. Entregou-os aos servos, cada rebanho à parte, e disse-lhes: “Ide adiante de mim, e haja uma distância entre cada rebanho”.

18. kai eneteilato tw prwtw legwn ean soi sunanthsh hsau o adelfoV mou kai erwta se legwn tinoV ei kai pou poreuh kai tinoV tauta ta proporeuomena sou

18. E deu esta ordem ao primeiro: “Quando meu irmão Esaú te encontrar e te perguntar quem és, aonde vais e a quem pertence o rebanho que conduzes,

19. ereiV tou paidoV sou iakwb dwra apestalken tw kuriw mou hsau kai idou autoV opisw hmwn

19. responderás: Pertence ao teu servo Jacó; é um presente que ele manda ao meu senhor Esaú; ele mesmo vem atrás de nós”.

20. kai eneteilato tw prwtw kai tw deuterw kai tw tritw kai pasi toiV proporeuomenoiV opisw twn poimniwn toutwn legwn kata to rhma touto lalhsate hsau en tw eurein umaV auton

20. Deu a mesma ordem ao segundo, ao terceiro e a todos os que conduziam os reba­nhos: “Quando encontrardes Esaú – disse ele – vós lhe direis a mesma coisa.

21. kai ereite idou o paiV sou iakwb paraginetai opisw hmwn eipen gar exilasomai to proswpon autou en toiV dwroiV toiV proporeuomenoiV autou kai meta touto oyomai to proswpon autou iswV gar prosdexetai to proswpon mou

21. E direis que seu servo Jacó vos segue”. “Eu o aplacarei – pensou ele – com este presente que me precede; e depois o verei pessoalmente; talvez me fará ele bom acolhimento.”

22. kai pareporeuonto ta dwra kata proswpon autou autoV de ekoimhqh thn nukta ekeinhn en th parembolh

22. Foi, pois, o presente adiante dele, e ele ficou aquela noite no acampamento.

23. anastaV de thn nukta ekeinhn elaben taV duo gunaikaV kai taV duo paidiskaV kai ta endeka paidia autou kai diebh thn diabasin tou iabok

23. Naquela mesma noite, ele se levantou com suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e passou o vau do Jaboc.

24. kai elaben autouV kai diebh ton ceimarroun kai diebibasen panta ta autou

24. Tomou-os, e os fez passar a torrente com tudo o que lhe pertencia.

25. upeleifqh de iakwb monoV kai epalaien anqrwpoV met' autou ewV prwi

25. Jacó ficou só; e alguém lutava com ele até o romper da aurora.

26. eiden de oti ou dunatai proV auton kai hyato tou platouV tou mhrou autou kai enarkhsen to platoV tou mhrou iakwb en tw palaiein auton met' autou

26. Vendo que não podia vencê-lo, tocou-lhe aquele homem na articulação da coxa e esta deslocou-se, enquanto Jacó lutava com ele.

27. kai eipen autw aposteilon me anebh gar o orqroV o de eipen ou mh se aposteilw ean mh me euloghshV

27. E disse-lhe: “Deixa-me partir, porque a aurora se levanta”. “Não te deixarei partir – respondeu Jacó – antes que me tenhas abençoado.”

28. eipen de autw ti to onoma sou estin o de eipen iakwb

28. Ele perguntou-lhe: “Qual é o teu nome?”. “Jacó.”*

29. eipen de autw ou klhqhsetai eti to onoma sou iakwb alla israhl estai to onoma sou oti eniscusaV meta qeou kai meta anqrwpwn dunatoV

29. “Teu nome não será mais Jacó – tornou ele – mas Israel, porque lutaste com Deus e com os homens, e venceste.” Jacó pediu-lhe:

30. hrwthsen de iakwb kai eipen anaggeilon moi to onoma sou kai eipen ina ti touto erwtaV to onoma mou kai huloghsen auton ekei

30. “Peço-te que me digas qual é o teu nome”. “Por que me perguntas o meu nome?” – respondeu ele. E abençoou-o no mesmo lugar.*

31. kai ekalesen iakwb to onoma tou topou ekeinou eidoV qeou eidon gar qeon proswpon proV proswpon kai eswqh mou h yuch

31. Jacó chamou àquele lugar Fa­nuel, “porque – disse ele – eu vi a Deus face a face, e minha vida foi poupada”.

32. aneteilen de autw o hlioV hnika parhlqen to eidoV tou qeou autoV de epeskazen tw mhrw autou

32. O sol levantava-se no horizonte, quando ele atravessou Fanuel. E coxeava de uma perna.

33. eneken toutou ou mh fagwsin oi uioi israhl to neuron o enarkhsen o estin epi tou platouV tou mhrou ewV thV hmeraV tauthV oti hyato tou platouV tou mhrou iakwb tou neurou kai enarkhsen

33. É por isso que os israe­litas, ain­da hoje, não comem o nervo da articulação da coxa, porque aquele homem tinha tocado nesse nervo da articulação da coxa de Jacó.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.